(Θεσ)ΣΑΛΟΝΙΚΙΩΤΙΚΟΙ ΡΥΘΜΟΙ: Η "συνομιλία" της κ. Δραγώνα με τον Μίκη Θεοδωράκη
Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010
Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010
Κυριακή, 03 Ιανουαρίου 2010
Υπάρχουν Δύο Φυλές Ανθρώπων?
Σήμερα επέλεξα ένα άρθρο του Ιωνα, λίγο “βαρύ” αλλά πολύ Διαφωτιστικό και Δυνατό. Πριν το σχολιάσεις εκτύπωσε το και ξανά διάβασε το και Σκέψου.. Σκέψου Πολύ.. Σκέψου με την Καρδιά όχι με την Λογική που έτσι κι αλλιώς είναι υποβαθμισμένη σε αυτό τον Συμπαντικό Κόσμο. Αν έχεις Ψυχή θα το νοιώσεις Αν δεν έχεις δεν θα το καταλάβεις. Έτσι κι αλλιώς δεν είναι για τους α-ψυχους, αλλά για όλους τους υπόλοιπους. Τέλος με τον πρόλογο, προτιμώ τον επίλογο.. Τα λέμε στο τέλος λοιπόν..
ΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ;
Απόσπασμα από άρθρο του Ιωνα Μαγγου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Άβατον 2006
Τι είναι η ψυχή; Ένας κυματοκρύσταλλος; Μια φυλακή για ό,τι πιο σημαντικό έχουμε αλλά δεν επικοινωνούμε μαζί του; Δεν υπάρχει καν και είναι μία ενεργειακή ταυτότητα; Σίγουρα ενδιαφέρει πολλούς, ως πηγή ενεργειακής τροφής μέσα στην τερατώδη αλυσίδα διατροφής που ονομάζουμε «Δημιουργία».
1
Η ΕΙΣΟΔΟΣ
Τις τελευταίες χιλιετηρίδες, στο γραμμικό χρόνο επικρατεί μια κατευθυνόμενη σύγχυση για το τι είναι η ανθρώπινη ψυχή. Όσο και να ψάξει κανείς, δεν θα βρει μια σύγκλιση απόψεων, τουλάχιστον τα τελευταία τρεις χιλιάδες χρόνια.
Πόσο μάλλον για την ανακυκλούμενη πορεία της μέσα στη συγκεκριμένη Δημιουργία, στην οποία έχουμε την κακή τύχη να ζούμε, όσοι από εμάς έχουμε ψυχή. Ψυχή ή ταυτότητα;… Θα δούμε παρακάτω.
Σας πείραξε η έκφραση «όσοι έχουμε»; Μα φυσικά, ούτε το 50% ! Εδώ ζούμε σε συνδυασμό επάλληλων βαθμωτών πεδίων (scalar fields), τεχνητά διαμορφωμένων με συγκεκριμένη πολύπλοκη γεωμετρία και μαθηματικά, ώστε να διαιωνίζεται η κατάσταση του «κοπαδιού στο μαντρί».
«Αεί ο Θεός γεωμετρεί»; Ποιος; Ο θεός της Δημιουργίας; Ουσιαστικά πρόκειται για καλλιέργεια, ένα τεράστιο φυτώριο ψυχών. Τα επάλληλα βαθμωτά πεδία δημιουργούν μια γεωμετρική φυλακή υψίστης ασφαλείας πολλαπλών επιπέδων. Οι διαφορετικές ταχύτητες του χρόνου σε κάθε διάσταση κάνουν εύκολη τη διατήρηση της φυλακής για τις οντότητες που ελέγχουν το κοπάδι της ανθρωποκαλλιέργειας.
Έτσι, χονδροειδώς, μέσα στο ηλιακό σύστημα έχουμε κυκλικό χρόνο και σε κάθε πλανήτη το γνωστό γραμμικό χρόνο που βιώνουμε. Η θεωρία της διττότητος του Jean Pierre Garnier Malet δίνει με άριστα επιστημονικό τρόπο αυτό το νόημα: «Η ελικοειδής κίνηση της διττότητος του χρόνου και του χώρου είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται σε όλο το σύμπαν, στο απείρως μεγάλο και στο απείρως μικρό των κυττάρων μας και του DNA»
14 13
a
Εδώ δεν θα μπούμε στις έννοιες του δικτυακού χρόνου, γιατί το άρθρο είναι ήδη «βαρύ» από τη φύση του, οπότε αποφασίσαμε να κινηθούμε στις παρυφές του προβλήματος. Έτσι, επεκτείνοντας τη βασική αντίληψη, η ψυχή αποτελεί ένα γεωμετρικό, ελλειψοειδή κρύσταλλο, βάσει των αρχών της υπερδιαστατικής φυσικής.
Μέσα της έχει φυσικά δύο κέντρα, και τον παγιδευμένο θεϊκό σπινθήρα, ο οποίος, όπως μύριοι άλλοι, έχει αλιευθεί από τις παρυφές της θείας φλόγας (τα νησιά, δηλ οι Μακάριοι Νήσοι, για όσους καταλαβαίνουν), με τη χρήση διχτύων από τρίγωνα και έχει παγιδευτεί σε αυτήν την εικονική σκοτεινή πραγματικότητα, με τη ψευδαίσθηση ότι υπάρχει κίνηση.
12 18
Έτσι, όλα τα σκοτεινά παρασιτικά όντα, από τους Archons των προχριστιανικών Γνωστικών, τους Βολαντόρες των Τολτέκων, μέχρι τα ερπετοειδή όντα κάθε φυλής και τα φτερωτά όντα κάθε φυλής του κατώτερου και μέσου αστρικού πεδίου και του αιθεροφυσικού, ζουν από το αδηφάγο ρούφηγμα ενέργειας, με τη χρήση διπλής δίνης, μέσω του κάθε θείου σπινθήρα που έχει παγιδευτεί και αποσπασθεί από την άμορφη θεία φλόγα. Αυτό μπορείτε να το αντιληφθείτε καλύτερα με τη φρακταλική πολυδιάστατη θεώρηση της υφής της Δημιουργίας.
Σαν να μην έφτανε αυτό, έχουμε και τους Μεγάλους Παλιούς, τους Πρεσβύτερους (βλέπε, H.P. Lovecraft) και τους Ξεχασμένους (βλέπε, Keneth Grant, Typhonian Trilogy), από το Μεγάλο Χάος, που κάνουν το παν μέσω των δούλων τους συγνώμη, «μυημένων» ήθελα να πω να περάσουν σε αυτή την πραγματικότητα και να φάνε το συλλογικό ασυνείδητο της ανθρωπότητας.
87 (2)
Η ασυμβατότητα αυτών των «όντων» με τις δικές μας μορφικές διαστάσεις, τα κάνει να τις «βλέπουν» σαν λουκούμι. Όσοι είστε παρατηρητικοί και παρακολουθείτε τον πόλεμο των γκράφιτι στους δρόμους, ίσως αντιλαμβάνεστε τι προσπαθεί να «περάσει» εδώ. Πάλι καλά που τα αδέσποτα ζωάκια καταλαβαίνουν περισσότερα από εμάς τους πολιτισμένους και δίνουν έναν άνισο αγώνα μέχρι θανάτου. Όχι για μας, απλώς υπερασπίζονται το δικό τους κόσμο.
Κάντε μια βόλτα στην γειτονιά σας στις τρεις με πέντε το πρωί και παρατηρήστε τη συμπεριφορά τους. Σαν να μην έφτανε αυτό, μήπως ξεχάσατε την έρπουσα σκιά; (Γ. Μπαλάνος, Κάτι που Έρπει ... σαν σκιά). Μπορεί να σας κάνει κλικ και ο Αετός του Castanenda από την άλλη.
Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ
Όλοι οι «φυσικοί νόμοι» που κυβερνούν το φυσικό κόσμο, δηλαδή την εικονική πραγματικότητα στην οποία ζούμε, βασίζονται σε ψευδαισθήσεις που έχουν επιβληθεί στους κατοίκους του Δωδεκάεδρου (εικονική πραγματικότητα). Κάθε ψευδαίσθηση βασίζεται στη Μεγάλη Ψευδαίσθηση της Κίνησης.
Ολόκληρη αυτή η εικονική πραγματικότητα είναι εγκιβωτισμένη στο Δωδεκάεδρο, που αποτελείται από δώδεκα πενταδωδεκάεδρα. Αυτή η κατάσταση προκαλεί την απόλυτη σύγχυση. Ακόμη και ο εγκιβωτισμός των Αληθινών Θείων Σπινθήρων σε αυτή την εικονική πραγματικότητα πηγάζει από την ψευδαίσθηση της μη-κινήσεως.
Τώρα, η ψευδαίσθηση της μη κινήσεως διασπάται, γιατί η Εικονική Πραγματικότητα καταρρέει. Μόλις πραγματοποιηθεί στο έπακρο ο διαχωρισμός των θείων σπινθήρων από την ύλη, θα ολοκληρωθεί. Αυτό σημαίνει ότι οι αληθινοί σπινθήρες θα απελευθερωθούν από τα περιβλήματα που ονομάζονται ψυχές.
Φυσικά, υπάρχουν οι ψευδοσπινθήρες που παριστάνουν τους αληθινούς και λειτουργούν ως φύλακες των αληθινών που έχουν παγιδευτεί στην Εικονική Πραγματικότητα. Επίσης, δεν πρέπει να συγχέονται τα όσα αναφέραμε με τη βουδιστική έννοια της ψευδαίσθησης, γιατί εκεί πρόκειται για άλλη μία ψευδαίσθηση μέσα στην ψευδαίσθηση.
Η κίνηση δημιουργήθηκε από τη διεστραμμένη σκέψη της Σκοτεινιάς, η οποία δημιούργησε σκέψεις και σκεπτομορφές μέσα στην παραίσθηση της δικιά της φαντασιώσεως. Οι σκεπτομορφές της δημιούργησαν τα ψευδο-ϋλικά αμαλγάματα που θεωρούμε ύλη. Η Σκοτεινιά πρόβαλε τις σκέψεις της για να «δημιουργήσει».
Ουσιαστικά, όλη η δημιουργία είναι η παραίσθηση στον «νου» της Σκοτεινιάς. Η κίνηση είναι το θεμέλιο της δονήσεως, που είναι άλλη μια ψευδαίσθηση μέσα στην ψευδαίσθηση της κινήσεως. Οι δονήσεις χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία πολλών άλλων ψευδαισθήσεων, όπως ψεύτικο φως των ανωτέρων διαστάσεων και το υλικό φως.
Οι διαστάσεις δημιουργούνται από διαφορετικές συχνότητες των δονήσεων. Η Εικονική Πραγματικότητα είναι μία πολύ επιτυχημένη παγίδα. Όπως και οι αισθήσεις. Έτσι, πολλοί ψυχολόγοι και το ιατρικό κατεστημένο με πολύ ζήλο «θεραπεύει» όσους έχουν εμπειρίες πέρα από τις αισθήσεις. Όσο η κατάρρευση που έχει αρχίσει συνεχίζεται, όλο και πιο πολλοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις ενδοδιαστατικές δραστηριότητες, οπότε χαρακτηρίζονται σχιζοφρενείς ή ψυχικά ασταθείς.
01 23
Όλα τα βιολογικά σώματα φτιάχτηκαν έτσι ώστε να χρειάζονται ξεκούραση και ύπνο. Εκεί ισχύουν διαφορετικοί νόμοι ελέγχου. Ο ονειρικός κόσμος είναι ένα ελεγχόμενο υποσύνολο. Δεν είμαστε το σώμα μας, είμαστε η συνείδηση. Η συνείδηση δεν είναι το φυσικό σώμα, παρόλο που έχει έδρα στο σώμα. Είναι δε εγκιβωτισμένη στην ψυχή, αν και συχνά κάνουμε το λάθος να τη θεωρούμε ως το θείο σπινθήρα (Amitakh Stanford)
ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ
Μόλις πεθαίνει κάποιος έμψυχος στο δίδυμο σύστημα γης-σελήνης, εγκαταλείποντας το μαντρί του που του έδωσε: πολιτισμό, κοινωνική ασφάλιση, κόμματα, ποδόσφαιρο, μεταφυσικά ρεύματα, μυήσεις, αξιώματα, τέχνες, φτώχεια, πολέμους και άλλα καλά, κάτι γίνεται. Μια μωβ διπλή εσωτερικά ακτίνα ξεκινάει από τη σελήνη και ρουφά την ψυχή του. Από την περιοχή της σελήνης που ονομάζεται Mare Orientale. Οι συντεταγμένες της είναι: strip: lat: -20 to -2 deg; long: 88 to 90 WEST.
4
Στη φωτογραφία βλέπετε την αλίευση των ψυχών των αστροναυτών του Atlantis. Δεν τους έσωσαν οι μυήσεις τους, τους έχωσαν χειρότερα. Τι έχει εκεί; Μα έναν τερατώδη οβελίσκο-μονόλιθο (σας λέει τίποτα ο συνειρμικός σας νους;) Και μετά;
Μα η ανακύκλωση απαιτεί έναν σταθμό υποδοχής και μια κεντρική μονάδα επεξεργασίας τουλάχιστον. Πού είναι; Στο Sinus Midii. Εκεί υπάρχει το περίφημο SHARD (εικ. 4). Βρίσκεται στην τομή του κεντρικού μεσημβρινού με τον Ισημερινό.
Μετά την ενεργειακή απογύμνωση της ψυχής κατά επίπεδα, γίνεται στον κατάλληλο χρόνο η έγχυση του απογυμνωμένου κυματοκρυστάλλου-ψυχή σε σώμα νεογέννητου, για τη γνωστή συνέχεια. Φυσικά, αυτό γίνεται με προδιαγραφές.
Θα βοηθούσε να ρίχνατε μια ματιά στο σύστημα Human Design του Ra Uru Hu, http://www.humandesign-uk.com/basics/start-here.html. Πρόκειται για συνδυασμό αστρολογίας, I Ching, κβαντικής φυσικής, Kabbalah κλπ). Μα φυσικά, όλα είναι μπροστά μας, απλώς διασκεδάζουν να μας κοροϊδεύουν.
Το λέει και το όνομα: Ανθρώπινος Σχεδιασμός !!! (εικ. 21 – 22 – 23).
20 21
23
Η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΓΗΣ-ΣΕΛΗΝΗΣ
Μετά το μεγάλο πόλεμο της αυτοκρατορίας του Σείριου Ωρίωνα και των Αρείων (Mag Dak Warriorrs) κατά του Δία στο ηλιακό μας σύστημα, κατεστράφη ένα μεγάλο μέρος των πλανητών και του ηλιακού συστήματος (δείτε ένα κατάλοιπο πλανητών μάχης της εποχής, στην εικ. 7).
7
Κατ’ ανάγκη έπρεπε να φτιάξουν ένα σύστημα, το οποίο θα διατηρούσε τη ζωή και τον έλεγχο στη Γη. Έτσι έκτισαν το Βόρειο Πόλο του ενεργειακού δικτύου της Γης (σε αστέρα τετραεδρικό εξαγωνικό) γύρω από την Γκίζα, με πυραμίδες και μαθηματικές σχέσεις αγκιστρώσεως, χρησιμοποιώντας τον νόμο του επτά-επταέδρου (εικ. 5) και το Νότιο Πόλο στον αντίποδα, στην Μουρουρόα, στο νότιο Ειρηνικό.
6
Ψάξτε 33 μοίρες βόρειο πλάτος, 143 μοίρες δυτικά της Γκίζας και τη σχέση με το νόμο του επταέδρου: 7 χ 143 = 1001 και 7 χ 11 χ 13 = 1001 νύχτες της Σεχραζάτ ! Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν αυτούς τους αριθμούς αποκεφαλίζονταν! (http://wiolawapress.com/lawof.htm)
Το ρομβοεδρικό πεδίο είναι η τελευταία ενεργειακή φυλακή εδώ (εικ 6). Βέβαια, το ίδιο το DNA μας είναι το κελί μας, αλλά ταυτόχρονα και το εισιτήριο για το ταξίδι της επιστροφής, αρκεί να βρει κανείς το μονοπάτι μέσα στην τεχνητά διαμορφωμένη απόλυτη σύγχυση και παραπληροφόρηση, για τεράστιο χρονικό διάστημα.Ο Buckminster Fuller στο έργο του Synergistics II έχει ένα ολόκληρο κεφάλαιο όπου εξηγεί αυτήν την ιστορική γεωμετρία και μαθηματικά.
Τώρα, το επόμενο πρόβλημα είχε να κάνει με τη γεωμετρική κατασκευή της Μεγάλης Πυραμίδας, ώστε να μπορεί να συγκρατεί το ενεργειακό δίκτυο στη Γη. Δημιουργήθηκε από τον Θωθ, ο οποίος ήταν ο Μέγας Διδάσκαλος και ελεγκτής στην Αίγυπτο.
Ας δούμε τις γεωμετρίες και τις συσκευές ελέγχου που ενεργοποιήθηκαν και τι σήμαινε αυτό για τις μορφές ζωής της Γης. Υπάρχει ένα εξαιρετικό βιβλίο του Jon Mitchell με τίτλο The New View Over Atlantis, στο οποίο μπορείτε να δείτε τις γεωμετρίες και τους αντίστοιχους νόμους που δημιουργήθηκαν.
Ας δούμε μερικούς: Κοιτάξτε την εικόνα 6: Οι δύο ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΥΚΛΟΙ με την πυραμίδα εγγεγραμμένη είχαν 1746 πόδια περίμετρο. Το ημίτονο της γωνίας της πυραμίδας έτσι έγινε 51 μοίρες 51 λεπτά. Οι γωνίες του Επταέδρου (ημίτονο = 51 μοίρες 42 λεπτά) είχαν αρκετή προσέγγιση για να εκκινήσουν τον Επταεδρικό ΝΟΜΟ της ΓΗΣ. Ο μεγάλος ΡΟΜΒΟΣ είναι 66.600 τετραγωνικά πόδια γύρω από τους δύο κύκλους και την πυραμίδα. Ένας από τους νόμους που έχει σχέση με αυτόν τον αριθμό βγαίνει από την εσωτερική γνώση του Θωθ-Thoth (δηλαδή του Quetzalcoatl, σύμφωνα με τον Σίτσιν και άλλους ερευνητές). Παράξενο; Όχι και τόσο. Οι νόμοι του QUKO = KUKO ή οι Νόμοι των Αντιστρόφων 26 (2+6) και 27 (2+7) = 8 + 9 = 17
(«17» Ο Κύριος των Νόμων του 17 --- 17/27 = 0.629)
Για να αντιληφθείτε τη γνώση των αντιστρόφων του 27, δείτε την εργασία του Wes Bateman για τον νόμο των αντιστρόφων απο την εργασία του The Rods of AmonRa. (http://www.geocities.com/CapeCanaveral/Hall/3324/nefersschooloflearning.htm)
19 24
Ημίτονο = 27 μοίρες, κάθε πλευρά του Επτάγραμμου (εικ 5).
Αυτοί οι νόμοι χαρακτηρίζουν την αντίστροφη συντήρηση του σύμπαντος και την μεταφορά των ενεργειών. Κανονικά, αυτοί οι νόμοι είναι λίγο πολύ ομοιόμορφοι και κανείς δεν υπερχρησιμοποιείται, αλλά υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ όλων των 27. Πάντως, οι του Ωρίωνος και οι Ερπετοειδείς βρήκαν ότι αν συνδύαζαν περισσότερα από τα 666, όπως η χρήση ρόμβου με τον αριθμό 66600 τετραγωνικά πόδια στην κατασκευή της Μεγάλης Πυραμίδας, τότε μεγιστοποιείται η εξαγωγή ενέργειας δίνοντας μια υπεραφθονία ΤΡΟΦΗΣ (ενέργεια). Ένα μέρος εκπέμπεται στον αστερισμό του Ηρακλέους. Δείτε εικ 19, 20 και 24 και θα καταλάβετε…
Στην εικ. 23 βλέπουμε ένα μικρό παράδειγμα του πώς γίνεται η συλλογή των ενεργειών από τους τόπους λατρείας, ασχέτως θρησκείας. Να η εξήγηση γιατί οι ναοί πάντοτε κτίζονταν πάνω σε κόμβους του ενεργειακού δικτύου (εικ. 25-26) του πλανήτη. Για καλύτερη αντίληψη του ενεργειακού δικτύου της γης δείτε: http://members.telering.at/t.faltejsek και http://www.whale.to/m/cathie.html.
11 16
Η ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΦΥΛΑΚΗ
Κανείς δεν διερωτάται γιατί οι τροχιές των πλανητών είναι περίπου στο ίδιο επίπεδο, κάθετο προς τον άξονα περιστροφής του ήλιου. Ίσως γιατί ο ήλιος δεν είναι αυτό που παραδέχεται η επίσημη επιστήμη. Μια υδρογονική βόμβα σε διαρκή έκρηξη; Πολλά δεν ταιριάζουν…
Πρόσφατα η NASA (δηλαδη Never A Straight Answer) παραδέχτηκε ότι ο ήλιος αποτελεί ηλεκτρικό φαινόμενο και έχει πυρήνα κάτω από τη φωτόσφαιρα calcium-ferrite. Κάτι, για το οποίο, ενώ θα έπρεπε να προκαλέσει θύελλες, επικράτησε σιγή. (http://www.thesurfaceofthesun.com/ και http://www.thesurfaceofthesun.com/TheSurfaceOfTheSun.pdf . και http://www.kronia.com/electric.html).
Βέβαια, πριν από εκατό χρόνια, κάποιοι αστρονόμοι πίστευαν ότι ο πυρήνας είναι σιδερένιος δόκτωρ Birkeland. Τελικά είναι ένας τεχνητός κύβος που περιστρέφεται με τρομερή ταχύτητα περί άξονα, με πολλούς βαθμούς ελευθερίας, οπότε οι πλανήτες, αν δεν είχαν τη γνωστή θέση, θα ρουφιόνταν από την ενεργειακή δίνη των πόλων… αλλά αυτό αποτελεί θέμα άλλου άρθρου.
Όσοι παρακολουθούν το site του soho της Nasa-Esa http://sohowww.nascom.nasa.gov/data/realtime-images.html θα έχουν αντιληφθεί τις συνεχείς μάχες των σκαφών των όντων με διαφορετικά DNA για τον έλεγχο του ηλιακού συστήματος. Σύνηθες μέσο μήκος των σκαφών 42.000 χιλιόμετρα (εικ18).
Οι βολές σφαιρών πλάσματος σε ενεργειακούς φακέλους δίνουν και παίρνουν, μαζί με τα stargates (εικ 11-12-16-17).
17
Το κεντρικό σκάφος ελέγχου είναι το suncruiser, όπως το έχουν ονομάσει διάφοροι ερευνητές. Μπορέσαμε και τα είδαμε μόνο όταν το Soho τοποθετήθηκε πάνω από το επίπεδο των τροχιών των πλανητών.
ΦΡΑΚΤΑΛΙΚΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΑΝΟΡΓΑΝΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ
Τι συμβαίνει τελικά; Ποιοι είναι αυτοί που μας κλέβουν την ψυχή; Πώς ξεκίνησε αυτή η ιστορία ;
Με τη διαταραχή λοιπόν την οποία δημιούργησε η Σοφία (βλέπε προχριστιανικούς Γνωστικούς), με ένα καλό σπρώξιμο από τους «κατοίκους» του μεγάλου χάους, δημιουργήθηκε μια φρακταλική θάλασσα μέσα στις πολλές της Δημιουργίας (εικ.8) παραγωγής ανόργανων παρασίτων με ηλεκτροκβαντική συνείδηση (εικ.9-10και 28) (στον κήπο σας) τα οποία τρέφονται με την ενέργεια την οποία συσσωρεύει η ψυχή, με τον κατάλληλο πολλών επιπέδων νοητικό προγραμματισμό.
Μπορούμε να συγκρίνουμε τους Archons και τους Flyers με μηχανές; Ο ερευνητής Nigel Kerner προτείνει τη σύγκριση αυτών των παρασιτικών οντοτήτων με μηχανές. Επίσης, μοιάζουν με προγραμματισμένους ιούς, στους οποίους λείπει κάτι στοιχειώδες από τη δομή τους. Μήπως είναι ένα είδος ψυχικών μηχανικών ιών σε σώματα ξένου DNA; Φαίνεται ότι και οι Archons και οι Greys έχουν πρόβλημα συνδέσεως με την Πηγή, όπως την αποκαλεί ο Kerner.
Από μια ματιά, στο γνωστικό The First Apocalypse of James (NHC V,3) διαβάζουμε έναν αποκαλυπτικό διάλογο με έναν μη ονομαζόμενο Δάσκαλο (Κύριος), ο οποίος δίνει μυστική γνώση στον James:
«Ο Κυριος είπε: ‘‘James πρόσεξε, θα σου αποκαλύψω το δρόμο της λύτρωσης. Όταν σε καταλαμβάνει θανάσιμος φόβος, πολλοί Archons θα στραφούν εναντίον σου, νομίζοντας ότι θα σε αιχμαλωτίσουν. Και ειδικά τρεις από αυτούς θα σε πιάσουν, αυτοί που παριστάνουν τους εισπράκτορες διοδίων. Όχι μόνο απαιτούν διόδια, αλλά κλέβουν τις ψυχές. Όταν βρεθείς κάτω από τη δύναμή τους, ένας από αυτούς που είναι ο επιβλέπων θα σου πει: “Ποιος είσαι, και από πού έρχεσαι”;
»Πρέπει να του πεις: “Είμαι ένα παιδί της ανθρωπότητας και προέρχομαι από την πηγή”
»Τότε αυτός θα σου πει: “Τι είδους παιδί είσαι και σε ποια πηγή ανήκεις”;
»Πρέπει να του πεις: “Είμαι από την προϋπάρχουσα Πηγή, και είμαι γέννημα της Πηγής”.
»Τότε θα σου πει: “Γιατί στάλθηκες έξω από την πηγή”;
»Τότε εσύ θα του πεις: “Ήρθα από Αυτόν που Προϋπάρχει, ώστε να παρατηρώ αυτούς του είδους μου και τους αλλογενείς”.
»Και θα σου πει: “Ποιοι είναι αυτοί οι αλλογενείς“;
»Κι εσύ θα του πεις: “Δεν είναι πλήρως αλλογενείς, γιατί προέρχονται από τη Σοφία που εξέπεσε (Achamoth), τη θηλυκή θεότητα που τους παρήγαγε όταν έφερε την ανθρώπινη φυλή κάτω από την Πηγή, την περιοχή του Προϋπάρχοντος. Έτσι δεν είναι τελείως αλλογενείς, αλλά είναι συγγενείς. Αυτό όντως είναι έτσι, γιατί αυτή που είναι η μήτρα από την οποία προέρχονται. Σοφία Achamoth, είναι από την Πηγή. Ταυτόχρονα είναι αλλογενείς, διότι η Σοφία δεν συνευρέθηκε με το όμοιό της στην Πηγή (το θείον αρσενικό έτερον ήμισυ), όταν τους παρήγαγε’’.
»Όταν επίσης σου πει: “Πού θα πας τώρα”;
»Εσύ θα του πεις: “Στο μέρος από το οποίο ήρθα, στην Πηγή, εκεί θα γυρίσω”.
»Και αν απαντήσεις με αυτό τον τρόπο, θα ξεφύγεις από τις επιθέσεις τους».
(NHC V, 3. 33 - 34: 1- 25. Translation from NHLE 1990, pp. 265-6 and Kurt Rudolf, Gnosis, p. 174-5.)
Υπάρχουν σημαντικές πληροφορίες σε αυτό το εδάφιο. Η ομοιότητα με τις σύγχρονες αναφορές «Στενών Επαφών» είναι αδιαμφισβήτητη: οι Archons επιφέρουν μια κατάσταση πανικού θανάτου, συχνά εμφανίζονται ανά τρεις, κάνουν απαγωγές (κλέβουν ψυχές).
Αυτές οι λεπτομέρειες ταιριάζουν με τη σύγχρονη παράδοση Εξωγήινων ΑΤΙΑ. Αλλά ξεφεύγοντας τελείως από τη σύγχρονη βιβλιογραφία, ο Γνωστικός Δάσκαλος δίνει επακριβείς οδηγίες για την αντιμετώπιση των αλλογενών οντοτήτων. Ο τεράστιος όγκος της σύγχρονης βιβλιογραφίας δεν δίνει καμία πληροφορία για την άμυνα σε αυτές τις επιθέσεις. Οι επαφικοί και οι απαχθέντες βρίσκονται σε πλήρη αδυναμία έναντι των αλλογενών. Αλλά οι γνωστικές γραφές, όχι μόνο περιγράφουν τέτοιες επαφές αλλά δίνουν και τεχνικές άμυνας.
ΟΙ… «ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΙ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΣ»
Είπαμε πιο πάνω ότι ούτε το 50% των ανθρώπων δεν έχει ψυχή. Ουσιαστικά είναι ψυχοπαθείς με μάσκα λογικής. Ο συγγραφέας-ερεηνητής H. Cleckley, στο έργο του The Mask of Sanity αναφέρει: «Ο παρατηρητής αντιμετωπίζει μια πειστική μάσκα λογικής συμπεριφοράς. Όλα τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της μάσκας είναι ανέγγιχτα, δεν διαπερνιέται από ερωτήσεις που απευθύνονται στα βαθύτερα επίπεδα της προσωπικότητας. Ο εξεταστής δεν πέφτει ποτέ πάνω στο χάος που μερικές βρίσκεται ψάχνοντας από την εξωτερική επιφάνεια ενός παρανοϊκού σχιζοφρενούς.
8218_1041534094028_1695845676_78585_3082048_n
»Οι διαδικασίες της σκέψεως διατηρούν τη νορμάλ φαινομενικότητα κάτω από την ψυχιατρική διερεύνηση και τα τεχνικά τεστ στα οποία υποβάλλεται για να έρθουν στο φως δυσδιάκριτες αποδείξεις παράνοιας. Η εξέταση αποκαλύπτει όχι μόνο μια κανονική δισδιάστατη μάσκα, αλλά αυτό που φαίνεται σαν μια συμπαγής και ουσιαστική δομική εικόνα της υγιούς και λογικής προσωπικότητας.
»Είναι μια κατάσταση στην κυριολεκτική έννοια, σαν παράδειγμα αυτού που ο Trelat (ιδιότητα, με μια λέξη) ονομάζει με τον εκφραστικό όρο la folie lucide. Επιπλέον, αυτή η δομή προσωπικότητας σε όλες τις θεωρητικές καταστάσεις λειτουργεί με απαράλλαχτο τρόπο, όπως μια υγιής λογική προσωπικότητα. Οι λογικές διαδικασίες της σκέψεως δείχνουν να λειτουργούν τέλεια, ανεξάρτητα του πόσο εξιτάρονται κάτω από τις συνθήκες του πειράματος.
»Επιπλέον, ο παρατηρητής βρίσκει πειστικές τις εκφράσεις του λόγου, του προσώπου, τους τόνους της φωνής και όλα τα άλλα σημάδια, τα οποία θεωρούμε ότι δείχνουν συναισθήματα και μια φυσιολογική συμπεριφορά στην αντιμετώπιση της ζωής, όπως τη γνωρίζουμε από την εμπειρία τη δική μας και των άλλων.
»Όλες οι κρίσεις των αξιών και των συναισθημάτων δείχνουν υγιή αντιμετώπιση στις προφορικές εξετάσεις. Μόνο πολύ αργά, και με μια πολυσύνθετη αξιολόγηση βασισμένη σε πολλές μικρές εντυπώσεις, δημιουργείται η εντύπωση ότι παρά όλες τις άθικτες λογικές διαδικασίες, και τις φυσιολογικές συναισθηματικές επιβεβαιώσεις, και τη σταθερή εφαρμογή τους προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι έχουμε να κάνουμε με έναν μη πλήρη άνθρωπο, και μάλιστα κάτι δείχνει ότι είναι μια κατασκευασμένη μηχανή, η οποία μιμείται τέλεια την ανθρώπινη προσωπικότητα.
»Αυτή η λειτουργούσα ψυχική συσκευή αναπαράγει συστηματικά όχι μόνο δείγματα ανθρώπινης λογικής, αλλά επίσης σωστές συναισθηματικές αντιδράσεις σε αντίδραση με όλα τα διαφορετικά ερεθίσματα της ζωής.
»Τόσο τέλεια είναι η αναπαραγωγή ενός πλήρους και κανονικού ανθρώπου, που κανένας από όσους τον εξετάσουν με κλινικές συνθήκες δεν θα μπορέσει να αποδείξει με επιστημονικό, αλλά και αντικειμενικό, τρόπο ότι δεν είναι αληθινός. Τελικά γνωρίζουμε, ή νομίζουμε ότι γνωρίζουμε, ότι η πραγματικότητα, με τη έννοια της πλήρους και υγιούς εμπειρίας της ζωής δεν υπάρχει σε αυτούς».
Ο Checkley περιγράφει ένα άτομο το οποίο μπορεί να μιμείται την ανθρώπινη προσωπικότητα, αλλά που αφήνει την εντύπωση ότι κάτι λείπει εδώ. Αυτό που αντιμετωπίζουμε είναι μια δυσδιάκριτη μηχανή αντανακλαστικών που μιμείται τέλεια την ανθρώπινη προσωπικότητα».
Θυμηθείτε ότι ο Cleckley έχει να κάνει με κλινικές περιπτώσεις, που κάτι δεν πάει καλά με το πρόγραμμά τους και τους έπιασαν, αλλιώς δεν θα είχαν περάσει από το γραφείο του…
ΟΙ… «ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΙ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΣ»
Υπάρχουν όμως και «οι άλλοι» ψυχοπαθείς, τους οποίους ονομάζουμε Οργανικές Πύλες και είναι οι επιτυχημένοι ψυχοπαθείς. Οι περισσότερες οργανικές πύλες δεν έχουν την τάση να παραβαίνουν τους νόμους.
Κυνηγούν τις επιρροές Α (όρος του Mouravief) δηλαδή το χρήμα, το σεξ, το γάμο, τη φήμη και τον ενστερνισμό κάποιων ιδανικών, στα οποία μας ενθαρρύνει από νωρίς η κοινωνία να κάνουμε, δηλαδή το κυνηγητό της ευτυχίας. Ενώ φυσικά είναι απατηλά. Φαίνεται ότι υπάρχουν 3 δισεκατομμύρια οργανικές πύλες στον πλανήτη αυτή την στιγμή.
MANOLIA 239
Στο Βιβλίο III της Γνώσεως ο Mouravief αναλύει αυτό που ονομάζει προαδαμική ανθρωπότητα και αδαμική ανθρωπότητα. Ουσιαστικά πρόκειται για μια φυλή Ανθρώπων και μια φυλή Ανθρωποειδών. Τα ανθρωποειδή είναι οι απόγονοι της προαδαμικής φυλής.
Η διαφορές στους σύγχρονους δεν γίνονται αντιληπτές με τις αισθήσεις. Τα ανθρωποειδή δεν έχουν ανεπτυγμένα τα ανώτερα κέντρα και δεν μπορούν να εξελιχτούν, με δυο λόγια δεν έχουν ψυχή. Εξωτερικά συνήθως είναι ποιο όμορφοι και δυνατοί.
Οι άνθρωποι «έπεσαν» γιατί αποτέλεσαν το κυριολεκτικό πεδίο μάχης κάποιων «οντοτήτων», έτσι έχασαν δέκα αλυσίδες από το DNA τους, χωρίστηκε ο εγκέφαλος σε δύο ημισφαίρια κλπ.
Η πτώση έγινε από το κυνήγι του χρυσού για λογαριασμό των ερπετοειδών του κατώτερου αστρικού. Εάν σάς ενδιαφέρει, ψάξτε τα βραχογραφήματα του Παγγαίου, και τον Frank Herbert.
Έτσι σήμερα, με την κατευθυνόμενη κρατούσα ηθική ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, παντρευόμαστε αυτά τα όντα και τα μισά παιδιά μας φυσικά δεν έχουν ψυχή. Έτσι, όταν κανείς προσπαθεί να κάνει το εσωτερικό ταξίδι και να δυναμώσει την ψυχή του, το σύστημα εισάγει αυτόματα περισσότερα ανρθρωποειδή στη ζωή του από το νορμάλ 50%. Αυτή είναι η τραγική πραγματικότητα των ανθρωπίνων σχέσεων.
MANOLIA 248
Γι’ αυτό οι ψυχοπάθειες και η τρέλα θερίζουν στις τάξεις των ανθρώπων που έχουν ψυχή. Επειδή αποδέχονται τις κρατούσες νοοτροπίες για τις διαπροσωπικές σχέσεις μέσα στις κοινωνίες. Ο πολυεπίπεδος έμμεσος και άμεσος νοητικός προγραμματισμός από τη στιγμή της γεννήσεως δουλεύει τέλεια.
Οι οργανικές πύλες δεν βιώνουν τον πόνο όπως οι έμψυχοι. Βιώνουν μόνο την απόσυρση της τροφής και της απώλειας της ανέσεως που έχουν συνηθίσει. Απλά δεν ενδιαφέρονται για το τι συμβαίνει στους άλλους ανθρώπους. Έχουν ένα είδος «ομαδικής ψυχής» όπως τα φυτά. Γι’ αυτό οι ψυχοπαθείς έχουν τόσο παρόμοια συμπεριφορά.
Σε μιαν οργανική πύλη, τα αποκαλούμενα ανώτερα τσάκρας παράγονται σαν αποτέλεσμα από την κλοπή αυτής της ενέργειας από τους έμψυχους. Αυτό τους δίνει τη δυνατότητα να προσομοιώνονται τον έμψυχο άνθρωπο. Το έμψυχο ον βλέπει έναν καθρέφτη της δικιάς του ψυχής, όταν προσδίδει ιδιότητες ψυχής σε τέτοια όντα.
Προσέξτε πόσο σας κουράζει η παρουσία τέτοιων όντων κοντά σας, ακόμη και αν είναι τα πιο χαρισματικά όντα που «νομίζετε» ότι έχετε γνωρίσει. Επαναλαμβάνουμε: Το DNA των δύο φυλών έχει τόσο ανακατευτεί τα τελευταία χιλιάδες χρόνια που το βρίσκουμε μέσα στις ίδιες οικογένειες. Ο αδελφός σας, η αδελφή, μητέρα, πατέρας, κόρη ή γιος... Όχι κάποιος στην άλλη άκρη του κόσμου ή στον απέναντι δρόμο που λατρεύει άλλο θεό ή έχει άλλο χρώμα δέρματος.
Ίσως είναι κάποιος ή κάποιοι με τους οποίους ζείτε κάθε ημέρα της ζωής σας, και φυσικά έχουν μόνον ένα λόγο να βρίσκονται σ’ αυτήν τη θέση: να στραγγίζουν και να αποπροσανατολίζουν τα έμψυχα όντα από το εσωτερικό τους ταξίδι, με άλλα λόγια από τη δραπέτευσή τους.
239px-DNA_Overview
Η ΚΥΜΑΤΟΚΡΥΣΤΑΛΛΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΒΙΟΠΕΔΙΟΥ (ΨΥΧΗ;;;)
Πώς ξεφεύγει κανείς από την κόλαση που ζούμε; Ίσως πρέπει να δούμε τα πράγματα αδογμάτιστα και με άλλα μάτια. Τρόποι υπάρχουν, άγνωστοι σε μεγάλο βαθμό. Αν έχετε ακόμη κάποια ευαισθησία και κάτι ριγεί στα κατάβαθα του εαυτού σας, συνεχίστε την ανάγνωση. Σας δίνω ένα απόσπασμα από την Κοσμική Βιοδυναμική, του Γιώργου Μπαλάνου:
MANOLIA 246
«Η επαφή με το Κοσμικό Δίκτυο είναι χαρακτηριστική: Καθώς η κρυσταλλομορφή του ανθρώπινου βιοδικτύου προσεγγίζει προς την αντίστοιχη γεωμετρική “υποδοχή” του μεταπεδίου –σαν το μικροσκοπικό κομματάκι ενός τεράστιου παζλ που τείνει να θηλυκωθεί στη θέση του– το άτομο πλημμυρίζει από μια ιλιγγιώδη αίσθηση ασύλληπτης φρακταλικής (fractal) απεραντοσύνης πέρα από κάθε περιγραφή.
»Εάν λάβουμε υπόψη την κυματοκρυσταλλική δομή του ανθρώπινου βιοπεδίου, η μετάβαση σ’ έναν άλλο κόσμο μπορεί να θεωρηθεί και σαν διαδικασία εκπομπής/λήψης ενός “σήματος” που λέγεται “άνθρωπος”. Όμως η ισχύς, η μορφή ή το περιεχόμενο ενός σήματος μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με τις δυνατότητες του πομπού. Έτσι, εάν μεταφέρουμε τα παραπάνω σε πιο εμπειρικούς όρους, λέμε ότι μια διάβαση του Δικτύου μπορεί να είναι χαμηλής, μέσης ή υψηλής μεταβλητότητας».
ΜΑΝΙΑ
Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να «κλείσω» καλύτερα αυτό το κείμενο, παρά με ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Χένρυ Κάττνερ, Μανία, από τις εκδόσεις Locus 7:
MANOLIA 229
«Χώρια απ’ αυτό, το ν’ αποποιείται κανείς τις δυσάρεστες ευθύνες είναι ένα λυπηρό ανθρώπινο ιδίωμα. Επί αιώνες η τάση ήταν μια απομάκρυνση από τον ατομικισμό. Η κοινωνική ευθύνη είχε πλέον φτάσει ως το σημείο όπου ο καθένας, θεωρητικά, ήταν πράγματι ο “φύλακας του αδελφού του”, το στήριγμα του διπλανού του.
»Τελικά, όλοι έφτιαξαν έτσι έναν ωραίο κύκλο και κατέρρευσαν με χάρη ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Κι όσο αποκτούσαν γνώσεις και πείρα άρχισαν σταδιακά ν’ αναλαμβάνουν και τις ευθύνες που τόσο εύκολα τους παραχωρούσαν τα άνευρα πλήθη. Ήταν μια αρκετά σταθερή κοινωνία – για μια ράτσα που ήδη ψυχορραγούσε».
Δεν υπάρχει χώρος για τον Άνθρωπο Εδώ.
Αν τώρα νοιώθετε μια μανία μέσα σας να κινείται σε δίνες, μετά την ανάγνωση αυτού του περίεργου άρθρου, ίσως να καταλάβατε ότι «Δεν Υπάρχει Χώρος Για Τον Άνθρωπο Εδώ»…
Βαθιά μέσα στον καθένα μας, κρύβεται ατόφια όλη η κλίμακα της εξέλιξης, από την πρώτη ζωντανή πρωτοπλασματική σταγόνα που κολυμπούσε στις αρχέγονες θάλασσες της Γης ως το πιο εξελιγμένο θηλαστικό ζώο, πριν αυτό αποκτήσει την ανθρώπινη ιδιότητα – κρύβεται το αληθινό ζώο, πριν στον εγκέφαλό του καθίσει η σκόνη της ανώτερης νόησης και το μετατρέψει σ’ αυτό που λέμε “άνθρωπο”.
Όλοι μας, κάπου βαθιά μέσα μας, κολυμπάμε σε αρχαίες θάλασσες, έρπουμε σε αρχαία εδάφη, πετάμε σε αρχαίους ουρανούς και τρέχουμε σε αρχαία δάση. Σε πλήρη άγνοια της ανθρώπινης σκόνης που νομίζει ότι κυριαρχεί σε όλα αυτά τα παράξενα εσωτερικά πλάσματα.
Το περισσότερο που μπορεί να ελπίζει ένας ανθρώπινος νους είναι να μπορέσει να κουμαντάρει ως ένα βαθμό τις δυνάμεις αυτές, τουλάχιστον αρκετά ώστε να εκμεταλλευτεί την ισχύ τους χωρίς να τον κατασπαράξουν. Είναι δικές του δυνάμεις, ναι, που όμως είναι ουσιαστικά σαν ξένες, αφού την ύπαρξή τους την αγνοεί ή, ακόμη χειρότερα, την περιφρονεί, εφησυχάζοντας με τις δήθεν δυνάμεις της ανθρώπινης "ιδιότητας" που την αποκαλεί “μυαλό”.
Γιατί ο μόνος Δρόμος Δύναμης είναι εκείνος που θα σας εξοικειώσει με όλα όσα είσαστε, που θα σας μάθει να κολυμπάτε, να έρπετε, να πετάτε και να τρέχετε μαζί με τους προ-εαυτούς σας στους ίδιους σκοτεινούς τόπους που μονάχα εκείνοι ξέρουν. Μονάχα έτσι θα αποκτήσετε τη δύναμή τους. Το γιατί αυτός είναι ο μόνος δρόμος είναι αυτονόητο. Αν το ανθρώπινο στοιχείο μας δεν ενοποιηθεί –αν “δεν τα βρει”– με όλα τα προηγούμενα στοιχεία της υπόστασής μας, τότε δεν θ’ αποκτήσει ποτέ τη δύναμή τους ή, αν το επιχειρήσει απροετοίμαστο κι αποκομμένο από αυτά, τότε τα θηριώδη βαθύτερα στοιχεία θα τον κατασπαράξουν στο πι και φι, μεταφορικά, αλλά ίσως και κυριολεκτικά.
MANOLIA 233
Στα Δάση του Λυκόφωτος
Ταυτότητα
Η έννοια του Εαυτού και της Ατομικότητας είναι θεμελιώδης. Η θετική δράση πάντοτε ξεκινά από ένα κέντρο, το Άτομο ή τον Εαυτό. Το Κοπάδι (σύνολο, κοινωνία κτλ) είναι εχθρικό ή απλώς ακολουθεί. Η αθανασία ισχύει μόνο για το άτομο ή το ευρύτερο άτομο (γκεστάλτ). Το Κοπάδι είναι πάντοτε θνητό.
Αντίθετα απ’ ό,τι θα φανταζόταν ένας αδαής, η εξατομίκευση –η διαμόρφωση και εντατικοποίηση της ατομικότητας, και η απομάκρυνση από κάθε έννοια κοπαδιού– αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για την ένταξη ενός Μετανθρώπου σ’ ένα συλλογικό γκεστάλτ. Ο ατομικισμός είναι το κλειδί για την πύλη της υπέρ -οντότητας του γκεστάλτ.
Γ. Μπαλάνος
Το άρθρο είναι γεμάτο σε συνδέσμους που τους πρόσθεσα για να κάνω το ταξίδι ποιό εύκολο αλλά και ποιό συναρπαστικό –λες και δε είναι από μόνο τους- ψάξτε τους και βρείτε κι άλλους. Αν νομίζεται πως είναι δύσκολο σαν Σκέψη απλά κοιτάξτε γύρω σας και δείτε μόνοι σας ποιοι σας κλέβουν την ψυχή … αν έχετε ψυχή!!
Υπάρχουν Δύο Φυλές Ανθρώπων?
Σήμερα επέλεξα ένα άρθρο του Ιωνα, λίγο “βαρύ” αλλά πολύ Διαφωτιστικό και Δυνατό. Πριν το σχολιάσεις εκτύπωσε το και ξανά διάβασε το και Σκέψου.. Σκέψου Πολύ.. Σκέψου με την Καρδιά όχι με την Λογική που έτσι κι αλλιώς είναι υποβαθμισμένη σε αυτό τον Συμπαντικό Κόσμο. Αν έχεις Ψυχή θα το νοιώσεις Αν δεν έχεις δεν θα το καταλάβεις. Έτσι κι αλλιώς δεν είναι για τους α-ψυχους, αλλά για όλους τους υπόλοιπους. Τέλος με τον πρόλογο, προτιμώ τον επίλογο.. Τα λέμε στο τέλος λοιπόν..
ΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ;
Απόσπασμα από άρθρο του Ιωνα Μαγγου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Άβατον 2006
Τι είναι η ψυχή; Ένας κυματοκρύσταλλος; Μια φυλακή για ό,τι πιο σημαντικό έχουμε αλλά δεν επικοινωνούμε μαζί του; Δεν υπάρχει καν και είναι μία ενεργειακή ταυτότητα; Σίγουρα ενδιαφέρει πολλούς, ως πηγή ενεργειακής τροφής μέσα στην τερατώδη αλυσίδα διατροφής που ονομάζουμε «Δημιουργία».
1
Η ΕΙΣΟΔΟΣ
Τις τελευταίες χιλιετηρίδες, στο γραμμικό χρόνο επικρατεί μια κατευθυνόμενη σύγχυση για το τι είναι η ανθρώπινη ψυχή. Όσο και να ψάξει κανείς, δεν θα βρει μια σύγκλιση απόψεων, τουλάχιστον τα τελευταία τρεις χιλιάδες χρόνια.
Πόσο μάλλον για την ανακυκλούμενη πορεία της μέσα στη συγκεκριμένη Δημιουργία, στην οποία έχουμε την κακή τύχη να ζούμε, όσοι από εμάς έχουμε ψυχή. Ψυχή ή ταυτότητα;… Θα δούμε παρακάτω.
Σας πείραξε η έκφραση «όσοι έχουμε»; Μα φυσικά, ούτε το 50% ! Εδώ ζούμε σε συνδυασμό επάλληλων βαθμωτών πεδίων (scalar fields), τεχνητά διαμορφωμένων με συγκεκριμένη πολύπλοκη γεωμετρία και μαθηματικά, ώστε να διαιωνίζεται η κατάσταση του «κοπαδιού στο μαντρί».
«Αεί ο Θεός γεωμετρεί»; Ποιος; Ο θεός της Δημιουργίας; Ουσιαστικά πρόκειται για καλλιέργεια, ένα τεράστιο φυτώριο ψυχών. Τα επάλληλα βαθμωτά πεδία δημιουργούν μια γεωμετρική φυλακή υψίστης ασφαλείας πολλαπλών επιπέδων. Οι διαφορετικές ταχύτητες του χρόνου σε κάθε διάσταση κάνουν εύκολη τη διατήρηση της φυλακής για τις οντότητες που ελέγχουν το κοπάδι της ανθρωποκαλλιέργειας.
Έτσι, χονδροειδώς, μέσα στο ηλιακό σύστημα έχουμε κυκλικό χρόνο και σε κάθε πλανήτη το γνωστό γραμμικό χρόνο που βιώνουμε. Η θεωρία της διττότητος του Jean Pierre Garnier Malet δίνει με άριστα επιστημονικό τρόπο αυτό το νόημα: «Η ελικοειδής κίνηση της διττότητος του χρόνου και του χώρου είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται σε όλο το σύμπαν, στο απείρως μεγάλο και στο απείρως μικρό των κυττάρων μας και του DNA»
14 13
a
Εδώ δεν θα μπούμε στις έννοιες του δικτυακού χρόνου, γιατί το άρθρο είναι ήδη «βαρύ» από τη φύση του, οπότε αποφασίσαμε να κινηθούμε στις παρυφές του προβλήματος. Έτσι, επεκτείνοντας τη βασική αντίληψη, η ψυχή αποτελεί ένα γεωμετρικό, ελλειψοειδή κρύσταλλο, βάσει των αρχών της υπερδιαστατικής φυσικής.
Μέσα της έχει φυσικά δύο κέντρα, και τον παγιδευμένο θεϊκό σπινθήρα, ο οποίος, όπως μύριοι άλλοι, έχει αλιευθεί από τις παρυφές της θείας φλόγας (τα νησιά, δηλ οι Μακάριοι Νήσοι, για όσους καταλαβαίνουν), με τη χρήση διχτύων από τρίγωνα και έχει παγιδευτεί σε αυτήν την εικονική σκοτεινή πραγματικότητα, με τη ψευδαίσθηση ότι υπάρχει κίνηση.
12 18
Έτσι, όλα τα σκοτεινά παρασιτικά όντα, από τους Archons των προχριστιανικών Γνωστικών, τους Βολαντόρες των Τολτέκων, μέχρι τα ερπετοειδή όντα κάθε φυλής και τα φτερωτά όντα κάθε φυλής του κατώτερου και μέσου αστρικού πεδίου και του αιθεροφυσικού, ζουν από το αδηφάγο ρούφηγμα ενέργειας, με τη χρήση διπλής δίνης, μέσω του κάθε θείου σπινθήρα που έχει παγιδευτεί και αποσπασθεί από την άμορφη θεία φλόγα. Αυτό μπορείτε να το αντιληφθείτε καλύτερα με τη φρακταλική πολυδιάστατη θεώρηση της υφής της Δημιουργίας.
Σαν να μην έφτανε αυτό, έχουμε και τους Μεγάλους Παλιούς, τους Πρεσβύτερους (βλέπε, H.P. Lovecraft) και τους Ξεχασμένους (βλέπε, Keneth Grant, Typhonian Trilogy), από το Μεγάλο Χάος, που κάνουν το παν μέσω των δούλων τους συγνώμη, «μυημένων» ήθελα να πω να περάσουν σε αυτή την πραγματικότητα και να φάνε το συλλογικό ασυνείδητο της ανθρωπότητας.
87 (2)
Η ασυμβατότητα αυτών των «όντων» με τις δικές μας μορφικές διαστάσεις, τα κάνει να τις «βλέπουν» σαν λουκούμι. Όσοι είστε παρατηρητικοί και παρακολουθείτε τον πόλεμο των γκράφιτι στους δρόμους, ίσως αντιλαμβάνεστε τι προσπαθεί να «περάσει» εδώ. Πάλι καλά που τα αδέσποτα ζωάκια καταλαβαίνουν περισσότερα από εμάς τους πολιτισμένους και δίνουν έναν άνισο αγώνα μέχρι θανάτου. Όχι για μας, απλώς υπερασπίζονται το δικό τους κόσμο.
Κάντε μια βόλτα στην γειτονιά σας στις τρεις με πέντε το πρωί και παρατηρήστε τη συμπεριφορά τους. Σαν να μην έφτανε αυτό, μήπως ξεχάσατε την έρπουσα σκιά; (Γ. Μπαλάνος, Κάτι που Έρπει ... σαν σκιά). Μπορεί να σας κάνει κλικ και ο Αετός του Castanenda από την άλλη.
Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ
Όλοι οι «φυσικοί νόμοι» που κυβερνούν το φυσικό κόσμο, δηλαδή την εικονική πραγματικότητα στην οποία ζούμε, βασίζονται σε ψευδαισθήσεις που έχουν επιβληθεί στους κατοίκους του Δωδεκάεδρου (εικονική πραγματικότητα). Κάθε ψευδαίσθηση βασίζεται στη Μεγάλη Ψευδαίσθηση της Κίνησης.
Ολόκληρη αυτή η εικονική πραγματικότητα είναι εγκιβωτισμένη στο Δωδεκάεδρο, που αποτελείται από δώδεκα πενταδωδεκάεδρα. Αυτή η κατάσταση προκαλεί την απόλυτη σύγχυση. Ακόμη και ο εγκιβωτισμός των Αληθινών Θείων Σπινθήρων σε αυτή την εικονική πραγματικότητα πηγάζει από την ψευδαίσθηση της μη-κινήσεως.
Τώρα, η ψευδαίσθηση της μη κινήσεως διασπάται, γιατί η Εικονική Πραγματικότητα καταρρέει. Μόλις πραγματοποιηθεί στο έπακρο ο διαχωρισμός των θείων σπινθήρων από την ύλη, θα ολοκληρωθεί. Αυτό σημαίνει ότι οι αληθινοί σπινθήρες θα απελευθερωθούν από τα περιβλήματα που ονομάζονται ψυχές.
Φυσικά, υπάρχουν οι ψευδοσπινθήρες που παριστάνουν τους αληθινούς και λειτουργούν ως φύλακες των αληθινών που έχουν παγιδευτεί στην Εικονική Πραγματικότητα. Επίσης, δεν πρέπει να συγχέονται τα όσα αναφέραμε με τη βουδιστική έννοια της ψευδαίσθησης, γιατί εκεί πρόκειται για άλλη μία ψευδαίσθηση μέσα στην ψευδαίσθηση.
Η κίνηση δημιουργήθηκε από τη διεστραμμένη σκέψη της Σκοτεινιάς, η οποία δημιούργησε σκέψεις και σκεπτομορφές μέσα στην παραίσθηση της δικιά της φαντασιώσεως. Οι σκεπτομορφές της δημιούργησαν τα ψευδο-ϋλικά αμαλγάματα που θεωρούμε ύλη. Η Σκοτεινιά πρόβαλε τις σκέψεις της για να «δημιουργήσει».
Ουσιαστικά, όλη η δημιουργία είναι η παραίσθηση στον «νου» της Σκοτεινιάς. Η κίνηση είναι το θεμέλιο της δονήσεως, που είναι άλλη μια ψευδαίσθηση μέσα στην ψευδαίσθηση της κινήσεως. Οι δονήσεις χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία πολλών άλλων ψευδαισθήσεων, όπως ψεύτικο φως των ανωτέρων διαστάσεων και το υλικό φως.
Οι διαστάσεις δημιουργούνται από διαφορετικές συχνότητες των δονήσεων. Η Εικονική Πραγματικότητα είναι μία πολύ επιτυχημένη παγίδα. Όπως και οι αισθήσεις. Έτσι, πολλοί ψυχολόγοι και το ιατρικό κατεστημένο με πολύ ζήλο «θεραπεύει» όσους έχουν εμπειρίες πέρα από τις αισθήσεις. Όσο η κατάρρευση που έχει αρχίσει συνεχίζεται, όλο και πιο πολλοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις ενδοδιαστατικές δραστηριότητες, οπότε χαρακτηρίζονται σχιζοφρενείς ή ψυχικά ασταθείς.
01 23
Όλα τα βιολογικά σώματα φτιάχτηκαν έτσι ώστε να χρειάζονται ξεκούραση και ύπνο. Εκεί ισχύουν διαφορετικοί νόμοι ελέγχου. Ο ονειρικός κόσμος είναι ένα ελεγχόμενο υποσύνολο. Δεν είμαστε το σώμα μας, είμαστε η συνείδηση. Η συνείδηση δεν είναι το φυσικό σώμα, παρόλο που έχει έδρα στο σώμα. Είναι δε εγκιβωτισμένη στην ψυχή, αν και συχνά κάνουμε το λάθος να τη θεωρούμε ως το θείο σπινθήρα (Amitakh Stanford)
ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ
Μόλις πεθαίνει κάποιος έμψυχος στο δίδυμο σύστημα γης-σελήνης, εγκαταλείποντας το μαντρί του που του έδωσε: πολιτισμό, κοινωνική ασφάλιση, κόμματα, ποδόσφαιρο, μεταφυσικά ρεύματα, μυήσεις, αξιώματα, τέχνες, φτώχεια, πολέμους και άλλα καλά, κάτι γίνεται. Μια μωβ διπλή εσωτερικά ακτίνα ξεκινάει από τη σελήνη και ρουφά την ψυχή του. Από την περιοχή της σελήνης που ονομάζεται Mare Orientale. Οι συντεταγμένες της είναι: strip: lat: -20 to -2 deg; long: 88 to 90 WEST.
4
Στη φωτογραφία βλέπετε την αλίευση των ψυχών των αστροναυτών του Atlantis. Δεν τους έσωσαν οι μυήσεις τους, τους έχωσαν χειρότερα. Τι έχει εκεί; Μα έναν τερατώδη οβελίσκο-μονόλιθο (σας λέει τίποτα ο συνειρμικός σας νους;) Και μετά;
Μα η ανακύκλωση απαιτεί έναν σταθμό υποδοχής και μια κεντρική μονάδα επεξεργασίας τουλάχιστον. Πού είναι; Στο Sinus Midii. Εκεί υπάρχει το περίφημο SHARD (εικ. 4). Βρίσκεται στην τομή του κεντρικού μεσημβρινού με τον Ισημερινό.
Μετά την ενεργειακή απογύμνωση της ψυχής κατά επίπεδα, γίνεται στον κατάλληλο χρόνο η έγχυση του απογυμνωμένου κυματοκρυστάλλου-ψυχή σε σώμα νεογέννητου, για τη γνωστή συνέχεια. Φυσικά, αυτό γίνεται με προδιαγραφές.
Θα βοηθούσε να ρίχνατε μια ματιά στο σύστημα Human Design του Ra Uru Hu, http://www.humandesign-uk.com/basics/start-here.html. Πρόκειται για συνδυασμό αστρολογίας, I Ching, κβαντικής φυσικής, Kabbalah κλπ). Μα φυσικά, όλα είναι μπροστά μας, απλώς διασκεδάζουν να μας κοροϊδεύουν.
Το λέει και το όνομα: Ανθρώπινος Σχεδιασμός !!! (εικ. 21 – 22 – 23).
20 21
23
Η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΓΗΣ-ΣΕΛΗΝΗΣ
Μετά το μεγάλο πόλεμο της αυτοκρατορίας του Σείριου Ωρίωνα και των Αρείων (Mag Dak Warriorrs) κατά του Δία στο ηλιακό μας σύστημα, κατεστράφη ένα μεγάλο μέρος των πλανητών και του ηλιακού συστήματος (δείτε ένα κατάλοιπο πλανητών μάχης της εποχής, στην εικ. 7).
7
Κατ’ ανάγκη έπρεπε να φτιάξουν ένα σύστημα, το οποίο θα διατηρούσε τη ζωή και τον έλεγχο στη Γη. Έτσι έκτισαν το Βόρειο Πόλο του ενεργειακού δικτύου της Γης (σε αστέρα τετραεδρικό εξαγωνικό) γύρω από την Γκίζα, με πυραμίδες και μαθηματικές σχέσεις αγκιστρώσεως, χρησιμοποιώντας τον νόμο του επτά-επταέδρου (εικ. 5) και το Νότιο Πόλο στον αντίποδα, στην Μουρουρόα, στο νότιο Ειρηνικό.
6
Ψάξτε 33 μοίρες βόρειο πλάτος, 143 μοίρες δυτικά της Γκίζας και τη σχέση με το νόμο του επταέδρου: 7 χ 143 = 1001 και 7 χ 11 χ 13 = 1001 νύχτες της Σεχραζάτ ! Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν αυτούς τους αριθμούς αποκεφαλίζονταν! (http://wiolawapress.com/lawof.htm)
Το ρομβοεδρικό πεδίο είναι η τελευταία ενεργειακή φυλακή εδώ (εικ 6). Βέβαια, το ίδιο το DNA μας είναι το κελί μας, αλλά ταυτόχρονα και το εισιτήριο για το ταξίδι της επιστροφής, αρκεί να βρει κανείς το μονοπάτι μέσα στην τεχνητά διαμορφωμένη απόλυτη σύγχυση και παραπληροφόρηση, για τεράστιο χρονικό διάστημα.Ο Buckminster Fuller στο έργο του Synergistics II έχει ένα ολόκληρο κεφάλαιο όπου εξηγεί αυτήν την ιστορική γεωμετρία και μαθηματικά.
Τώρα, το επόμενο πρόβλημα είχε να κάνει με τη γεωμετρική κατασκευή της Μεγάλης Πυραμίδας, ώστε να μπορεί να συγκρατεί το ενεργειακό δίκτυο στη Γη. Δημιουργήθηκε από τον Θωθ, ο οποίος ήταν ο Μέγας Διδάσκαλος και ελεγκτής στην Αίγυπτο.
Ας δούμε τις γεωμετρίες και τις συσκευές ελέγχου που ενεργοποιήθηκαν και τι σήμαινε αυτό για τις μορφές ζωής της Γης. Υπάρχει ένα εξαιρετικό βιβλίο του Jon Mitchell με τίτλο The New View Over Atlantis, στο οποίο μπορείτε να δείτε τις γεωμετρίες και τους αντίστοιχους νόμους που δημιουργήθηκαν.
Ας δούμε μερικούς: Κοιτάξτε την εικόνα 6: Οι δύο ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΥΚΛΟΙ με την πυραμίδα εγγεγραμμένη είχαν 1746 πόδια περίμετρο. Το ημίτονο της γωνίας της πυραμίδας έτσι έγινε 51 μοίρες 51 λεπτά. Οι γωνίες του Επταέδρου (ημίτονο = 51 μοίρες 42 λεπτά) είχαν αρκετή προσέγγιση για να εκκινήσουν τον Επταεδρικό ΝΟΜΟ της ΓΗΣ. Ο μεγάλος ΡΟΜΒΟΣ είναι 66.600 τετραγωνικά πόδια γύρω από τους δύο κύκλους και την πυραμίδα. Ένας από τους νόμους που έχει σχέση με αυτόν τον αριθμό βγαίνει από την εσωτερική γνώση του Θωθ-Thoth (δηλαδή του Quetzalcoatl, σύμφωνα με τον Σίτσιν και άλλους ερευνητές). Παράξενο; Όχι και τόσο. Οι νόμοι του QUKO = KUKO ή οι Νόμοι των Αντιστρόφων 26 (2+6) και 27 (2+7) = 8 + 9 = 17
(«17» Ο Κύριος των Νόμων του 17 --- 17/27 = 0.629)
Για να αντιληφθείτε τη γνώση των αντιστρόφων του 27, δείτε την εργασία του Wes Bateman για τον νόμο των αντιστρόφων απο την εργασία του The Rods of AmonRa. (http://www.geocities.com/CapeCanaveral/Hall/3324/nefersschooloflearning.htm)
19 24
Ημίτονο = 27 μοίρες, κάθε πλευρά του Επτάγραμμου (εικ 5).
Αυτοί οι νόμοι χαρακτηρίζουν την αντίστροφη συντήρηση του σύμπαντος και την μεταφορά των ενεργειών. Κανονικά, αυτοί οι νόμοι είναι λίγο πολύ ομοιόμορφοι και κανείς δεν υπερχρησιμοποιείται, αλλά υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ όλων των 27. Πάντως, οι του Ωρίωνος και οι Ερπετοειδείς βρήκαν ότι αν συνδύαζαν περισσότερα από τα 666, όπως η χρήση ρόμβου με τον αριθμό 66600 τετραγωνικά πόδια στην κατασκευή της Μεγάλης Πυραμίδας, τότε μεγιστοποιείται η εξαγωγή ενέργειας δίνοντας μια υπεραφθονία ΤΡΟΦΗΣ (ενέργεια). Ένα μέρος εκπέμπεται στον αστερισμό του Ηρακλέους. Δείτε εικ 19, 20 και 24 και θα καταλάβετε…
Στην εικ. 23 βλέπουμε ένα μικρό παράδειγμα του πώς γίνεται η συλλογή των ενεργειών από τους τόπους λατρείας, ασχέτως θρησκείας. Να η εξήγηση γιατί οι ναοί πάντοτε κτίζονταν πάνω σε κόμβους του ενεργειακού δικτύου (εικ. 25-26) του πλανήτη. Για καλύτερη αντίληψη του ενεργειακού δικτύου της γης δείτε: http://members.telering.at/t.faltejsek και http://www.whale.to/m/cathie.html.
11 16
Η ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΦΥΛΑΚΗ
Κανείς δεν διερωτάται γιατί οι τροχιές των πλανητών είναι περίπου στο ίδιο επίπεδο, κάθετο προς τον άξονα περιστροφής του ήλιου. Ίσως γιατί ο ήλιος δεν είναι αυτό που παραδέχεται η επίσημη επιστήμη. Μια υδρογονική βόμβα σε διαρκή έκρηξη; Πολλά δεν ταιριάζουν…
Πρόσφατα η NASA (δηλαδη Never A Straight Answer) παραδέχτηκε ότι ο ήλιος αποτελεί ηλεκτρικό φαινόμενο και έχει πυρήνα κάτω από τη φωτόσφαιρα calcium-ferrite. Κάτι, για το οποίο, ενώ θα έπρεπε να προκαλέσει θύελλες, επικράτησε σιγή. (http://www.thesurfaceofthesun.com/ και http://www.thesurfaceofthesun.com/TheSurfaceOfTheSun.pdf . και http://www.kronia.com/electric.html).
Βέβαια, πριν από εκατό χρόνια, κάποιοι αστρονόμοι πίστευαν ότι ο πυρήνας είναι σιδερένιος δόκτωρ Birkeland. Τελικά είναι ένας τεχνητός κύβος που περιστρέφεται με τρομερή ταχύτητα περί άξονα, με πολλούς βαθμούς ελευθερίας, οπότε οι πλανήτες, αν δεν είχαν τη γνωστή θέση, θα ρουφιόνταν από την ενεργειακή δίνη των πόλων… αλλά αυτό αποτελεί θέμα άλλου άρθρου.
Όσοι παρακολουθούν το site του soho της Nasa-Esa http://sohowww.nascom.nasa.gov/data/realtime-images.html θα έχουν αντιληφθεί τις συνεχείς μάχες των σκαφών των όντων με διαφορετικά DNA για τον έλεγχο του ηλιακού συστήματος. Σύνηθες μέσο μήκος των σκαφών 42.000 χιλιόμετρα (εικ18).
Οι βολές σφαιρών πλάσματος σε ενεργειακούς φακέλους δίνουν και παίρνουν, μαζί με τα stargates (εικ 11-12-16-17).
17
Το κεντρικό σκάφος ελέγχου είναι το suncruiser, όπως το έχουν ονομάσει διάφοροι ερευνητές. Μπορέσαμε και τα είδαμε μόνο όταν το Soho τοποθετήθηκε πάνω από το επίπεδο των τροχιών των πλανητών.
ΦΡΑΚΤΑΛΙΚΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΑΝΟΡΓΑΝΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ
Τι συμβαίνει τελικά; Ποιοι είναι αυτοί που μας κλέβουν την ψυχή; Πώς ξεκίνησε αυτή η ιστορία ;
Με τη διαταραχή λοιπόν την οποία δημιούργησε η Σοφία (βλέπε προχριστιανικούς Γνωστικούς), με ένα καλό σπρώξιμο από τους «κατοίκους» του μεγάλου χάους, δημιουργήθηκε μια φρακταλική θάλασσα μέσα στις πολλές της Δημιουργίας (εικ.8) παραγωγής ανόργανων παρασίτων με ηλεκτροκβαντική συνείδηση (εικ.9-10και 28) (στον κήπο σας) τα οποία τρέφονται με την ενέργεια την οποία συσσωρεύει η ψυχή, με τον κατάλληλο πολλών επιπέδων νοητικό προγραμματισμό.
Μπορούμε να συγκρίνουμε τους Archons και τους Flyers με μηχανές; Ο ερευνητής Nigel Kerner προτείνει τη σύγκριση αυτών των παρασιτικών οντοτήτων με μηχανές. Επίσης, μοιάζουν με προγραμματισμένους ιούς, στους οποίους λείπει κάτι στοιχειώδες από τη δομή τους. Μήπως είναι ένα είδος ψυχικών μηχανικών ιών σε σώματα ξένου DNA; Φαίνεται ότι και οι Archons και οι Greys έχουν πρόβλημα συνδέσεως με την Πηγή, όπως την αποκαλεί ο Kerner.
Από μια ματιά, στο γνωστικό The First Apocalypse of James (NHC V,3) διαβάζουμε έναν αποκαλυπτικό διάλογο με έναν μη ονομαζόμενο Δάσκαλο (Κύριος), ο οποίος δίνει μυστική γνώση στον James:
«Ο Κυριος είπε: ‘‘James πρόσεξε, θα σου αποκαλύψω το δρόμο της λύτρωσης. Όταν σε καταλαμβάνει θανάσιμος φόβος, πολλοί Archons θα στραφούν εναντίον σου, νομίζοντας ότι θα σε αιχμαλωτίσουν. Και ειδικά τρεις από αυτούς θα σε πιάσουν, αυτοί που παριστάνουν τους εισπράκτορες διοδίων. Όχι μόνο απαιτούν διόδια, αλλά κλέβουν τις ψυχές. Όταν βρεθείς κάτω από τη δύναμή τους, ένας από αυτούς που είναι ο επιβλέπων θα σου πει: “Ποιος είσαι, και από πού έρχεσαι”;
»Πρέπει να του πεις: “Είμαι ένα παιδί της ανθρωπότητας και προέρχομαι από την πηγή”
»Τότε αυτός θα σου πει: “Τι είδους παιδί είσαι και σε ποια πηγή ανήκεις”;
»Πρέπει να του πεις: “Είμαι από την προϋπάρχουσα Πηγή, και είμαι γέννημα της Πηγής”.
»Τότε θα σου πει: “Γιατί στάλθηκες έξω από την πηγή”;
»Τότε εσύ θα του πεις: “Ήρθα από Αυτόν που Προϋπάρχει, ώστε να παρατηρώ αυτούς του είδους μου και τους αλλογενείς”.
»Και θα σου πει: “Ποιοι είναι αυτοί οι αλλογενείς“;
»Κι εσύ θα του πεις: “Δεν είναι πλήρως αλλογενείς, γιατί προέρχονται από τη Σοφία που εξέπεσε (Achamoth), τη θηλυκή θεότητα που τους παρήγαγε όταν έφερε την ανθρώπινη φυλή κάτω από την Πηγή, την περιοχή του Προϋπάρχοντος. Έτσι δεν είναι τελείως αλλογενείς, αλλά είναι συγγενείς. Αυτό όντως είναι έτσι, γιατί αυτή που είναι η μήτρα από την οποία προέρχονται. Σοφία Achamoth, είναι από την Πηγή. Ταυτόχρονα είναι αλλογενείς, διότι η Σοφία δεν συνευρέθηκε με το όμοιό της στην Πηγή (το θείον αρσενικό έτερον ήμισυ), όταν τους παρήγαγε’’.
»Όταν επίσης σου πει: “Πού θα πας τώρα”;
»Εσύ θα του πεις: “Στο μέρος από το οποίο ήρθα, στην Πηγή, εκεί θα γυρίσω”.
»Και αν απαντήσεις με αυτό τον τρόπο, θα ξεφύγεις από τις επιθέσεις τους».
(NHC V, 3. 33 - 34: 1- 25. Translation from NHLE 1990, pp. 265-6 and Kurt Rudolf, Gnosis, p. 174-5.)
Υπάρχουν σημαντικές πληροφορίες σε αυτό το εδάφιο. Η ομοιότητα με τις σύγχρονες αναφορές «Στενών Επαφών» είναι αδιαμφισβήτητη: οι Archons επιφέρουν μια κατάσταση πανικού θανάτου, συχνά εμφανίζονται ανά τρεις, κάνουν απαγωγές (κλέβουν ψυχές).
Αυτές οι λεπτομέρειες ταιριάζουν με τη σύγχρονη παράδοση Εξωγήινων ΑΤΙΑ. Αλλά ξεφεύγοντας τελείως από τη σύγχρονη βιβλιογραφία, ο Γνωστικός Δάσκαλος δίνει επακριβείς οδηγίες για την αντιμετώπιση των αλλογενών οντοτήτων. Ο τεράστιος όγκος της σύγχρονης βιβλιογραφίας δεν δίνει καμία πληροφορία για την άμυνα σε αυτές τις επιθέσεις. Οι επαφικοί και οι απαχθέντες βρίσκονται σε πλήρη αδυναμία έναντι των αλλογενών. Αλλά οι γνωστικές γραφές, όχι μόνο περιγράφουν τέτοιες επαφές αλλά δίνουν και τεχνικές άμυνας.
ΟΙ… «ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΙ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΣ»
Είπαμε πιο πάνω ότι ούτε το 50% των ανθρώπων δεν έχει ψυχή. Ουσιαστικά είναι ψυχοπαθείς με μάσκα λογικής. Ο συγγραφέας-ερεηνητής H. Cleckley, στο έργο του The Mask of Sanity αναφέρει: «Ο παρατηρητής αντιμετωπίζει μια πειστική μάσκα λογικής συμπεριφοράς. Όλα τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της μάσκας είναι ανέγγιχτα, δεν διαπερνιέται από ερωτήσεις που απευθύνονται στα βαθύτερα επίπεδα της προσωπικότητας. Ο εξεταστής δεν πέφτει ποτέ πάνω στο χάος που μερικές βρίσκεται ψάχνοντας από την εξωτερική επιφάνεια ενός παρανοϊκού σχιζοφρενούς.
8218_1041534094028_1695845676_78585_3082048_n
»Οι διαδικασίες της σκέψεως διατηρούν τη νορμάλ φαινομενικότητα κάτω από την ψυχιατρική διερεύνηση και τα τεχνικά τεστ στα οποία υποβάλλεται για να έρθουν στο φως δυσδιάκριτες αποδείξεις παράνοιας. Η εξέταση αποκαλύπτει όχι μόνο μια κανονική δισδιάστατη μάσκα, αλλά αυτό που φαίνεται σαν μια συμπαγής και ουσιαστική δομική εικόνα της υγιούς και λογικής προσωπικότητας.
»Είναι μια κατάσταση στην κυριολεκτική έννοια, σαν παράδειγμα αυτού που ο Trelat (ιδιότητα, με μια λέξη) ονομάζει με τον εκφραστικό όρο la folie lucide. Επιπλέον, αυτή η δομή προσωπικότητας σε όλες τις θεωρητικές καταστάσεις λειτουργεί με απαράλλαχτο τρόπο, όπως μια υγιής λογική προσωπικότητα. Οι λογικές διαδικασίες της σκέψεως δείχνουν να λειτουργούν τέλεια, ανεξάρτητα του πόσο εξιτάρονται κάτω από τις συνθήκες του πειράματος.
»Επιπλέον, ο παρατηρητής βρίσκει πειστικές τις εκφράσεις του λόγου, του προσώπου, τους τόνους της φωνής και όλα τα άλλα σημάδια, τα οποία θεωρούμε ότι δείχνουν συναισθήματα και μια φυσιολογική συμπεριφορά στην αντιμετώπιση της ζωής, όπως τη γνωρίζουμε από την εμπειρία τη δική μας και των άλλων.
»Όλες οι κρίσεις των αξιών και των συναισθημάτων δείχνουν υγιή αντιμετώπιση στις προφορικές εξετάσεις. Μόνο πολύ αργά, και με μια πολυσύνθετη αξιολόγηση βασισμένη σε πολλές μικρές εντυπώσεις, δημιουργείται η εντύπωση ότι παρά όλες τις άθικτες λογικές διαδικασίες, και τις φυσιολογικές συναισθηματικές επιβεβαιώσεις, και τη σταθερή εφαρμογή τους προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι έχουμε να κάνουμε με έναν μη πλήρη άνθρωπο, και μάλιστα κάτι δείχνει ότι είναι μια κατασκευασμένη μηχανή, η οποία μιμείται τέλεια την ανθρώπινη προσωπικότητα.
»Αυτή η λειτουργούσα ψυχική συσκευή αναπαράγει συστηματικά όχι μόνο δείγματα ανθρώπινης λογικής, αλλά επίσης σωστές συναισθηματικές αντιδράσεις σε αντίδραση με όλα τα διαφορετικά ερεθίσματα της ζωής.
»Τόσο τέλεια είναι η αναπαραγωγή ενός πλήρους και κανονικού ανθρώπου, που κανένας από όσους τον εξετάσουν με κλινικές συνθήκες δεν θα μπορέσει να αποδείξει με επιστημονικό, αλλά και αντικειμενικό, τρόπο ότι δεν είναι αληθινός. Τελικά γνωρίζουμε, ή νομίζουμε ότι γνωρίζουμε, ότι η πραγματικότητα, με τη έννοια της πλήρους και υγιούς εμπειρίας της ζωής δεν υπάρχει σε αυτούς».
Ο Checkley περιγράφει ένα άτομο το οποίο μπορεί να μιμείται την ανθρώπινη προσωπικότητα, αλλά που αφήνει την εντύπωση ότι κάτι λείπει εδώ. Αυτό που αντιμετωπίζουμε είναι μια δυσδιάκριτη μηχανή αντανακλαστικών που μιμείται τέλεια την ανθρώπινη προσωπικότητα».
Θυμηθείτε ότι ο Cleckley έχει να κάνει με κλινικές περιπτώσεις, που κάτι δεν πάει καλά με το πρόγραμμά τους και τους έπιασαν, αλλιώς δεν θα είχαν περάσει από το γραφείο του…
ΟΙ… «ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΙ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΣ»
Υπάρχουν όμως και «οι άλλοι» ψυχοπαθείς, τους οποίους ονομάζουμε Οργανικές Πύλες και είναι οι επιτυχημένοι ψυχοπαθείς. Οι περισσότερες οργανικές πύλες δεν έχουν την τάση να παραβαίνουν τους νόμους.
Κυνηγούν τις επιρροές Α (όρος του Mouravief) δηλαδή το χρήμα, το σεξ, το γάμο, τη φήμη και τον ενστερνισμό κάποιων ιδανικών, στα οποία μας ενθαρρύνει από νωρίς η κοινωνία να κάνουμε, δηλαδή το κυνηγητό της ευτυχίας. Ενώ φυσικά είναι απατηλά. Φαίνεται ότι υπάρχουν 3 δισεκατομμύρια οργανικές πύλες στον πλανήτη αυτή την στιγμή.
MANOLIA 239
Στο Βιβλίο III της Γνώσεως ο Mouravief αναλύει αυτό που ονομάζει προαδαμική ανθρωπότητα και αδαμική ανθρωπότητα. Ουσιαστικά πρόκειται για μια φυλή Ανθρώπων και μια φυλή Ανθρωποειδών. Τα ανθρωποειδή είναι οι απόγονοι της προαδαμικής φυλής.
Η διαφορές στους σύγχρονους δεν γίνονται αντιληπτές με τις αισθήσεις. Τα ανθρωποειδή δεν έχουν ανεπτυγμένα τα ανώτερα κέντρα και δεν μπορούν να εξελιχτούν, με δυο λόγια δεν έχουν ψυχή. Εξωτερικά συνήθως είναι ποιο όμορφοι και δυνατοί.
Οι άνθρωποι «έπεσαν» γιατί αποτέλεσαν το κυριολεκτικό πεδίο μάχης κάποιων «οντοτήτων», έτσι έχασαν δέκα αλυσίδες από το DNA τους, χωρίστηκε ο εγκέφαλος σε δύο ημισφαίρια κλπ.
Η πτώση έγινε από το κυνήγι του χρυσού για λογαριασμό των ερπετοειδών του κατώτερου αστρικού. Εάν σάς ενδιαφέρει, ψάξτε τα βραχογραφήματα του Παγγαίου, και τον Frank Herbert.
Έτσι σήμερα, με την κατευθυνόμενη κρατούσα ηθική ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, παντρευόμαστε αυτά τα όντα και τα μισά παιδιά μας φυσικά δεν έχουν ψυχή. Έτσι, όταν κανείς προσπαθεί να κάνει το εσωτερικό ταξίδι και να δυναμώσει την ψυχή του, το σύστημα εισάγει αυτόματα περισσότερα ανρθρωποειδή στη ζωή του από το νορμάλ 50%. Αυτή είναι η τραγική πραγματικότητα των ανθρωπίνων σχέσεων.
MANOLIA 248
Γι’ αυτό οι ψυχοπάθειες και η τρέλα θερίζουν στις τάξεις των ανθρώπων που έχουν ψυχή. Επειδή αποδέχονται τις κρατούσες νοοτροπίες για τις διαπροσωπικές σχέσεις μέσα στις κοινωνίες. Ο πολυεπίπεδος έμμεσος και άμεσος νοητικός προγραμματισμός από τη στιγμή της γεννήσεως δουλεύει τέλεια.
Οι οργανικές πύλες δεν βιώνουν τον πόνο όπως οι έμψυχοι. Βιώνουν μόνο την απόσυρση της τροφής και της απώλειας της ανέσεως που έχουν συνηθίσει. Απλά δεν ενδιαφέρονται για το τι συμβαίνει στους άλλους ανθρώπους. Έχουν ένα είδος «ομαδικής ψυχής» όπως τα φυτά. Γι’ αυτό οι ψυχοπαθείς έχουν τόσο παρόμοια συμπεριφορά.
Σε μιαν οργανική πύλη, τα αποκαλούμενα ανώτερα τσάκρας παράγονται σαν αποτέλεσμα από την κλοπή αυτής της ενέργειας από τους έμψυχους. Αυτό τους δίνει τη δυνατότητα να προσομοιώνονται τον έμψυχο άνθρωπο. Το έμψυχο ον βλέπει έναν καθρέφτη της δικιάς του ψυχής, όταν προσδίδει ιδιότητες ψυχής σε τέτοια όντα.
Προσέξτε πόσο σας κουράζει η παρουσία τέτοιων όντων κοντά σας, ακόμη και αν είναι τα πιο χαρισματικά όντα που «νομίζετε» ότι έχετε γνωρίσει. Επαναλαμβάνουμε: Το DNA των δύο φυλών έχει τόσο ανακατευτεί τα τελευταία χιλιάδες χρόνια που το βρίσκουμε μέσα στις ίδιες οικογένειες. Ο αδελφός σας, η αδελφή, μητέρα, πατέρας, κόρη ή γιος... Όχι κάποιος στην άλλη άκρη του κόσμου ή στον απέναντι δρόμο που λατρεύει άλλο θεό ή έχει άλλο χρώμα δέρματος.
Ίσως είναι κάποιος ή κάποιοι με τους οποίους ζείτε κάθε ημέρα της ζωής σας, και φυσικά έχουν μόνον ένα λόγο να βρίσκονται σ’ αυτήν τη θέση: να στραγγίζουν και να αποπροσανατολίζουν τα έμψυχα όντα από το εσωτερικό τους ταξίδι, με άλλα λόγια από τη δραπέτευσή τους.
239px-DNA_Overview
Η ΚΥΜΑΤΟΚΡΥΣΤΑΛΛΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΒΙΟΠΕΔΙΟΥ (ΨΥΧΗ;;;)
Πώς ξεφεύγει κανείς από την κόλαση που ζούμε; Ίσως πρέπει να δούμε τα πράγματα αδογμάτιστα και με άλλα μάτια. Τρόποι υπάρχουν, άγνωστοι σε μεγάλο βαθμό. Αν έχετε ακόμη κάποια ευαισθησία και κάτι ριγεί στα κατάβαθα του εαυτού σας, συνεχίστε την ανάγνωση. Σας δίνω ένα απόσπασμα από την Κοσμική Βιοδυναμική, του Γιώργου Μπαλάνου:
MANOLIA 246
«Η επαφή με το Κοσμικό Δίκτυο είναι χαρακτηριστική: Καθώς η κρυσταλλομορφή του ανθρώπινου βιοδικτύου προσεγγίζει προς την αντίστοιχη γεωμετρική “υποδοχή” του μεταπεδίου –σαν το μικροσκοπικό κομματάκι ενός τεράστιου παζλ που τείνει να θηλυκωθεί στη θέση του– το άτομο πλημμυρίζει από μια ιλιγγιώδη αίσθηση ασύλληπτης φρακταλικής (fractal) απεραντοσύνης πέρα από κάθε περιγραφή.
»Εάν λάβουμε υπόψη την κυματοκρυσταλλική δομή του ανθρώπινου βιοπεδίου, η μετάβαση σ’ έναν άλλο κόσμο μπορεί να θεωρηθεί και σαν διαδικασία εκπομπής/λήψης ενός “σήματος” που λέγεται “άνθρωπος”. Όμως η ισχύς, η μορφή ή το περιεχόμενο ενός σήματος μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με τις δυνατότητες του πομπού. Έτσι, εάν μεταφέρουμε τα παραπάνω σε πιο εμπειρικούς όρους, λέμε ότι μια διάβαση του Δικτύου μπορεί να είναι χαμηλής, μέσης ή υψηλής μεταβλητότητας».
ΜΑΝΙΑ
Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να «κλείσω» καλύτερα αυτό το κείμενο, παρά με ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Χένρυ Κάττνερ, Μανία, από τις εκδόσεις Locus 7:
MANOLIA 229
«Χώρια απ’ αυτό, το ν’ αποποιείται κανείς τις δυσάρεστες ευθύνες είναι ένα λυπηρό ανθρώπινο ιδίωμα. Επί αιώνες η τάση ήταν μια απομάκρυνση από τον ατομικισμό. Η κοινωνική ευθύνη είχε πλέον φτάσει ως το σημείο όπου ο καθένας, θεωρητικά, ήταν πράγματι ο “φύλακας του αδελφού του”, το στήριγμα του διπλανού του.
»Τελικά, όλοι έφτιαξαν έτσι έναν ωραίο κύκλο και κατέρρευσαν με χάρη ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Κι όσο αποκτούσαν γνώσεις και πείρα άρχισαν σταδιακά ν’ αναλαμβάνουν και τις ευθύνες που τόσο εύκολα τους παραχωρούσαν τα άνευρα πλήθη. Ήταν μια αρκετά σταθερή κοινωνία – για μια ράτσα που ήδη ψυχορραγούσε».
Δεν υπάρχει χώρος για τον Άνθρωπο Εδώ.
Αν τώρα νοιώθετε μια μανία μέσα σας να κινείται σε δίνες, μετά την ανάγνωση αυτού του περίεργου άρθρου, ίσως να καταλάβατε ότι «Δεν Υπάρχει Χώρος Για Τον Άνθρωπο Εδώ»…
Βαθιά μέσα στον καθένα μας, κρύβεται ατόφια όλη η κλίμακα της εξέλιξης, από την πρώτη ζωντανή πρωτοπλασματική σταγόνα που κολυμπούσε στις αρχέγονες θάλασσες της Γης ως το πιο εξελιγμένο θηλαστικό ζώο, πριν αυτό αποκτήσει την ανθρώπινη ιδιότητα – κρύβεται το αληθινό ζώο, πριν στον εγκέφαλό του καθίσει η σκόνη της ανώτερης νόησης και το μετατρέψει σ’ αυτό που λέμε “άνθρωπο”.
Όλοι μας, κάπου βαθιά μέσα μας, κολυμπάμε σε αρχαίες θάλασσες, έρπουμε σε αρχαία εδάφη, πετάμε σε αρχαίους ουρανούς και τρέχουμε σε αρχαία δάση. Σε πλήρη άγνοια της ανθρώπινης σκόνης που νομίζει ότι κυριαρχεί σε όλα αυτά τα παράξενα εσωτερικά πλάσματα.
Το περισσότερο που μπορεί να ελπίζει ένας ανθρώπινος νους είναι να μπορέσει να κουμαντάρει ως ένα βαθμό τις δυνάμεις αυτές, τουλάχιστον αρκετά ώστε να εκμεταλλευτεί την ισχύ τους χωρίς να τον κατασπαράξουν. Είναι δικές του δυνάμεις, ναι, που όμως είναι ουσιαστικά σαν ξένες, αφού την ύπαρξή τους την αγνοεί ή, ακόμη χειρότερα, την περιφρονεί, εφησυχάζοντας με τις δήθεν δυνάμεις της ανθρώπινης "ιδιότητας" που την αποκαλεί “μυαλό”.
Γιατί ο μόνος Δρόμος Δύναμης είναι εκείνος που θα σας εξοικειώσει με όλα όσα είσαστε, που θα σας μάθει να κολυμπάτε, να έρπετε, να πετάτε και να τρέχετε μαζί με τους προ-εαυτούς σας στους ίδιους σκοτεινούς τόπους που μονάχα εκείνοι ξέρουν. Μονάχα έτσι θα αποκτήσετε τη δύναμή τους. Το γιατί αυτός είναι ο μόνος δρόμος είναι αυτονόητο. Αν το ανθρώπινο στοιχείο μας δεν ενοποιηθεί –αν “δεν τα βρει”– με όλα τα προηγούμενα στοιχεία της υπόστασής μας, τότε δεν θ’ αποκτήσει ποτέ τη δύναμή τους ή, αν το επιχειρήσει απροετοίμαστο κι αποκομμένο από αυτά, τότε τα θηριώδη βαθύτερα στοιχεία θα τον κατασπαράξουν στο πι και φι, μεταφορικά, αλλά ίσως και κυριολεκτικά.
MANOLIA 233
Στα Δάση του Λυκόφωτος
Ταυτότητα
Η έννοια του Εαυτού και της Ατομικότητας είναι θεμελιώδης. Η θετική δράση πάντοτε ξεκινά από ένα κέντρο, το Άτομο ή τον Εαυτό. Το Κοπάδι (σύνολο, κοινωνία κτλ) είναι εχθρικό ή απλώς ακολουθεί. Η αθανασία ισχύει μόνο για το άτομο ή το ευρύτερο άτομο (γκεστάλτ). Το Κοπάδι είναι πάντοτε θνητό.
Αντίθετα απ’ ό,τι θα φανταζόταν ένας αδαής, η εξατομίκευση –η διαμόρφωση και εντατικοποίηση της ατομικότητας, και η απομάκρυνση από κάθε έννοια κοπαδιού– αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για την ένταξη ενός Μετανθρώπου σ’ ένα συλλογικό γκεστάλτ. Ο ατομικισμός είναι το κλειδί για την πύλη της υπέρ -οντότητας του γκεστάλτ.
Γ. Μπαλάνος
Το άρθρο είναι γεμάτο σε συνδέσμους που τους πρόσθεσα για να κάνω το ταξίδι ποιό εύκολο αλλά και ποιό συναρπαστικό –λες και δε είναι από μόνο τους- ψάξτε τους και βρείτε κι άλλους. Αν νομίζεται πως είναι δύσκολο σαν Σκέψη απλά κοιτάξτε γύρω σας και δείτε μόνοι σας ποιοι σας κλέβουν την ψυχή … αν έχετε ψυχή!!
Πέμπτη 16 Ιουλίου 2009
«Η Μητέρα Φύση δεν αναμιγνύει πτηνά, χοίρους και τρεις διαφορετικούς ιούς της γρίπης του ανθρώπου, σε έναν ιό.»
Η Jane Burgermeister, είναι Αυστριακή Δημοσιογράφος που ασχολείτε με την επιστήμη και την έρευνα.
Η Δημοσιογράφος έχει καταθέσει ποινικές μηνύσεις στο FBI κατά της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και σε υψηλά ιστάμενους αξιωματούχους των ΗΠΑ και σε στελέχη επιχειρήσεων. Ισχυρίζεται ότι οι υπάλληλοι εργαστηρίων συνωμότησαν για να χρησιμοποιήσουν έναν ιό - το H1N1 "γρίπη των χοίρων" – αυτός ο ιός είναι μία παραγωγή των εργαστηρίων για τη δημιουργία μιας πανδημίας γρίπης, ώστε να πωλούν τα εμβόλια τους κάποιες εταιρείες.
Είναι μια πράξη της βιοτρομοκρατίας.
Ένα από τα βασικά σημεία της Burgermeister είναι ότι το νέο στέλεχος της γρίπης είναι ένα συνθετικό διαρθρωτικών ανασυνδυασμένα περιέχουν γονίδια από τα πτηνά, τους ανθρώπους, και από χοίρους από διαφορετικές ηπείρους.. Η Burgermeister είπε ότι είναι λογικό να υποθέσουμε ότι προήλθε από το εργαστήριο, και μάλιστα από ένα bioweapons εργαστήριο.
«Η Μητέρα Φύση δεν αναμιγνύει πτηνά, χοίρους και τρεις διαφορετικούς ιούς της γρίπης του ανθρώπου, σε έναν ιό.»
Recent news
ΔΙΑΒΑΣΤΕ:
http://kostasxan.blogspot.com/2009/06/blog-post_14.html
http://prezatv.blogspot.com/2009/07/n1h1_16.html
Τρίτη 19 Μαΐου 2009
ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ...ΗΜΕΡΑ ΟΡΓΗΣ...
Ο Ποντιακός Ελληνισμός είναι ένα μεγάλο τμήμα του έθνους και δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί από την Πολιτεία και την πολιτική της.
Η διεθνοποίηση του εγκλήματος, αποτελεί κυρίαρχο συστατικό στοιχείο των πολιτικών θεσμών που σέβονται την ιστορία και την αλήθεια, δηλαδή τη μνήμη τους. Και όπως έγραψε ο μεγαλύτερος ίσως Πόντιος συγγραφέας, ο Δημήτρης Ψαθάς «ούτε επιτρέπεται να θυσιάζουμε την ιστορική αλήθεια σε καμία σκοπιμότητα, όπως δυστυχώς, καθιερώθηκε να γίνεται από τον καιρό που χαράχτηκε η λεγόμενη ελληνοτουρκική φιλία. Η άστοχη κριτική αποσιώπησης των γεγονότων της Ιστορίας, ήταν ίσως κι ένας από τους λόγους που τόσο άσχημα πορεύτηκε η φιλία με τους Τούρκους. Να ρίξουμε το πέπλο της λήθης στο παρελθόν, αλλά να ξέρουμε, όχι να κρύβουμε. Να ξέρουν κι ίδιοι οι Τούρκοι το τι φτιάξαν οι πατεράδες τους, για να αποφύγουν τα όσα στιγμάτισαν εκείνους εφ΄ όσον θέλουν να πάρουν τη θέση που φιλοδοξούν ανάμεσα στα πολιτισμένα έθνη. Μόνο έτσι ξέροντας εμείς τους Τούρκους και ξέροντας εκείνοι εμάς και το στιγματισμένο παρελθόν τους, μπορεί κάποτε να χαράξουμε μία ελληνοτουρκική φιλία επάνω σε στέρεες βάσεις»
Κάθε λαός έχει δικαίωμα να απαιτεί με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από τις αρμόδιες αρχές των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος του. Όσο μεγαλύτερη είναι η αδικία, όσο περισσότερο χρόνο αποκρύφτηκαν τα γεγονότα, τόσο
πιο έντονη είναι η επιθυμία για μια τέτοια αναγνώριση.
Στις 19 Μαΐου κάθε χρόνο τιμάται η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Το γένος των Ποντίων θυμάται και λυπάται.
Θυμάται και λυπάται,
Γι αυτούς που χρόνια πριν, αποθαμένοι εκεί στου Πόντου τη γη φωνάζουν.
«Σ αυτήν τη γη μια Ελλάδα είναι θαμμένη.»
Δευτέρα 2 Μαρτίου 2009
Hμερομηνία : 31-10-04 Eκτύπωση | e-mail
Προφήτες και προφητείες στον κόσμο των πρώτων χριστιανών
ΔHMHTPHΣ I. KYPTaTaΣ
Η ΚaINH ΔIaΘHKH αρχίζει με ένα όνειρο και τελειώνει με ένα όραμα. Στο Κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, αμέσως μετά τις γενεαλογικές πληροφορίες, εμφανίζεται ένας άγγελος που δίνει κατ' όναρ σύντομες εξηγήσεις και συμβουλές ή, μάλλον, εντολές στον Ιωσήφ γύρω από την κυοφορία της Μαρίας. Το τελευταίο πάλι βιβλίο της Καινής Διαθήκης είναι ολόκληρο μια αποκάλυψη. Αποστέλλεται με έναν άγγελο και παραδίδεται στον Ιωάννη, καθώς αυτός βρισκόταν, όπως ισχυρίζεται, «εν πνεύματι», δηλαδή σε κατάσταση έκστασης. Με εκτενείς περιγραφές και αναλυτική ρητορεία προειδοποιεί τους πιστούς και τους καλεί να συνετισθούν. Ο εγκιβωτισμός αυτός είναι μάλλον τυχαίος, αλλά διόλου παραπλανητικός. Το ιουδαϊκό περιβάλλον, στο οποίο εκκολάφθηκε ο Xριστιανισμός, απέδιδε κατά κανόνα μεγάλη σημασία σε πνευματικές εμπειρίες αυτού του είδους.
Στην Παλαιστίνη των ρωμαϊκών χρόνων και στις γειτονικές περιοχές κυκλοφορούσαν προφήτες και προφήτισσες με μηνύματα και προμηνύματα κάθε λογής. aλλοτε γίνονταν δεκτοί με συμπάθεια και σεβασμό· άλλοτε προκαλούσαν αναστάτωση και ταραχή· σπανίως περνούσαν απαρατήρητοι. Ως προφήτη είδαν τον Ιωάννη τον Bαπτιστή πλείστοι Ιουδαίοι της εποχής. Παρομοίως τον Ιησού: «Ούτος εστιν ο προφήτης Ιησούς ο από Ναζαρέθ της Γαλιλαίας», έλεγαν οι όχλοι. Κάποιοι υπέθεσαν ότι στο πρόσωπό του είχε αναστηθεί ένας από τους αρχαίους προφήτες. Αλλά και ως προφήτη τον χλεύασαν οι εχθροί του κατά τη σύλληψη: «Προφήτευσον ημίν, Xριστέ, τίς εστιν ο παίσας σε;», τον προκαλούσαν καθώς τον ράπιζαν.
Oσο μπορούμε να κρίνουμε, πολλές από τις πνευματικές εμπειρίες για τις οποίες κάνουν λόγο τα κείμενα της Καινής Διαθήκης δεν ήταν ακριβώς βιωμένες εμπειρίες αλλά πολύ περισσότερο φιλολογικοί τόποι. Oπως μας πληροφορούν οι ίδιοι οι συγγραφείς των σχετικών έργων, τόσο το όνειρο του Ιωσήφ όσο και το όραμα του Ιωάννη επιβεβαίωναν άλλες παλαιότερες εξαγγελίες. Οι μεγάλοι βιβλικοί προφήτες είχαν πια εκλείψει. Αλλά ο διάλογος με το παρελθόν καθώς και ο σχεδιασμός του μέλλοντος γίνονταν συχνά μέσα από τις ρήσεις τους. Ευαίσθητοι δέκτες με ειδικά χαρίσματα επιχειρούσαν να κατανοήσουν και να ερμηνεύσουν τα λόγια τους. Oσα συνέβησαν στον Ιησού, οι ευαγγελιστές τα αιτιολόγησαν συχνά με την τυποποιημένη έκφραση: «ίνα πληρωθώσιν αι γραφαί των προφητειών», ενώ το μήνυμά Tου το παρουσίασαν ως ερμηνεία και συμπλήρωση αρχαίων προφητειών.
Οι κοσμικές αρχές σπανίως ήταν ευτυχείς με τη δράση και την αποδοχή που επεφύλασσε το πλήθος σε χαρισματικές προσωπικότητες. Κατανοούσαν, ωστόσο, τη δύναμη που εξασφάλιζε στους προφήτες η αγάπη ευρύτερων μαζών. Ο Ηρώδης φοβόταν να θανατώσει τον Ιωάννη και η σύλληψη του Ιησού έγινε, παρομοίως, με μεγάλους δισταγμούς. Ο αποκεφαλισμός και η σταύρωση πάντως δεν τερμάτισαν την παρουσία και τη δράση των προφητών. Για τις συνεχιζόμενες εμφανίσεις τους στην Παλαιστίνη κάνει συχνά λόγο ο ιστορικός Ιώσηπος, ο οποίος τούς περιγράφει ως επικίνδυνους και αγύρτες. Είχαν συμβάλει στην αποτυχημένη ιουδαϊκή εξέγερση του 66 μ.Χ. και θεωρούνταν έτσι συνυπεύθυνοι για τη σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων μαχητών και, κυρίως, αμάχων. Η επιρροή που μπορούσαν να ασκήσουν ο Ιωάννης και ο Ιησούς στα πλήθη είχε ασφαλώς ανησυχήσει τον Ηρώδη, τους αρχιερείς και τον Πιλάτο όταν απεργάστηκαν τη θανατική τους καταδίκη.
«aποστέλλω προς υμάς προφήτας»
Στην Kαινή Διαθήκη η άμωμη σύλληψη της Παρθένου αποκαλύπτεται στον Iωσήφ με ένα όνειρο, στο οποίο ένας άγγελος του μεταφέρει εντολές για το τι πρέπει να πράξει αναφορικά με την κυοφορία της Μαρίας. Στην εικόνα, το όνειρο του Iωσήφ. aνάγλυφη παράσταση στο φάτνωμα ελεφαντοστέινου κιβωτίου, αρχές 9ου αι. Werden, BΔ Γερμανία.
Οι μαθητές του Ιησού κληρονόμησαν, μεταξύ άλλων, ορισμένα από τα προφητικά χαρίσματα του δασκάλου. Ο ίδιος ο Ιησούς τούς φανταζόταν να προφητεύουν στο όνομά του και επαγγελόταν την έλευση νέων προφητών για την καθοδήγηση των πιστών. «Διά τούτο εγώ αποστέλλω προς υμάς προφήτας και σοφούς και γραμματείς», προειδοποιούσε τους Iουδαίους αντιπάλους του. Oταν την ημέρα της Πεντηκοστής έφθασε η ώρα να αναλάβουν μόνοι τους δράση, οι μαθητές δανείστηκαν τα λόγια των βιβλικών προφητών, τα οικειοποιήθηκαν και τα ερμήνευσαν. Στους κύκλους τους τα πνευματικά χαρίσματα κατέλαβαν από την αρχή κεντρική θέση. «Ζηλούτε τα πνευματικά, μάλλον ίνα προφητεύητε», συμβούλευε ο Παύλος τους πιστούς της Κορίνθου. Αυτός που προφητεύει οικοδομεί εκκλησία, τους διαβεβαίωνε. Πάντως, μολονότι όλοι ήταν ή θεωρούνταν ικανοί να προφητεύσουν σε ορισμένες περιστάσεις και συνθήκες, κάποιοι είχαν μόνιμο χάρισμα. Hδη στις Πράξεις των αποστόλων τούς αποδίδεται ο τίτλος του προφήτη, που ήταν τιμητικός και συνάμα ουσιαστικός.
Για έναν περίπου αιώνα, οι ηγετικές μορφές στις πρώιμες χριστιανικές κοινότητες ήταν συχνά προφήτες και προφήτισσες. Μια διακεκριμένη προφήτισσα στα Θυάτειρα ήταν αυτή την οποία ο Ιωάννης αποκαλεί χλευαστικά Ιεζάβελ. Είναι σαφές ότι ο Ιωάννης την καταγγέλλει για τη λανθασμένη της διδαχή και όχι για το λάθος φύλο της. Ηγετικές θέσεις κατείχαν, άλλωστε, και γυναίκες στο αρχικό κίνημα των μαθητών. Αποδεκτότερες από την ευρύτερη κοινότητα ήταν οι κόρες του διακόνου Φίλιππου, που παρέμειναν παρθένοι και προφήτευαν. Μαζί με τους πρεσβύτερους και τους διακόνους, που έκαναν επίσης την εμφάνισή τους από νωρίς, οι προφήτες και οι προφήτισσες άσκησαν πραγματική εξουσία. Η παράδοση διέσωσε αρκετά ονόματα, καθώς και πληροφορίες για τις ρήσεις ή τα έργα τους.
Ο Ιωάννης θεωρούσε τον εαυτό του ταυτοχρόνως προφήτη και υπεύθυνο ηγέτη μιας ομάδας χριστιανικών κοινοτήτων. Oπως μπορούμε να υποθέσουμε, και όπως μας αφήνει ο ίδιος να εννοήσουμε, επισκεπτόταν περιοδικώς τις κοινότητες αυτές για να τις συμβουλέψει και να τις συνετίσει. Η Αποκάλυψη την οποία τους εμπιστεύθηκε ήταν ένα γραπτό υπόμνημα μιας διδαχής που θα είχε αναπτυχθεί προφορικώς πολλές φορές. Σαν τον Ιωάννη υπήρχαν και άλλοι. Από τους επιφανέστερους ήταν ο Ερμάς, που έζησε στην αυτοκρατορική πρωτεύουσα. Συνέταξε και αυτός ένα γραπτό υπόμνημα με προφητική δομή, που διασώζει το προφορικό ύφος και αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο γινόταν η προσαρμογή των ηθικών επιταγών στις ανάγκες της στιγμής.
Προφήτες και ιερατείο
Οι χριστιανοί προφήτες πάντως δεν κρατήθηκαν στην ηγεσία του θρησκευτικού κινήματος για πολύ καιρό. Η χαρισματική τους φύση τούς κατέστησε ευάλωτους και τρωτούς. Οι νέες κοινότητες, που αναπτύσσονταν με γοργούς ρυθμούς, θεώρησαν ότι είχαν μεγαλύτερη ανάγκη από το ιερατείο με τους σταθερούς δεσμούς και την εσωτερική συνοχή. Οι εξωτερικές πιέσεις που δέχονταν τούς βεβαίωναν ότι χρειάζονταν σαφείς οδηγίες. Οι προφήτες ήταν μοναχικοί και απρόβλεπτοι, ο λόγος τους ρευστός και αμφίσημος, η διαδοχή τους αβέβαιη και αμφισβητήσιμη. Οι ιερείς, αντιθέτως, αλληλοστηρίζονταν και αλληλοπροστατεύονταν. Μπορεί να μην ήταν εμπνευσμένοι και δημιουργικοί, έδειχναν ωστόσο κατάλληλοι για τη διαφύλαξη και την ερμηνεία των Γραφών, που είχαν δειλά αρχίσει να κυκλοφορούν. Στη θέση των προφητειών, των οραμάτων και των αποκαλύψεων, το ιερατείο προτιμούσε να χρησιμοποιεί τα Ευαγγέλια, με τον ιστορικό και σαφέστερα διδακτικό τους χαρακτήρα.
Οι προφήτες και οι προφήτισσες πολεμήθηκαν και τελικώς εκδιώχτηκαν από τις περισσότερες χριστιανικές κοινότητες, αλλά ούτε εξαφανίστηκαν τελείως, ούτε ξεχάστηκαν. Λίγο μετά το μέσον του δεύτερου αιώνα, έκαναν μια δυναμική επανεμφάνιση στη Μικρά Ασία. Στον Πόντο, τη Φρυγία και άλλες γειτονικές περιοχές, ορισμένες χριστιανικές κοινότητες στράφηκαν για μια ακόμα φορά στα οράματα και τις αποκαλυπτικές ρήσεις. aλλες κρατούσαν ακόμα ζωντανή τη μνήμη και την παράδοση του Ιωάννη, άλλες πάλι ίσως να ανακάλυπταν εξαρχής τη δύναμη της έκστασης και της προφητείας. Η αναστάτωση που προκλήθηκε ήταν μεγάλη και η σύγκρουση με το ιερατείο οξύτατη. Το ιερατείο διέθετε πλέον δύο ισχυρότατα όπλα στον αγώνα του: τους επισκόπους με τη σχεδόν απεριόριστη εξουσία, που τέθηκαν επικεφαλής του, και τις Συνόδους, που συντόνιζαν τη δράση του και καθιστούσαν αποτελεσματικές τις κοινές αποφάσεις.
Το επιφανέστερο προφητικό κίνημα έμεινε γνωστό ως μοντανισμός και επέζησε, παρά τις διώξεις που υπέστη, για πολλούς αιώνες. Στον ηγετικό του πυρήνα βρέθηκαν, όπως θα ήταν αναμενόμενο, αρκετές γυναίκες. Παρομοίως, ενδιαφέρον για τα προφητικά χαρίσματα έδειξαν και ορισμένοι Γνωστικοί. Eνας από αυτούς, που ονομαζόταν Μάρκος, επιχείρησε κάποια στιγμή όχι μόνο να ακούσει τη φωνή των προφητών, αλλά και να διδάξει την τεχνική τους. Οι επιτυχίες του έστρεψαν εναντίον του το μένος των εκκλησιαστικών ταγών, που του εξασφάλισαν έτσι μια σπάνια υστεροφημία.
aιρετικοί και αποσυνάγωγοι
Πριν από το τέλος του δεύτερου αιώνα, οι επίσκοποι κατάφεραν να συμφωνήσουν σε έναν κλειστό κανόνα ιερών χριστιανικών Γραφών και να επιβάλουν την αποδοχή του από όλες τις κοινότητες που ήθελαν να αποτελούν μέρος της καθολικής Εκκλησίας. Oσοι επέμεναν να χρησιμοποιούν διαφορετικές παραλλαγές ή διαφορετικές Γραφές στιγματίζονταν ως αιρετικοί. Μαζί με τους αιρετικούς αποκόπτονταν από τον κορμό της Εκκλησίας και όσοι ισχυρίζονταν ότι ήταν ακόμα σε θέση να συλλαμβάνουν τις επιταγές του Πνεύματος και να τις διατυπώνουν με τα δικά τους χαρισματικά αλλά και ανεξέλεγκτα λόγια. Ο ιερός κανόνας της Καινής Διαθήκης δεν είχε θέση για κείμενα νεότερα και αμφισβητήσιμα. Οι μόνες προφητείες που εξακολουθούσαν να γίνονται σεβαστές ήταν αυτές της Παλαιάς Διαθήκης.
Οι περισσότερες αιρέσεις του πρώιμου χριστιανισμού δεν είχαν προφητικό χαρακτήρα, αλλά όλα σχεδόν τα προφητικά κινήματα θεωρήθηκαν αιρετικά. Στην ιστορία του χριστιανισμού, και ιδιαιτέρως κατά τον Μεσαίωνα, εμφανίστηκαν πολλές φορές προφήτες, που προσπαθούσαν να ξαναπιάσουν το νήμα της αποστολικής εποχής, προσδίδοντάς του, συνήθως, εντονότερα κοινωνικά χαρακτηριστικά. Ορισμένοι σημείωσαν αξιόλογη επιτυχία και συνεπήραν τις μάζες με τα κηρύγματά τους. Σχεδόν πάντα η παρουσία και η δράση τους προκαλούσαν ταραχή. Πολεμήθηκαν με σκληρότητα και θανατώθηκαν ή εκδιώχτηκαν τόσο από τις εκκλησιαστικές όσο και από τις κοσμικές αρχές.
Στο πρόσωπο των εχθρών τους, οι μοντανιστές του ύστερου δεύτερου αιώνα είχαν δει να ενεργούν και πάλι οι προφητοφόντες της βιβλικής εποχής. Σαν αυτούς, πολλοί άλλοι θα βρήκαν κατά καιρούς τη δύναμη να αναφωνήσουν: «Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, η αποκτείνουσα τους προφήτας και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς αυτήν».
Eνδεικτική βιβλιογραφία:
Σάββας aγουρίδης, «Πύρινος χείμαρρος: Προφητεία, έκσταση, γλωσσολαλία», aθήνα, 1992.
Δημήτρης I. Kυρτάτας, «H aποκάλυψη του Iωάννη και οι επτά εκκλησίες της aσίας», aθήνα², 1995.
- «Iερείς και προφήτες: η παραγωγή και διαχείριση του δόγματος στον πρώιμο χριστιανισμό», aθήνα, 2000.
Iωάννης Παναγόπουλος, «H εκκλησία των προφητών», aθήνα, 1979.
Προφήτες και προφητείες στον κόσμο των πρώτων χριστιανών
ΔHMHTPHΣ I. KYPTaTaΣ
Η ΚaINH ΔIaΘHKH αρχίζει με ένα όνειρο και τελειώνει με ένα όραμα. Στο Κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, αμέσως μετά τις γενεαλογικές πληροφορίες, εμφανίζεται ένας άγγελος που δίνει κατ' όναρ σύντομες εξηγήσεις και συμβουλές ή, μάλλον, εντολές στον Ιωσήφ γύρω από την κυοφορία της Μαρίας. Το τελευταίο πάλι βιβλίο της Καινής Διαθήκης είναι ολόκληρο μια αποκάλυψη. Αποστέλλεται με έναν άγγελο και παραδίδεται στον Ιωάννη, καθώς αυτός βρισκόταν, όπως ισχυρίζεται, «εν πνεύματι», δηλαδή σε κατάσταση έκστασης. Με εκτενείς περιγραφές και αναλυτική ρητορεία προειδοποιεί τους πιστούς και τους καλεί να συνετισθούν. Ο εγκιβωτισμός αυτός είναι μάλλον τυχαίος, αλλά διόλου παραπλανητικός. Το ιουδαϊκό περιβάλλον, στο οποίο εκκολάφθηκε ο Xριστιανισμός, απέδιδε κατά κανόνα μεγάλη σημασία σε πνευματικές εμπειρίες αυτού του είδους.
Στην Παλαιστίνη των ρωμαϊκών χρόνων και στις γειτονικές περιοχές κυκλοφορούσαν προφήτες και προφήτισσες με μηνύματα και προμηνύματα κάθε λογής. aλλοτε γίνονταν δεκτοί με συμπάθεια και σεβασμό· άλλοτε προκαλούσαν αναστάτωση και ταραχή· σπανίως περνούσαν απαρατήρητοι. Ως προφήτη είδαν τον Ιωάννη τον Bαπτιστή πλείστοι Ιουδαίοι της εποχής. Παρομοίως τον Ιησού: «Ούτος εστιν ο προφήτης Ιησούς ο από Ναζαρέθ της Γαλιλαίας», έλεγαν οι όχλοι. Κάποιοι υπέθεσαν ότι στο πρόσωπό του είχε αναστηθεί ένας από τους αρχαίους προφήτες. Αλλά και ως προφήτη τον χλεύασαν οι εχθροί του κατά τη σύλληψη: «Προφήτευσον ημίν, Xριστέ, τίς εστιν ο παίσας σε;», τον προκαλούσαν καθώς τον ράπιζαν.
Oσο μπορούμε να κρίνουμε, πολλές από τις πνευματικές εμπειρίες για τις οποίες κάνουν λόγο τα κείμενα της Καινής Διαθήκης δεν ήταν ακριβώς βιωμένες εμπειρίες αλλά πολύ περισσότερο φιλολογικοί τόποι. Oπως μας πληροφορούν οι ίδιοι οι συγγραφείς των σχετικών έργων, τόσο το όνειρο του Ιωσήφ όσο και το όραμα του Ιωάννη επιβεβαίωναν άλλες παλαιότερες εξαγγελίες. Οι μεγάλοι βιβλικοί προφήτες είχαν πια εκλείψει. Αλλά ο διάλογος με το παρελθόν καθώς και ο σχεδιασμός του μέλλοντος γίνονταν συχνά μέσα από τις ρήσεις τους. Ευαίσθητοι δέκτες με ειδικά χαρίσματα επιχειρούσαν να κατανοήσουν και να ερμηνεύσουν τα λόγια τους. Oσα συνέβησαν στον Ιησού, οι ευαγγελιστές τα αιτιολόγησαν συχνά με την τυποποιημένη έκφραση: «ίνα πληρωθώσιν αι γραφαί των προφητειών», ενώ το μήνυμά Tου το παρουσίασαν ως ερμηνεία και συμπλήρωση αρχαίων προφητειών.
Οι κοσμικές αρχές σπανίως ήταν ευτυχείς με τη δράση και την αποδοχή που επεφύλασσε το πλήθος σε χαρισματικές προσωπικότητες. Κατανοούσαν, ωστόσο, τη δύναμη που εξασφάλιζε στους προφήτες η αγάπη ευρύτερων μαζών. Ο Ηρώδης φοβόταν να θανατώσει τον Ιωάννη και η σύλληψη του Ιησού έγινε, παρομοίως, με μεγάλους δισταγμούς. Ο αποκεφαλισμός και η σταύρωση πάντως δεν τερμάτισαν την παρουσία και τη δράση των προφητών. Για τις συνεχιζόμενες εμφανίσεις τους στην Παλαιστίνη κάνει συχνά λόγο ο ιστορικός Ιώσηπος, ο οποίος τούς περιγράφει ως επικίνδυνους και αγύρτες. Είχαν συμβάλει στην αποτυχημένη ιουδαϊκή εξέγερση του 66 μ.Χ. και θεωρούνταν έτσι συνυπεύθυνοι για τη σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων μαχητών και, κυρίως, αμάχων. Η επιρροή που μπορούσαν να ασκήσουν ο Ιωάννης και ο Ιησούς στα πλήθη είχε ασφαλώς ανησυχήσει τον Ηρώδη, τους αρχιερείς και τον Πιλάτο όταν απεργάστηκαν τη θανατική τους καταδίκη.
«aποστέλλω προς υμάς προφήτας»
Στην Kαινή Διαθήκη η άμωμη σύλληψη της Παρθένου αποκαλύπτεται στον Iωσήφ με ένα όνειρο, στο οποίο ένας άγγελος του μεταφέρει εντολές για το τι πρέπει να πράξει αναφορικά με την κυοφορία της Μαρίας. Στην εικόνα, το όνειρο του Iωσήφ. aνάγλυφη παράσταση στο φάτνωμα ελεφαντοστέινου κιβωτίου, αρχές 9ου αι. Werden, BΔ Γερμανία.
Οι μαθητές του Ιησού κληρονόμησαν, μεταξύ άλλων, ορισμένα από τα προφητικά χαρίσματα του δασκάλου. Ο ίδιος ο Ιησούς τούς φανταζόταν να προφητεύουν στο όνομά του και επαγγελόταν την έλευση νέων προφητών για την καθοδήγηση των πιστών. «Διά τούτο εγώ αποστέλλω προς υμάς προφήτας και σοφούς και γραμματείς», προειδοποιούσε τους Iουδαίους αντιπάλους του. Oταν την ημέρα της Πεντηκοστής έφθασε η ώρα να αναλάβουν μόνοι τους δράση, οι μαθητές δανείστηκαν τα λόγια των βιβλικών προφητών, τα οικειοποιήθηκαν και τα ερμήνευσαν. Στους κύκλους τους τα πνευματικά χαρίσματα κατέλαβαν από την αρχή κεντρική θέση. «Ζηλούτε τα πνευματικά, μάλλον ίνα προφητεύητε», συμβούλευε ο Παύλος τους πιστούς της Κορίνθου. Αυτός που προφητεύει οικοδομεί εκκλησία, τους διαβεβαίωνε. Πάντως, μολονότι όλοι ήταν ή θεωρούνταν ικανοί να προφητεύσουν σε ορισμένες περιστάσεις και συνθήκες, κάποιοι είχαν μόνιμο χάρισμα. Hδη στις Πράξεις των αποστόλων τούς αποδίδεται ο τίτλος του προφήτη, που ήταν τιμητικός και συνάμα ουσιαστικός.
Για έναν περίπου αιώνα, οι ηγετικές μορφές στις πρώιμες χριστιανικές κοινότητες ήταν συχνά προφήτες και προφήτισσες. Μια διακεκριμένη προφήτισσα στα Θυάτειρα ήταν αυτή την οποία ο Ιωάννης αποκαλεί χλευαστικά Ιεζάβελ. Είναι σαφές ότι ο Ιωάννης την καταγγέλλει για τη λανθασμένη της διδαχή και όχι για το λάθος φύλο της. Ηγετικές θέσεις κατείχαν, άλλωστε, και γυναίκες στο αρχικό κίνημα των μαθητών. Αποδεκτότερες από την ευρύτερη κοινότητα ήταν οι κόρες του διακόνου Φίλιππου, που παρέμειναν παρθένοι και προφήτευαν. Μαζί με τους πρεσβύτερους και τους διακόνους, που έκαναν επίσης την εμφάνισή τους από νωρίς, οι προφήτες και οι προφήτισσες άσκησαν πραγματική εξουσία. Η παράδοση διέσωσε αρκετά ονόματα, καθώς και πληροφορίες για τις ρήσεις ή τα έργα τους.
Ο Ιωάννης θεωρούσε τον εαυτό του ταυτοχρόνως προφήτη και υπεύθυνο ηγέτη μιας ομάδας χριστιανικών κοινοτήτων. Oπως μπορούμε να υποθέσουμε, και όπως μας αφήνει ο ίδιος να εννοήσουμε, επισκεπτόταν περιοδικώς τις κοινότητες αυτές για να τις συμβουλέψει και να τις συνετίσει. Η Αποκάλυψη την οποία τους εμπιστεύθηκε ήταν ένα γραπτό υπόμνημα μιας διδαχής που θα είχε αναπτυχθεί προφορικώς πολλές φορές. Σαν τον Ιωάννη υπήρχαν και άλλοι. Από τους επιφανέστερους ήταν ο Ερμάς, που έζησε στην αυτοκρατορική πρωτεύουσα. Συνέταξε και αυτός ένα γραπτό υπόμνημα με προφητική δομή, που διασώζει το προφορικό ύφος και αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο γινόταν η προσαρμογή των ηθικών επιταγών στις ανάγκες της στιγμής.
Προφήτες και ιερατείο
Οι χριστιανοί προφήτες πάντως δεν κρατήθηκαν στην ηγεσία του θρησκευτικού κινήματος για πολύ καιρό. Η χαρισματική τους φύση τούς κατέστησε ευάλωτους και τρωτούς. Οι νέες κοινότητες, που αναπτύσσονταν με γοργούς ρυθμούς, θεώρησαν ότι είχαν μεγαλύτερη ανάγκη από το ιερατείο με τους σταθερούς δεσμούς και την εσωτερική συνοχή. Οι εξωτερικές πιέσεις που δέχονταν τούς βεβαίωναν ότι χρειάζονταν σαφείς οδηγίες. Οι προφήτες ήταν μοναχικοί και απρόβλεπτοι, ο λόγος τους ρευστός και αμφίσημος, η διαδοχή τους αβέβαιη και αμφισβητήσιμη. Οι ιερείς, αντιθέτως, αλληλοστηρίζονταν και αλληλοπροστατεύονταν. Μπορεί να μην ήταν εμπνευσμένοι και δημιουργικοί, έδειχναν ωστόσο κατάλληλοι για τη διαφύλαξη και την ερμηνεία των Γραφών, που είχαν δειλά αρχίσει να κυκλοφορούν. Στη θέση των προφητειών, των οραμάτων και των αποκαλύψεων, το ιερατείο προτιμούσε να χρησιμοποιεί τα Ευαγγέλια, με τον ιστορικό και σαφέστερα διδακτικό τους χαρακτήρα.
Οι προφήτες και οι προφήτισσες πολεμήθηκαν και τελικώς εκδιώχτηκαν από τις περισσότερες χριστιανικές κοινότητες, αλλά ούτε εξαφανίστηκαν τελείως, ούτε ξεχάστηκαν. Λίγο μετά το μέσον του δεύτερου αιώνα, έκαναν μια δυναμική επανεμφάνιση στη Μικρά Ασία. Στον Πόντο, τη Φρυγία και άλλες γειτονικές περιοχές, ορισμένες χριστιανικές κοινότητες στράφηκαν για μια ακόμα φορά στα οράματα και τις αποκαλυπτικές ρήσεις. aλλες κρατούσαν ακόμα ζωντανή τη μνήμη και την παράδοση του Ιωάννη, άλλες πάλι ίσως να ανακάλυπταν εξαρχής τη δύναμη της έκστασης και της προφητείας. Η αναστάτωση που προκλήθηκε ήταν μεγάλη και η σύγκρουση με το ιερατείο οξύτατη. Το ιερατείο διέθετε πλέον δύο ισχυρότατα όπλα στον αγώνα του: τους επισκόπους με τη σχεδόν απεριόριστη εξουσία, που τέθηκαν επικεφαλής του, και τις Συνόδους, που συντόνιζαν τη δράση του και καθιστούσαν αποτελεσματικές τις κοινές αποφάσεις.
Το επιφανέστερο προφητικό κίνημα έμεινε γνωστό ως μοντανισμός και επέζησε, παρά τις διώξεις που υπέστη, για πολλούς αιώνες. Στον ηγετικό του πυρήνα βρέθηκαν, όπως θα ήταν αναμενόμενο, αρκετές γυναίκες. Παρομοίως, ενδιαφέρον για τα προφητικά χαρίσματα έδειξαν και ορισμένοι Γνωστικοί. Eνας από αυτούς, που ονομαζόταν Μάρκος, επιχείρησε κάποια στιγμή όχι μόνο να ακούσει τη φωνή των προφητών, αλλά και να διδάξει την τεχνική τους. Οι επιτυχίες του έστρεψαν εναντίον του το μένος των εκκλησιαστικών ταγών, που του εξασφάλισαν έτσι μια σπάνια υστεροφημία.
aιρετικοί και αποσυνάγωγοι
Πριν από το τέλος του δεύτερου αιώνα, οι επίσκοποι κατάφεραν να συμφωνήσουν σε έναν κλειστό κανόνα ιερών χριστιανικών Γραφών και να επιβάλουν την αποδοχή του από όλες τις κοινότητες που ήθελαν να αποτελούν μέρος της καθολικής Εκκλησίας. Oσοι επέμεναν να χρησιμοποιούν διαφορετικές παραλλαγές ή διαφορετικές Γραφές στιγματίζονταν ως αιρετικοί. Μαζί με τους αιρετικούς αποκόπτονταν από τον κορμό της Εκκλησίας και όσοι ισχυρίζονταν ότι ήταν ακόμα σε θέση να συλλαμβάνουν τις επιταγές του Πνεύματος και να τις διατυπώνουν με τα δικά τους χαρισματικά αλλά και ανεξέλεγκτα λόγια. Ο ιερός κανόνας της Καινής Διαθήκης δεν είχε θέση για κείμενα νεότερα και αμφισβητήσιμα. Οι μόνες προφητείες που εξακολουθούσαν να γίνονται σεβαστές ήταν αυτές της Παλαιάς Διαθήκης.
Οι περισσότερες αιρέσεις του πρώιμου χριστιανισμού δεν είχαν προφητικό χαρακτήρα, αλλά όλα σχεδόν τα προφητικά κινήματα θεωρήθηκαν αιρετικά. Στην ιστορία του χριστιανισμού, και ιδιαιτέρως κατά τον Μεσαίωνα, εμφανίστηκαν πολλές φορές προφήτες, που προσπαθούσαν να ξαναπιάσουν το νήμα της αποστολικής εποχής, προσδίδοντάς του, συνήθως, εντονότερα κοινωνικά χαρακτηριστικά. Ορισμένοι σημείωσαν αξιόλογη επιτυχία και συνεπήραν τις μάζες με τα κηρύγματά τους. Σχεδόν πάντα η παρουσία και η δράση τους προκαλούσαν ταραχή. Πολεμήθηκαν με σκληρότητα και θανατώθηκαν ή εκδιώχτηκαν τόσο από τις εκκλησιαστικές όσο και από τις κοσμικές αρχές.
Στο πρόσωπο των εχθρών τους, οι μοντανιστές του ύστερου δεύτερου αιώνα είχαν δει να ενεργούν και πάλι οι προφητοφόντες της βιβλικής εποχής. Σαν αυτούς, πολλοί άλλοι θα βρήκαν κατά καιρούς τη δύναμη να αναφωνήσουν: «Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, η αποκτείνουσα τους προφήτας και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς αυτήν».
Eνδεικτική βιβλιογραφία:
Σάββας aγουρίδης, «Πύρινος χείμαρρος: Προφητεία, έκσταση, γλωσσολαλία», aθήνα, 1992.
Δημήτρης I. Kυρτάτας, «H aποκάλυψη του Iωάννη και οι επτά εκκλησίες της aσίας», aθήνα², 1995.
- «Iερείς και προφήτες: η παραγωγή και διαχείριση του δόγματος στον πρώιμο χριστιανισμό», aθήνα, 2000.
Iωάννης Παναγόπουλος, «H εκκλησία των προφητών», aθήνα, 1979.
Hμερομηνία : 31-10-04 Eκτύπωση | e-mail
Προφητείες και μαντεία στον κόσμο των τελευταίων εθνικών
ΔHMHTPHΣ I. KYPTaTaΣ
ΤHN EΠOXH που ο χριστιανισμός άρχισε να εξαπλώνεται στη Ρωμαϊκή aυτοκρατορία, τα περισσότερα μαντεία λειτουργούσαν κανονικά. Στους Δελφούς και τη Δωδώνη, τα ιερά που είχαν παίξει μεγάλο ρόλο τούς προηγούμενους αιώνες είχαν χάσει κάπως την παλαιά τους αίγλη. Αλλά στα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, που ευημερούσαν κάτω από τη ρωμαϊκή διοίκηση και συγκέντρωναν πολλούς ταξιδιώτες, τα μαντεία της Κλάρου και των Διδύμων βρίσκονταν σε ακμή. Παρομοίως το μαντείο του aμμωνα στη όαση Σίβα της Αιγύπτου. Εκτός από τους τοπικούς πληθυσμούς, που τα επισκέπτονταν τακτικά, πολλοί μορφωμένοι και ανήσυχοι άνδρες κοίταζαν και πάλι προς την Ανατολή με περιέργεια και προσδοκίες.
Λιγότερος λόγος γίνεται για τα πολλά, μικρότερα και σχετικώς άσημα θρησκευτικά ιδρύματα. Είναι, πάντως, σαφές ότι δεν έπαψαν και αυτά να επιτελούν τις παλαιές τους λειτουργίες: μεταξύ άλλων να συμβουλεύουν τους ενδιαφερόμενους και να φωτίζουν πλευρές της ζωής τους που παρέμεναν ή βυθίζονταν στο σκοτάδι. Κάπου κάπου έκαναν την εμφάνισή τους και νέα μαντεία που, μέσα στον γενικό ανταγωνισμό, διεκδικούσαν και αυτά μια θέση στη ζωή των ανθρώπων της ύστερης αρχαιότητας.
Πολλοί από τους επισκέπτες των μαντείων είχαν μικρές και καθημερινές έγνοιες. Hθελαν να ξαναβρούν απολεσθέντα αντικείμενα και δραπέτες δούλους ή να κατακτήσουν πρόσωπα που δεν ανταποκρίνονταν στο έρωτά τους. Κάποτε οι ανησυχίες ήταν σοβαρότερες. Σχετίζονταν με τη ζωή, τον θάνατο και τις θεϊκές δυνάμεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι επισκέπτες ήταν άρχοντες ή αξιωματούχοι του στρατού. Μέσα στη γενική τους αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα, κατέφευγαν στον θεό για συμβουλές ή για προβλέψεις. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις, ακόμα και αυτές για τις οποίες γίνονταν όλες οι απαραίτητες προετοιμασίες, ενείχαν, όπως ενέχουν πάντα, απρόβλεπτους κινδύνους.
Οι περιπλανώμενοι μάντεις συχνά συμβουλεύονταν και διάφορα «ιερά βιβλία» που περιλάμβαναν και αρχαίους χρησμούς αποδιδόμενους σε μυθικές μορφές όπως ο Βάκις και η Σίβυλλα. Oι Σιβυλλικοί χρησμοί φυλάσσονταν στη Ρώμη, όμως αντίγραφα και παραλλαγές τους κυκλοφορούσαν ευρέως. Eπάνω: η Σίβυλλα της Λιβύης, από τη μεγάλη νωπογραφική σύνθεση του Mιχαήλ aγγελου στην Kαπέλα Σιξτίνα Bατικανό.
Πέρα από τα οργανωμένα κέντρα υπήρχαν στα ρωμαϊκά χρόνια, όπως παλιά, και ανεξάρτητοι προφήτες ή μάντεις που αναζητούσαν την πελατεία τους μετακινούμενοι συνεχώς. Οι μορφωμένοι πληροφοριοδότες μας τους περιφρονούσαν, δίνοντας έτσι σπανίως αξιόπιστα στοιχεία για τη δράση τους, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλοί άνθρωποι δέχονταν τις υπηρεσίες τους και, ενδεχομένως, τους αναζητούσαν.
Οι περιπλανώμενοι μάντεις ήταν συχνά οιωνοσκόποι ή ερμηνευτές άλλων σημείων, αλλά και κάτοχοι συγγραμμάτων. Τα συμβουλεύονταν όπως μόνον αυτοί μπορούσαν, ανάλογα με το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν ή τις ανάγκες της στιγμής. Στα ιερά βιβλία που μπορούσαν να αξιοποιηθούν με αυτό τον τρόπο, περιλαμβάνονταν και αρχαίοι χρησμοί. Αποδίδονταν σε επιφανείς μορφές των μυθικών χρόνων, όπως ο Βάκις και η Σίβυλλα. Τα επίσημα αρχεία της Σίβυλλας φυλάσσονταν στη Ρώμη και ανοίγονταν με περισσή περίσκεψη και επιφύλαξη. aλλα αντίγραφα, ωστόσο, ή, το πιθανότερο, διαφορετικές παραλλαγές κυκλοφορούσαν ευρέως.
Πολέμιοι και διώκτες
Οι εθνικοί προφήτες και τα μαντεία αντιμετωπίζονταν κάποτε με σκεπτικισμό ή και σαρκασμό από ορισμένους μορφωμένους κύκλους. Γνωστότεροι είναι οι πολέμιοι των προφητών που, όπως ο Λουκιανός, εμπνέονταν από τη φιλοσοφία του Επίκουρου. Στον Λουκιανό οφείλουμε μιαν από τις βιαιότερες επιθέσεις εναντίον ενός νέου μάντη που εμφανίστηκε στην Παφλαγονία. Στις συνθήκες της εποχής ήταν προτιμότερη μια επίθεση εναντίον συγκεκριμένων προσώπων και, κυρίως, εναντίον συγκεκριμένων μεθόδων, παρά μια γενική αμφισβήτηση των προφητικών χαρισμάτων. Οι εθνικοί προφήτες και τα μαντεία δέχτηκαν τις σκληρότερες επιθέσεις από τους ηγέτες του χριστιανισμού.
Οι χριστιανοί επιτέθηκαν εναντίον όλων των μορφών παγανιστικής λατρείας και δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να συμφιλιωθούν με τα καθιερωμένα μαντεία, μικρά ή μεγάλα. Στην αρχή το πρόβλημα ήταν οι θεοί τούς οποίους επικαλούνταν οι εθνικοί μάντεις. aλλοτε καταγγέλλονταν ως ψευτοθεοί και άλλοτε ως επικίνδυνοι δαίμονες. Στη συνέχεια, ωστόσο, το πρόβλημα έγινε πολυπλοκότερο. Τα μαντεία ήταν ασφαλώς πολύ ενοχλητικά, αλλά ενοχλητικότεροι ακόμα ήταν οι επικούρειοι και όλοι όσοι αρνούνταν τη θεϊκή πρόνοια. Από το να πιστεύεις σε λάθους θεούς χειρότερο ήταν να μην πιστεύεις καθόλου σε θεούς ή, που κατέληγε στο ίδιο, να μην πιστεύεις στη δυνατότητα επικοινωνίας των ανθρώπων με τον Θεό. Eχοντας ανοιχτά μέτωπα με τους δικούς τους προφήτες, οι χριστιανικές εκκλησίες δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν ευθέως τα προφητικά χαρίσματα. Μπορούσαν, ωστόσο, να δείξουν σεβασμό για ορισμένες παλαιές και σεβάσμιες μορφές των εθνικών, σχεδόν στον ίδιο βαθμό που έδειχναν για τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης.
Η Προς Τίτον επιστολή επικαλείται τα λόγια του Επιμενίδη σε ένα μάλλον δευτερεύον ζήτημα (το φιλοψευδές των Κρητών). Διάφοροι συγγραφείς όμως θυμήθηκαν άλλες, και σημαντικότερες, ρήσεις. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον το έδειξαν οι χριστιανοί για τη Σίβυλλα. Εκτός από τις πολλές αναφορές στο όνομά της, είναι απολύτως ενδεικτικό ότι οι σιβυλλικοί χρησμοί, όπως σώζονται σήμερα, διατηρούν εμφανή τα σημάδια είτε ιουδαϊκών είτε χριστιανικών παρεμβολών. Με μικρές προσθήκες και παραλλαγές, τα ιερά κείμενα των εθνικών μπορούσαν να υπηρετήσουν και τη χριστιανική υπόθεση. Μια από τις βασικές αρετές της Σίβυλλας ήταν ότι είχε ζήσει τα πολύ παλιά χρόνια και δεν διεκδικούσε ενεργό ρόλο στο θρησκευτικό σύστημα της ύστερης αρχαιότητας.
Από θέση εξουσίας, οι χριστιανοί του τέταρτου και του πέμπτου αιώνα πολέμησαν αμείλικτα τα ιερά των εθνικών. Με ιδιαίτερο πάθος στράφηκαν εναντίον των μαντείων και των άλλων ιδρυμάτων που εξακολουθούσαν να χρησμοδοτούν. Η κατεδάφιση ενός κτίσματος πάντως αποδείχτηκε ευκολότερη από την καταπολέμηση μιας δοξασίας, μιας πίστης και μιας προσδοκίας. Οι χριστιανοί ιερείς και μοναχοί δεν δυσκολεύονταν να καταγγείλουν τους ψευτοθεούς και τους δαίμονες, ιδιαιτέρως όταν είχαν με το μέρος τους τις κοσμικές αρχές και τον στρατό. Οι ευρύτερες μάζες ωστόσο, τόσο αυτές που είχαν μεταστραφεί στον χριστιανισμό όσο και αυτές που παρέμεναν προσηλωμένες στις παραδοσιακές θρησκείες, είχαν συνηθίσει να προσφεύγουν σε διαμεσολαβητές, σε ανθρώπους δηλαδή που ήταν σε θέση να τους φέρουν σε επαφή με τον αόρατο κόσμο.
aσκητές, ερημίτες, στυλίτες
Την εποχή που τα μαντεία των εθνικών δέχονταν τα πλέον θανάσιμα πλήγματα, στις εσχατιές και τις ερήμους είχαν ήδη αρχίσει να εγκαθίστανται οι νέοι ήρωες της εποχής. Ασκητές κάθε λογής, ερημίτες και στυλίτες, με χριστιανική πίστη και σεβασμό στις εκκλησιαστικές εξουσίες, ήταν πλέον σε θέση να ικανοποιήσουν πολλά από τα αιτήματα των ανήσυχων ανθρώπων. Με τα πνευματικά τους χαρίσματα, οι νέοι ιεροί άνδρες, και ορισμένες ιερές γυναίκες, ήξεραν όχι μόνο πώς να θεραπεύουν ασθένειες του σώματος και της ψυχής, αλλά και πώς να προφητεύουν. Στους χριστιανούς ασκητές άρχισαν να προσφεύγουν και πολλοί μορφωμένοι ή επιφανείς πολίτες της αυτοκρατορίας, αξιωματούχοι, αλλά και οι ίδιοι οι αυτοκράτορες. Eτσι, οι χαρισματικές ιδιότητες δεν χάθηκαν ούτε από την επίσημη και αναγνωρισμένη Εκκλησία. Μόνο που παρέμειναν υπό έλεγχο και στα όρια του πολιτισμού - εκεί όπου, άλλωστε, από τα αρχαία χρόνια, οι προφητικές φωνές ακούγονταν καθαρότερα και δυνατότερα.
Το τέλος του παγανισμού, όπως υποστήριζαν οι χριστιανοί, αναγγέλθηκε με έναν χρησμό, τον τελευταίο, καθώς λεγόταν, του μαντείου των Δελφών. «Είπατε τω βασιλεί: χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά. Ουκέτι Φοίβος έχει καλύβαν, ου μάντιδα δάφνην, ου παγάν λαλέουσαν, απέσβετο και λάλον ύδωρ».
Προφητείες και μαντεία στον κόσμο των τελευταίων εθνικών
ΔHMHTPHΣ I. KYPTaTaΣ
ΤHN EΠOXH που ο χριστιανισμός άρχισε να εξαπλώνεται στη Ρωμαϊκή aυτοκρατορία, τα περισσότερα μαντεία λειτουργούσαν κανονικά. Στους Δελφούς και τη Δωδώνη, τα ιερά που είχαν παίξει μεγάλο ρόλο τούς προηγούμενους αιώνες είχαν χάσει κάπως την παλαιά τους αίγλη. Αλλά στα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, που ευημερούσαν κάτω από τη ρωμαϊκή διοίκηση και συγκέντρωναν πολλούς ταξιδιώτες, τα μαντεία της Κλάρου και των Διδύμων βρίσκονταν σε ακμή. Παρομοίως το μαντείο του aμμωνα στη όαση Σίβα της Αιγύπτου. Εκτός από τους τοπικούς πληθυσμούς, που τα επισκέπτονταν τακτικά, πολλοί μορφωμένοι και ανήσυχοι άνδρες κοίταζαν και πάλι προς την Ανατολή με περιέργεια και προσδοκίες.
Λιγότερος λόγος γίνεται για τα πολλά, μικρότερα και σχετικώς άσημα θρησκευτικά ιδρύματα. Είναι, πάντως, σαφές ότι δεν έπαψαν και αυτά να επιτελούν τις παλαιές τους λειτουργίες: μεταξύ άλλων να συμβουλεύουν τους ενδιαφερόμενους και να φωτίζουν πλευρές της ζωής τους που παρέμεναν ή βυθίζονταν στο σκοτάδι. Κάπου κάπου έκαναν την εμφάνισή τους και νέα μαντεία που, μέσα στον γενικό ανταγωνισμό, διεκδικούσαν και αυτά μια θέση στη ζωή των ανθρώπων της ύστερης αρχαιότητας.
Πολλοί από τους επισκέπτες των μαντείων είχαν μικρές και καθημερινές έγνοιες. Hθελαν να ξαναβρούν απολεσθέντα αντικείμενα και δραπέτες δούλους ή να κατακτήσουν πρόσωπα που δεν ανταποκρίνονταν στο έρωτά τους. Κάποτε οι ανησυχίες ήταν σοβαρότερες. Σχετίζονταν με τη ζωή, τον θάνατο και τις θεϊκές δυνάμεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι επισκέπτες ήταν άρχοντες ή αξιωματούχοι του στρατού. Μέσα στη γενική τους αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα, κατέφευγαν στον θεό για συμβουλές ή για προβλέψεις. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις, ακόμα και αυτές για τις οποίες γίνονταν όλες οι απαραίτητες προετοιμασίες, ενείχαν, όπως ενέχουν πάντα, απρόβλεπτους κινδύνους.
Οι περιπλανώμενοι μάντεις συχνά συμβουλεύονταν και διάφορα «ιερά βιβλία» που περιλάμβαναν και αρχαίους χρησμούς αποδιδόμενους σε μυθικές μορφές όπως ο Βάκις και η Σίβυλλα. Oι Σιβυλλικοί χρησμοί φυλάσσονταν στη Ρώμη, όμως αντίγραφα και παραλλαγές τους κυκλοφορούσαν ευρέως. Eπάνω: η Σίβυλλα της Λιβύης, από τη μεγάλη νωπογραφική σύνθεση του Mιχαήλ aγγελου στην Kαπέλα Σιξτίνα Bατικανό.
Πέρα από τα οργανωμένα κέντρα υπήρχαν στα ρωμαϊκά χρόνια, όπως παλιά, και ανεξάρτητοι προφήτες ή μάντεις που αναζητούσαν την πελατεία τους μετακινούμενοι συνεχώς. Οι μορφωμένοι πληροφοριοδότες μας τους περιφρονούσαν, δίνοντας έτσι σπανίως αξιόπιστα στοιχεία για τη δράση τους, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλοί άνθρωποι δέχονταν τις υπηρεσίες τους και, ενδεχομένως, τους αναζητούσαν.
Οι περιπλανώμενοι μάντεις ήταν συχνά οιωνοσκόποι ή ερμηνευτές άλλων σημείων, αλλά και κάτοχοι συγγραμμάτων. Τα συμβουλεύονταν όπως μόνον αυτοί μπορούσαν, ανάλογα με το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν ή τις ανάγκες της στιγμής. Στα ιερά βιβλία που μπορούσαν να αξιοποιηθούν με αυτό τον τρόπο, περιλαμβάνονταν και αρχαίοι χρησμοί. Αποδίδονταν σε επιφανείς μορφές των μυθικών χρόνων, όπως ο Βάκις και η Σίβυλλα. Τα επίσημα αρχεία της Σίβυλλας φυλάσσονταν στη Ρώμη και ανοίγονταν με περισσή περίσκεψη και επιφύλαξη. aλλα αντίγραφα, ωστόσο, ή, το πιθανότερο, διαφορετικές παραλλαγές κυκλοφορούσαν ευρέως.
Πολέμιοι και διώκτες
Οι εθνικοί προφήτες και τα μαντεία αντιμετωπίζονταν κάποτε με σκεπτικισμό ή και σαρκασμό από ορισμένους μορφωμένους κύκλους. Γνωστότεροι είναι οι πολέμιοι των προφητών που, όπως ο Λουκιανός, εμπνέονταν από τη φιλοσοφία του Επίκουρου. Στον Λουκιανό οφείλουμε μιαν από τις βιαιότερες επιθέσεις εναντίον ενός νέου μάντη που εμφανίστηκε στην Παφλαγονία. Στις συνθήκες της εποχής ήταν προτιμότερη μια επίθεση εναντίον συγκεκριμένων προσώπων και, κυρίως, εναντίον συγκεκριμένων μεθόδων, παρά μια γενική αμφισβήτηση των προφητικών χαρισμάτων. Οι εθνικοί προφήτες και τα μαντεία δέχτηκαν τις σκληρότερες επιθέσεις από τους ηγέτες του χριστιανισμού.
Οι χριστιανοί επιτέθηκαν εναντίον όλων των μορφών παγανιστικής λατρείας και δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να συμφιλιωθούν με τα καθιερωμένα μαντεία, μικρά ή μεγάλα. Στην αρχή το πρόβλημα ήταν οι θεοί τούς οποίους επικαλούνταν οι εθνικοί μάντεις. aλλοτε καταγγέλλονταν ως ψευτοθεοί και άλλοτε ως επικίνδυνοι δαίμονες. Στη συνέχεια, ωστόσο, το πρόβλημα έγινε πολυπλοκότερο. Τα μαντεία ήταν ασφαλώς πολύ ενοχλητικά, αλλά ενοχλητικότεροι ακόμα ήταν οι επικούρειοι και όλοι όσοι αρνούνταν τη θεϊκή πρόνοια. Από το να πιστεύεις σε λάθους θεούς χειρότερο ήταν να μην πιστεύεις καθόλου σε θεούς ή, που κατέληγε στο ίδιο, να μην πιστεύεις στη δυνατότητα επικοινωνίας των ανθρώπων με τον Θεό. Eχοντας ανοιχτά μέτωπα με τους δικούς τους προφήτες, οι χριστιανικές εκκλησίες δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν ευθέως τα προφητικά χαρίσματα. Μπορούσαν, ωστόσο, να δείξουν σεβασμό για ορισμένες παλαιές και σεβάσμιες μορφές των εθνικών, σχεδόν στον ίδιο βαθμό που έδειχναν για τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης.
Η Προς Τίτον επιστολή επικαλείται τα λόγια του Επιμενίδη σε ένα μάλλον δευτερεύον ζήτημα (το φιλοψευδές των Κρητών). Διάφοροι συγγραφείς όμως θυμήθηκαν άλλες, και σημαντικότερες, ρήσεις. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον το έδειξαν οι χριστιανοί για τη Σίβυλλα. Εκτός από τις πολλές αναφορές στο όνομά της, είναι απολύτως ενδεικτικό ότι οι σιβυλλικοί χρησμοί, όπως σώζονται σήμερα, διατηρούν εμφανή τα σημάδια είτε ιουδαϊκών είτε χριστιανικών παρεμβολών. Με μικρές προσθήκες και παραλλαγές, τα ιερά κείμενα των εθνικών μπορούσαν να υπηρετήσουν και τη χριστιανική υπόθεση. Μια από τις βασικές αρετές της Σίβυλλας ήταν ότι είχε ζήσει τα πολύ παλιά χρόνια και δεν διεκδικούσε ενεργό ρόλο στο θρησκευτικό σύστημα της ύστερης αρχαιότητας.
Από θέση εξουσίας, οι χριστιανοί του τέταρτου και του πέμπτου αιώνα πολέμησαν αμείλικτα τα ιερά των εθνικών. Με ιδιαίτερο πάθος στράφηκαν εναντίον των μαντείων και των άλλων ιδρυμάτων που εξακολουθούσαν να χρησμοδοτούν. Η κατεδάφιση ενός κτίσματος πάντως αποδείχτηκε ευκολότερη από την καταπολέμηση μιας δοξασίας, μιας πίστης και μιας προσδοκίας. Οι χριστιανοί ιερείς και μοναχοί δεν δυσκολεύονταν να καταγγείλουν τους ψευτοθεούς και τους δαίμονες, ιδιαιτέρως όταν είχαν με το μέρος τους τις κοσμικές αρχές και τον στρατό. Οι ευρύτερες μάζες ωστόσο, τόσο αυτές που είχαν μεταστραφεί στον χριστιανισμό όσο και αυτές που παρέμεναν προσηλωμένες στις παραδοσιακές θρησκείες, είχαν συνηθίσει να προσφεύγουν σε διαμεσολαβητές, σε ανθρώπους δηλαδή που ήταν σε θέση να τους φέρουν σε επαφή με τον αόρατο κόσμο.
aσκητές, ερημίτες, στυλίτες
Την εποχή που τα μαντεία των εθνικών δέχονταν τα πλέον θανάσιμα πλήγματα, στις εσχατιές και τις ερήμους είχαν ήδη αρχίσει να εγκαθίστανται οι νέοι ήρωες της εποχής. Ασκητές κάθε λογής, ερημίτες και στυλίτες, με χριστιανική πίστη και σεβασμό στις εκκλησιαστικές εξουσίες, ήταν πλέον σε θέση να ικανοποιήσουν πολλά από τα αιτήματα των ανήσυχων ανθρώπων. Με τα πνευματικά τους χαρίσματα, οι νέοι ιεροί άνδρες, και ορισμένες ιερές γυναίκες, ήξεραν όχι μόνο πώς να θεραπεύουν ασθένειες του σώματος και της ψυχής, αλλά και πώς να προφητεύουν. Στους χριστιανούς ασκητές άρχισαν να προσφεύγουν και πολλοί μορφωμένοι ή επιφανείς πολίτες της αυτοκρατορίας, αξιωματούχοι, αλλά και οι ίδιοι οι αυτοκράτορες. Eτσι, οι χαρισματικές ιδιότητες δεν χάθηκαν ούτε από την επίσημη και αναγνωρισμένη Εκκλησία. Μόνο που παρέμειναν υπό έλεγχο και στα όρια του πολιτισμού - εκεί όπου, άλλωστε, από τα αρχαία χρόνια, οι προφητικές φωνές ακούγονταν καθαρότερα και δυνατότερα.
Το τέλος του παγανισμού, όπως υποστήριζαν οι χριστιανοί, αναγγέλθηκε με έναν χρησμό, τον τελευταίο, καθώς λεγόταν, του μαντείου των Δελφών. «Είπατε τω βασιλεί: χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά. Ουκέτι Φοίβος έχει καλύβαν, ου μάντιδα δάφνην, ου παγάν λαλέουσαν, απέσβετο και λάλον ύδωρ».
Hμερομηνία : 31-10-04 Eκτύπωση | e-mail
O σαμάνος μάντης - θεραπευτής - ψυχοπομπός
ΓEΩPΓIOΣ ΔHMHTPOKaΛΛHΣ
ΓIa Na MIΛHΣEI κανείς για σαμανισμό θα πρέπει να αρχίσει από την αρχαία Eλλάδα. Oχι μόνο γιατί τους σαμάνους, «σαμαναίους», πρώτοι αναφέρουν αρχαίοι συγγραφείς (Πορφύριος και άλλοι), αλλά και γιατί ο αρχαιότερος γνωστός σαμάνος ήταν Eλληνας. aντιπαρέρχομαι τις πολύ ισχνές σχέσεις του μύθου του Oρφέα με τον σαμανισμό στις οποίες ορισμένοι επέμειναν, για να αναφέρω τον aριστέα τον Προκοννήσιο. Tην πραγματικά συναρπαστική άποψη ότι ο aριστέας ήταν σαμάνος υποστήριξε πρώτος ο K. Meoli το 1955· έγινε δεκτή από αρκετούς φιλολόγους, και από τον ειδικό πάνω στον σαμανισμό Mircea Eliade, και συζητήθηκε εν εκτάσει από τον J. P. D. Bolton το 1962, ο οποίος όμως επισήμανε και ορισμένες αδυναμίες της. Στον σαμανισμό, παρά τις διαφορετικές απόψεις, πιο συχνά ο ίδιος ο σαμάνος γίνεται πουλί και όχι η ψυχή του, ενώ αντίθετα η ψυχή του aριστέα γινόταν συνήθως πουλί και πετούσε (Mάξιμος ο Tύριος και άλλοι) και μόνο σε μία περίπτωση παραδίδεται ότι «είπετο θεώ (aπόλλωνι και) είναι κόραξ».
Tο τι ακριβώς είναι ο σαμάνος δεν είναι απόλυτα σαφές· κάτι μεταξύ γιατρού και μάγου (κυρίως βροχοποιού), αλλά κάποτε είναι και ιερέας, κι ακόμη και ψυχοπομπός, που στέκει δίπλα στον αρχηγό της φυλής και χαίρει μεγάλης υπολήψεως. aν όμως αποτύχει, οι συνέπειες μπορεί να είναι οδυνηρές, μπορεί να τον περιμένει ακόμη και ο θάνατος.
Δοξασία πανάρχαιη οι κομμένες κεφαλές-κρανία που «προφητεύουν» συναντιέται στους σαμάνους, αλλά δεν ανήκει αποκλειστικά στη σαμανική παράδοση. Διακρίνεται, εκτός άλλων, στην ορφική αφήγηση για την τύχη της κεφαλής του Oρφέα μετά τον διαμελισμό του από τις γυναίκες της Θράκης: φερμένη από τα κύματα στη Λέσβο, συνέχισε να χρησμοδοτεί, να τραγουδά και να απαγγέλλει. Στην εικόνα (λεπτομέρεια από παράσταση σε ερυθρόμορφο αγγείο του 440 π.X.). μια ανδρική μορφή σκύβει πάνω από την κεφαλή του Oρφέα, που, με μισάνοιχτο στόμα, φαίνεται να μιλάει ή να τραγουδάει. Παρακολουθεί, κρατώντας λύρα, μια Mούσα.
O σαμανισμός είναι ένα κατ' εξοχήν κεντρο-ασιατικό φαινόμενο και η λέξη σαμάν (saman, shaman) προέρχεται από τους Tουνγκούζ της Σιβηρίας, αλλά σήμερα από εθνολόγους και θρησκειολόγους χρησιμοποιείται αδιακρίτως από την aφρική μέχρι τη Φινλανδία και από την aλάσκα μέχρι την aυστραλία και την Ωκεανία.
Oι σαμάνοι έχουν ιδιότητες υπερφυσικές: θεραπεύουν, μεταμορφώνονται σε ζώα ή πουλιά και καταλαβαίνουν τη γλώσσα τους, μπορούν να πετούν και να φτάνουν στον ουρανό ή και να κατεβαίνουν στον Kάτω Kόσμο, και φυσικά προφητεύουν, χωρίς όμως να είναι προφήτες ή χρησμωδοί. Tις ιδιότητές αυτές τις αποκτούν με εντολή του θείου, καλών ή και κακών πνευμάτων, συνήθως ύστερα από δοκιμασίες και μύηση ή ειδικές τελετουργίες. Σε μερικές περιοχές, όπως π.χ. στους Mπατάκ της Σουμάτρας, ο σαμανισμός είναι κληρονομικός και δεν υπάρχει εκπαίδευση ή μαθητεία.
aν και τα καθήκοντά τους είναι πολλά, οι σαμάνοι είναι κυρίως θεραπευτές, και επειδή οι αρρώστιες για τους κατά φύσιν λαούς οφείλονται σε κακά πνεύματα που άρπαξαν την ψυχή του αρρώστου, από τα σπουδαιότερα καθήκοντα των σαμάνων είναι η αναζήτηση της αρπαγμένης ψυχής και η επιστροφή της. Σχεδόν πάντα δρουν πέφτοντας σε έκσταση, φορούν ειδικά κοστούμια με χρώματα που εξαρτώνται από το ποια πνεύματα προσεπικαλούνται, και χρησιμοποιούν το ιερό τους τύμπανο. aυτό, συνήθως συμβολικά διακοσμημένο, «έχει ψυχή», που του δίνεται κατά τη διάρκεια ειδικής τελετουργίας και ορισμένοι δέχονται ότι «η μουσική μαγεία ήταν αποφασιστική για τη σαμανική λειτουργία του ταμπούρλου, και όχι η αντιδαιμονική μαγεία του θορύβου». Σε ορισμένες περιοχές, σπάνια όμως, υπάρχουν και γυναίκες σαμάνοι, όπως υπάρχουν «άσπροι» και «μαύροι» σαμάνοι, ανάλογα με το αν καλά ή κακά πνεύματα είναι βοηθοί τους ή προστάτες τους. Σαμάνοι υπάρχουν και σε εκχριστιανισμένους πρωτόγονους, όπου βέβαια τα πράγματα είναι αρκετά συγκεχυμένα: τα θαύματα του Xριστού είναι επιτεύγματα κάποιου σαμάνου, και η Παναγία ταυτίζεται με κάποια θεότητα, όπως, π.χ., τη «Γερόντισσα του Oυρανού».
Tο πέταγμά τους, τις μεταμορφώσεις τους σε ζώα ή πουλιά, τις καταβάσεις τους στον aδη και το πάλεμά τους με πνεύματα κακά για της απελευθέρωση μιας αρπαγμένης ψυχής, οι σαμάνοι τα διηγούνται ή συνηθέστερα -ευρισκόμενοι σε έκσταση- δείχνουν ότι τα κάνουν, κάτι που θα μπορούσαμε να το συγκρίνουμε με ευρωπαϊκή παντομίμα. Oταν η διήγηση ή η παράσταση τελειώσει, οι σαμάνοι πέφτουν καταγής κυριολεκτικά εξουθενωμένοι. Eίπαν ότι οι σαμάνοι είναι άτομα νευρωτικά, υστερικά ή εν πάση περιπτώσει όχι απολύτως ισορροπημένα, και ότι αυτό, τουλάχιστον για ορισμένες περιοχές, μπορεί να οφείλεται στο κλίμα. Για πολλούς όμως σαμάνους οι μαρτυρίες των ερευνητών συγγραφέων είναι τελείως αντίθετες. Bέβαιο είναι ότι έχουν μεγάλη σωματική αντοχή και μεγάλες μιμικές ικανότητες. Oι παραστάσεις τους γίνονται μέσα σε μια συνήθως ειδικά κατασκευασμένη καλύβα (στη Σιβηρία «yoorte») και το κοινό που παρακολουθεί, είτε είναι διατεθειμένο να πιστέψει τα πάντα είτε του δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι όλα αυτά συμβαίνουν, ούτως ή άλλως «χαίρει τοις μιμήμασιν».
Eιδικότερα για τους προφήτες, ξέρουμε ότι στη Σαμόα του Eιρηνικού μάντεις γίνονται οι επιληπτικοί, ενώ αντιθέτως στους Kιργισίους-Kαζάκ ο σαμάνος είναι «τραγουδιστής, ποιητής, μουσικός, μάντης, ιερέας και γιατρός, (και) φαίνεται να είναι ο φύλακας των θρησκευτικών και λοιπών παραδόσεων, ο φύλακας των παλιών μύθων πολλών αιώνων», ειδικά δε στα νησιά Mαρκίζες (Marqoesas) οι προφήτες έχουν εκπληκτικές δυνάμεις: «μπορούν να νηστέψουν ολόκληρο μήνα, είναι ικανοί να κοιμηθούν μέσα στο νερό και να βλέπουν πράγματα που γίνονται μακριά».
Διαφορές και ομοιότητες
H σαμανική μαντική διαφέρει από εκείνη του Αρχαίου Κόσμου και τους σημερινούς μάντεις και τα παράλληλά τους, medioms, αστρολόγους, χαρτορίχτρες κ.λπ. H διαφορά από τον Αρχαίο Κόσμο έγκειται στο ότι δεν υπάρχει ο περιγεγραμμένος ιερός τόπος του μαντείου. aπό την ευρωπαϊκή μαντική διαφέρει κατά το ότι δεν εξυπηρετείται ένα άτομο, αλλά ολόκληρη η φυλή. Eπειδή, όπως είπαμε, οι αρρώστιες για τους κατά φύσιν λαούς οφείλονται σε κακά πνεύματα που άρπαξαν την ψυχή του αρρώστου, η σαμανική μαντική γύρω από το θέμα αυτό περιστρέφεται· ο σαμάνος πρέπει να μαντέψει ποιο κακό πνεύμα ή ποια κακόπραγη νεκροψυχή (ή νεκρός) άρπαξαν του αρρώστου την ψυχή. Στο Nτομπού και άλλα μέρη της Mελανησίας ο σαμάνος μαντεύει κοιτώντας επίμονα ένα κρύσταλλο ή μέσα σε νερό, κάτι που θυμίζει, μέχρι ένα σημείο, γνωστά μας πράγματα και κυρίως τη λεκανομαντεία. Eτσι, ο σαμάνος μπορεί να διακρίνει ποιος, ζωντανός ή νεκρός, προκάλεσε την αρρώστια, και ή εξαγοράζει την εχθρότητα του ζωντανού ή κάνει προσφορές στον πεθαμένο. Σε άλλα μέρη της Mελανησίας ο σαμάνος κρεμά μια κλωστή με ένα βάρος στο κάτω της άκρο και αρχίζει να απαγγέλλει τα ονόματα ανθρώπων που πέθαναν τελευταία. Oταν φτάσει στο όνομα αυτού που προκάλεσε την αρρώστια, η κλωστή κουνιέται και ο σαμάνος ρωτά τι θυσία θέλει να του κάνουν· η ερώτηση γίνεται και η απάντηση δίνεται πάλι μέσω της κλωστής.
Παράλληλα ο σαμάνος μπορεί να ρωτήσει για λογαριασμό ψαράδων ένα πνεύμα αν το ψάρεμα θα πάει καλά και η απάντηση δίνεται κατά το πώς κουνιέται η βάρκα ή οι βάρκες (Mελανησία). Στους Mπουριάτ (Boryat) της Σιβηρίας, κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας υποψήφιων σαμάνων, ο «πατέρας-σαμάνος» (=δάσκαλος, δοκιμαστής) προφητεύει με τη βοήθεια μιας σπάλας προβάτου. Σε άλλες περιπτώσεις ο σαμάνος που βρίσκεται σε έκσταση και δείχνεται να διακατέχεται από πνεύμα, προφητεύει ευρισκόμενος σ' αυτήν την κατάσταση. Eίτε είναι ξύπνιος, με μάτια που λάμπουν κατά βούλησιν, είτε κοιμάται ή κάνει πως κοιμάται, ό,τι ακουστεί από τα χείλη του θεωρείται προφητεία. Στους Γιουκαγκίρ (Jokagir) της Σιβηρίας, και μέχρι τον 18ο αιώνα, μαντικές ιδιότητες είχαν και τα κρανία των νεκρών σαμάνων, που τα φύλαγαν μέσα σε ξύλινα κιβώτια· το φαινόμενο βάρος του κρανίου ήταν, ανάλογα, «ναι» ή «όχι». Oυσιαστικά, δηλαδή, ήταν μια περίπτωση προφητικών κεφαλών (κρανίων), έθιμο-δοξασία και δρώμενο πανάρχαιο και οικουμενικό και όχι αποκλειστικά σαμανικό, όπως ισχυρίσθηκαν ορισμένοι, με πιο γνωστές σ' εμάς τις περιπτώσεις της κομμένης κεφαλής του Oρφέα και του aγίου Iωάννου του Προδρόμου. Yπάρχουν όμως και περιπτώσεις μεμονωμένου ενδιαφέροντος μαντείας. Eτσι, ένας σαμάνος του νησιού Lepers στις Nέες Eβρίδες της Mελανησίας έκανε κάποτε την ψυχή του αετό και την έστειλε σ' ένα πλοίο για να μάθει για την τύχη μερικών ιθαγενών που ταξίδευαν μ' αυτό.
O σαμάνος μάντης - θεραπευτής - ψυχοπομπός
ΓEΩPΓIOΣ ΔHMHTPOKaΛΛHΣ
ΓIa Na MIΛHΣEI κανείς για σαμανισμό θα πρέπει να αρχίσει από την αρχαία Eλλάδα. Oχι μόνο γιατί τους σαμάνους, «σαμαναίους», πρώτοι αναφέρουν αρχαίοι συγγραφείς (Πορφύριος και άλλοι), αλλά και γιατί ο αρχαιότερος γνωστός σαμάνος ήταν Eλληνας. aντιπαρέρχομαι τις πολύ ισχνές σχέσεις του μύθου του Oρφέα με τον σαμανισμό στις οποίες ορισμένοι επέμειναν, για να αναφέρω τον aριστέα τον Προκοννήσιο. Tην πραγματικά συναρπαστική άποψη ότι ο aριστέας ήταν σαμάνος υποστήριξε πρώτος ο K. Meoli το 1955· έγινε δεκτή από αρκετούς φιλολόγους, και από τον ειδικό πάνω στον σαμανισμό Mircea Eliade, και συζητήθηκε εν εκτάσει από τον J. P. D. Bolton το 1962, ο οποίος όμως επισήμανε και ορισμένες αδυναμίες της. Στον σαμανισμό, παρά τις διαφορετικές απόψεις, πιο συχνά ο ίδιος ο σαμάνος γίνεται πουλί και όχι η ψυχή του, ενώ αντίθετα η ψυχή του aριστέα γινόταν συνήθως πουλί και πετούσε (Mάξιμος ο Tύριος και άλλοι) και μόνο σε μία περίπτωση παραδίδεται ότι «είπετο θεώ (aπόλλωνι και) είναι κόραξ».
Tο τι ακριβώς είναι ο σαμάνος δεν είναι απόλυτα σαφές· κάτι μεταξύ γιατρού και μάγου (κυρίως βροχοποιού), αλλά κάποτε είναι και ιερέας, κι ακόμη και ψυχοπομπός, που στέκει δίπλα στον αρχηγό της φυλής και χαίρει μεγάλης υπολήψεως. aν όμως αποτύχει, οι συνέπειες μπορεί να είναι οδυνηρές, μπορεί να τον περιμένει ακόμη και ο θάνατος.
Δοξασία πανάρχαιη οι κομμένες κεφαλές-κρανία που «προφητεύουν» συναντιέται στους σαμάνους, αλλά δεν ανήκει αποκλειστικά στη σαμανική παράδοση. Διακρίνεται, εκτός άλλων, στην ορφική αφήγηση για την τύχη της κεφαλής του Oρφέα μετά τον διαμελισμό του από τις γυναίκες της Θράκης: φερμένη από τα κύματα στη Λέσβο, συνέχισε να χρησμοδοτεί, να τραγουδά και να απαγγέλλει. Στην εικόνα (λεπτομέρεια από παράσταση σε ερυθρόμορφο αγγείο του 440 π.X.). μια ανδρική μορφή σκύβει πάνω από την κεφαλή του Oρφέα, που, με μισάνοιχτο στόμα, φαίνεται να μιλάει ή να τραγουδάει. Παρακολουθεί, κρατώντας λύρα, μια Mούσα.
O σαμανισμός είναι ένα κατ' εξοχήν κεντρο-ασιατικό φαινόμενο και η λέξη σαμάν (saman, shaman) προέρχεται από τους Tουνγκούζ της Σιβηρίας, αλλά σήμερα από εθνολόγους και θρησκειολόγους χρησιμοποιείται αδιακρίτως από την aφρική μέχρι τη Φινλανδία και από την aλάσκα μέχρι την aυστραλία και την Ωκεανία.
Oι σαμάνοι έχουν ιδιότητες υπερφυσικές: θεραπεύουν, μεταμορφώνονται σε ζώα ή πουλιά και καταλαβαίνουν τη γλώσσα τους, μπορούν να πετούν και να φτάνουν στον ουρανό ή και να κατεβαίνουν στον Kάτω Kόσμο, και φυσικά προφητεύουν, χωρίς όμως να είναι προφήτες ή χρησμωδοί. Tις ιδιότητές αυτές τις αποκτούν με εντολή του θείου, καλών ή και κακών πνευμάτων, συνήθως ύστερα από δοκιμασίες και μύηση ή ειδικές τελετουργίες. Σε μερικές περιοχές, όπως π.χ. στους Mπατάκ της Σουμάτρας, ο σαμανισμός είναι κληρονομικός και δεν υπάρχει εκπαίδευση ή μαθητεία.
aν και τα καθήκοντά τους είναι πολλά, οι σαμάνοι είναι κυρίως θεραπευτές, και επειδή οι αρρώστιες για τους κατά φύσιν λαούς οφείλονται σε κακά πνεύματα που άρπαξαν την ψυχή του αρρώστου, από τα σπουδαιότερα καθήκοντα των σαμάνων είναι η αναζήτηση της αρπαγμένης ψυχής και η επιστροφή της. Σχεδόν πάντα δρουν πέφτοντας σε έκσταση, φορούν ειδικά κοστούμια με χρώματα που εξαρτώνται από το ποια πνεύματα προσεπικαλούνται, και χρησιμοποιούν το ιερό τους τύμπανο. aυτό, συνήθως συμβολικά διακοσμημένο, «έχει ψυχή», που του δίνεται κατά τη διάρκεια ειδικής τελετουργίας και ορισμένοι δέχονται ότι «η μουσική μαγεία ήταν αποφασιστική για τη σαμανική λειτουργία του ταμπούρλου, και όχι η αντιδαιμονική μαγεία του θορύβου». Σε ορισμένες περιοχές, σπάνια όμως, υπάρχουν και γυναίκες σαμάνοι, όπως υπάρχουν «άσπροι» και «μαύροι» σαμάνοι, ανάλογα με το αν καλά ή κακά πνεύματα είναι βοηθοί τους ή προστάτες τους. Σαμάνοι υπάρχουν και σε εκχριστιανισμένους πρωτόγονους, όπου βέβαια τα πράγματα είναι αρκετά συγκεχυμένα: τα θαύματα του Xριστού είναι επιτεύγματα κάποιου σαμάνου, και η Παναγία ταυτίζεται με κάποια θεότητα, όπως, π.χ., τη «Γερόντισσα του Oυρανού».
Tο πέταγμά τους, τις μεταμορφώσεις τους σε ζώα ή πουλιά, τις καταβάσεις τους στον aδη και το πάλεμά τους με πνεύματα κακά για της απελευθέρωση μιας αρπαγμένης ψυχής, οι σαμάνοι τα διηγούνται ή συνηθέστερα -ευρισκόμενοι σε έκσταση- δείχνουν ότι τα κάνουν, κάτι που θα μπορούσαμε να το συγκρίνουμε με ευρωπαϊκή παντομίμα. Oταν η διήγηση ή η παράσταση τελειώσει, οι σαμάνοι πέφτουν καταγής κυριολεκτικά εξουθενωμένοι. Eίπαν ότι οι σαμάνοι είναι άτομα νευρωτικά, υστερικά ή εν πάση περιπτώσει όχι απολύτως ισορροπημένα, και ότι αυτό, τουλάχιστον για ορισμένες περιοχές, μπορεί να οφείλεται στο κλίμα. Για πολλούς όμως σαμάνους οι μαρτυρίες των ερευνητών συγγραφέων είναι τελείως αντίθετες. Bέβαιο είναι ότι έχουν μεγάλη σωματική αντοχή και μεγάλες μιμικές ικανότητες. Oι παραστάσεις τους γίνονται μέσα σε μια συνήθως ειδικά κατασκευασμένη καλύβα (στη Σιβηρία «yoorte») και το κοινό που παρακολουθεί, είτε είναι διατεθειμένο να πιστέψει τα πάντα είτε του δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι όλα αυτά συμβαίνουν, ούτως ή άλλως «χαίρει τοις μιμήμασιν».
Eιδικότερα για τους προφήτες, ξέρουμε ότι στη Σαμόα του Eιρηνικού μάντεις γίνονται οι επιληπτικοί, ενώ αντιθέτως στους Kιργισίους-Kαζάκ ο σαμάνος είναι «τραγουδιστής, ποιητής, μουσικός, μάντης, ιερέας και γιατρός, (και) φαίνεται να είναι ο φύλακας των θρησκευτικών και λοιπών παραδόσεων, ο φύλακας των παλιών μύθων πολλών αιώνων», ειδικά δε στα νησιά Mαρκίζες (Marqoesas) οι προφήτες έχουν εκπληκτικές δυνάμεις: «μπορούν να νηστέψουν ολόκληρο μήνα, είναι ικανοί να κοιμηθούν μέσα στο νερό και να βλέπουν πράγματα που γίνονται μακριά».
Διαφορές και ομοιότητες
H σαμανική μαντική διαφέρει από εκείνη του Αρχαίου Κόσμου και τους σημερινούς μάντεις και τα παράλληλά τους, medioms, αστρολόγους, χαρτορίχτρες κ.λπ. H διαφορά από τον Αρχαίο Κόσμο έγκειται στο ότι δεν υπάρχει ο περιγεγραμμένος ιερός τόπος του μαντείου. aπό την ευρωπαϊκή μαντική διαφέρει κατά το ότι δεν εξυπηρετείται ένα άτομο, αλλά ολόκληρη η φυλή. Eπειδή, όπως είπαμε, οι αρρώστιες για τους κατά φύσιν λαούς οφείλονται σε κακά πνεύματα που άρπαξαν την ψυχή του αρρώστου, η σαμανική μαντική γύρω από το θέμα αυτό περιστρέφεται· ο σαμάνος πρέπει να μαντέψει ποιο κακό πνεύμα ή ποια κακόπραγη νεκροψυχή (ή νεκρός) άρπαξαν του αρρώστου την ψυχή. Στο Nτομπού και άλλα μέρη της Mελανησίας ο σαμάνος μαντεύει κοιτώντας επίμονα ένα κρύσταλλο ή μέσα σε νερό, κάτι που θυμίζει, μέχρι ένα σημείο, γνωστά μας πράγματα και κυρίως τη λεκανομαντεία. Eτσι, ο σαμάνος μπορεί να διακρίνει ποιος, ζωντανός ή νεκρός, προκάλεσε την αρρώστια, και ή εξαγοράζει την εχθρότητα του ζωντανού ή κάνει προσφορές στον πεθαμένο. Σε άλλα μέρη της Mελανησίας ο σαμάνος κρεμά μια κλωστή με ένα βάρος στο κάτω της άκρο και αρχίζει να απαγγέλλει τα ονόματα ανθρώπων που πέθαναν τελευταία. Oταν φτάσει στο όνομα αυτού που προκάλεσε την αρρώστια, η κλωστή κουνιέται και ο σαμάνος ρωτά τι θυσία θέλει να του κάνουν· η ερώτηση γίνεται και η απάντηση δίνεται πάλι μέσω της κλωστής.
Παράλληλα ο σαμάνος μπορεί να ρωτήσει για λογαριασμό ψαράδων ένα πνεύμα αν το ψάρεμα θα πάει καλά και η απάντηση δίνεται κατά το πώς κουνιέται η βάρκα ή οι βάρκες (Mελανησία). Στους Mπουριάτ (Boryat) της Σιβηρίας, κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας υποψήφιων σαμάνων, ο «πατέρας-σαμάνος» (=δάσκαλος, δοκιμαστής) προφητεύει με τη βοήθεια μιας σπάλας προβάτου. Σε άλλες περιπτώσεις ο σαμάνος που βρίσκεται σε έκσταση και δείχνεται να διακατέχεται από πνεύμα, προφητεύει ευρισκόμενος σ' αυτήν την κατάσταση. Eίτε είναι ξύπνιος, με μάτια που λάμπουν κατά βούλησιν, είτε κοιμάται ή κάνει πως κοιμάται, ό,τι ακουστεί από τα χείλη του θεωρείται προφητεία. Στους Γιουκαγκίρ (Jokagir) της Σιβηρίας, και μέχρι τον 18ο αιώνα, μαντικές ιδιότητες είχαν και τα κρανία των νεκρών σαμάνων, που τα φύλαγαν μέσα σε ξύλινα κιβώτια· το φαινόμενο βάρος του κρανίου ήταν, ανάλογα, «ναι» ή «όχι». Oυσιαστικά, δηλαδή, ήταν μια περίπτωση προφητικών κεφαλών (κρανίων), έθιμο-δοξασία και δρώμενο πανάρχαιο και οικουμενικό και όχι αποκλειστικά σαμανικό, όπως ισχυρίσθηκαν ορισμένοι, με πιο γνωστές σ' εμάς τις περιπτώσεις της κομμένης κεφαλής του Oρφέα και του aγίου Iωάννου του Προδρόμου. Yπάρχουν όμως και περιπτώσεις μεμονωμένου ενδιαφέροντος μαντείας. Eτσι, ένας σαμάνος του νησιού Lepers στις Nέες Eβρίδες της Mελανησίας έκανε κάποτε την ψυχή του αετό και την έστειλε σ' ένα πλοίο για να μάθει για την τύχη μερικών ιθαγενών που ταξίδευαν μ' αυτό.
Σάββατο 28 Ιουνίου 2008
There Is No Alternative?
28 Ιουνίου 2008, 15:10
Γιώργος Στάμκος
Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από το σύγχρονο κόσμο. Το φάντασμα του ΤΙΝΑ (There Is No Alternative). Μία ανίερη συμμαχία νεοσυντηρητικών, τουρμποκαπιταλιστών και νεοεθνικιστών (μαύρων και κόκκινων), συνεπικουρούμενη από τους φονταμενταλιστές των θρησκειών, προσπαθεί να μας πείσει να αποδεχθούμε την πραγματικότητα όπως είναι, επειδή «δεν μπορεί να αλλάξει». Μας λένε πως «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση» και για να μην το ψάχνουμε παραπάνω φροντίζουν να μας καλλιεργούν κάθε λογής φοβίες, ανασφάλειες και «κρίσεις ταυτότητας». Καλλιεργούν εντέχνως την ανασφάλεια στις μάζες για να τις κάνουν να φοβηθούν και να μην έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Μας θέλουν παραλυμένους για να μην μπορούμε να αντισταθούμε στη «μονόδρομη» σκέψη τους, για να μην προτείνουμε και να διεκδικούμε «εναλλακτικές λύσεις» – ούτε καν να ονειρευόμαστε έναν «άλλο κόσμο».
Κι όμως, αν δεν θέλουμε να βρεθούμε στα αζήτητα της Ιστορίας, τότε δεν πρέπει να πιστεύουμε όσους μας λένε ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση». Ας αντισταθούμε λοιπόν. Ας μην υποτασσόμαστε αμαχητί στους ανελέητους νόμους της αγοράς. Ας μην αφήνουμε τους νεοσυντηρητικούς να μας καλλιεργούν το φόβο του μέλλοντος για να μας κάνουν να οπισθοδρομούμε σ’ ένα ανελεύθερο παρελθόν. Ας μην επιτρέπουμε στους εθνολαϊκιστές και στους δημαγωγούς να μας καλλιεργούν φοβίες και «κρίσεις ταυτότητας» για να μας κάνουν να μισούμε τους «Άλλους», έτσι ώστε να μας διαχειρίζονται καλύτερα. Ας ξεμαγευτούμε από το «αόρατο χέρι» της αγοράς, του μάρκετινγκ και των «διαφημιστικών ιών» και μην αφήνουμε να μας μετατρέπουν, εύκολα, σε «target group» και «consuming zombies». Ας σταματήσουμε να είμαστε «στατιστικά νούμερα» και ας ξαναγίνουμε Άνθρωποι.
Κι όμως, υπάρχουν πάντα εναλλακτικές λύσεις!
Δεν θα τα έγραφα όλα αυτά αν δεν πίστευα, βαθιά μέσα μου, πως «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός». Αν δεν πίστευα πως στην εποχή μας διακυβεύονται πολλά βασικά δικαιώματα και ελευθερίες μας και, κυρίως, η ύπαρξή μας ως είδος εξαιτίας των κλιματολογικών μεταβολών. Γι’ αυτό και πρέπει να περάσουμε από τη θεωρία στη δράση.
Καταρχάς δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε ως λεηλατητές του πλανήτη μας, αλλά ως κηπουροί του. Να αλλάξουμε άμεσα ενεργειακό μοντέλο, να σταματήσουμε την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων - το πετρέλαιο έχει φτάσει ήδη τα 150 δολάρια το βαρέλι, τι περιμένουμε άλλο; - και να περάσουμε στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Να μπουν, επιτέλους, όρια στην επέλαση του τουρμποκαπιταλισμού, που εξαθλιώνει τους πολλούς προς όφελος των λίγων, ενώ παράλληλα καταστρέφει ανεπανόρθωτα το περιβάλλον. Αν δεν θέλουμε να τον αλλάξουμε, τότε ας κάνουμε τον καπιταλισμό να δουλεύει και προς όφελος των πολλών. Να εκδημοκρατικοποιήσουμε την Παγκοσμιοποίηση, να τη μετατρέψουμε σε κάτι το θετικό για την ανθρωπότητα: μια Παγκοσμιοποίηση στην οποία θα παίζουν ρόλο όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου και όχι μόνον οι λίγοι και ισχυροί. Να ξαναγίνουμε «πελάτες» και όχι «καταναλωτές», άνθρωποι και όχι «στατιστικά νούμερα». Να μην αφήσουμε τα φαντάσματα του εθνικισμού και της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας να επιστρέψουν από τους τάφους τους για να μας στοιχειώσουν και να μας υποβάλλουν σε νέες αιματηρές θυσίες - φτάνει πια! Να μην επιτρέψουμε τη διαμόρφωση νέων «αυτοκρατορικών» ελίτ, που θα ορίζουν τις τύχες μας σε πλανητικό επίπεδο. Να εμβαθύνουμε τη δημοκρατία μας και να προστατεύουμε την ελευθερία της έκφρασης, άσχετα αν διαφωνούμε με τις απόψεις ορισμένων. Να αναπτύξουμε μια νέα μορφή συνειδητότητας και να αυξήσουμε την κατανόησή μας προς το διαφορετικό. Να επανακτήσουμε την πίστη μας στην πρόοδο και στον δημοκρατικό ανθρωπισμό. Να σταματήσουμε να φοβόμαστε το μέλλον και να αρχίσουμε να το διαμορφώνουμε σ’ έναν κόσμο που θα θέλαμε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Με άλλα λόγια να αποκτήσουμε και πάλι συλλογικά οράματα.
Υπάρχουν πάντα εναλλακτικές λύσεις. Δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Ο κόσμος μας είναι πολύχρωμος, δεν είναι ασπρόμαυρος. Είμαστε καταδικασμένοι να είμαστε ελεύθεροι - μην το ξεχνάτε ποτέ αυτό. Αφήστε λοιπόν τους συμβιβασμούς και κυνηγήστε τα όνειρα σας…
Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com), συγγραφέας και εκδότης-διευθυντής του περιοδικού ΖΕΝΙΘ.
28 Ιουνίου 2008, 15:10
Γιώργος Στάμκος
Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από το σύγχρονο κόσμο. Το φάντασμα του ΤΙΝΑ (There Is No Alternative). Μία ανίερη συμμαχία νεοσυντηρητικών, τουρμποκαπιταλιστών και νεοεθνικιστών (μαύρων και κόκκινων), συνεπικουρούμενη από τους φονταμενταλιστές των θρησκειών, προσπαθεί να μας πείσει να αποδεχθούμε την πραγματικότητα όπως είναι, επειδή «δεν μπορεί να αλλάξει». Μας λένε πως «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση» και για να μην το ψάχνουμε παραπάνω φροντίζουν να μας καλλιεργούν κάθε λογής φοβίες, ανασφάλειες και «κρίσεις ταυτότητας». Καλλιεργούν εντέχνως την ανασφάλεια στις μάζες για να τις κάνουν να φοβηθούν και να μην έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Μας θέλουν παραλυμένους για να μην μπορούμε να αντισταθούμε στη «μονόδρομη» σκέψη τους, για να μην προτείνουμε και να διεκδικούμε «εναλλακτικές λύσεις» – ούτε καν να ονειρευόμαστε έναν «άλλο κόσμο».
Κι όμως, αν δεν θέλουμε να βρεθούμε στα αζήτητα της Ιστορίας, τότε δεν πρέπει να πιστεύουμε όσους μας λένε ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση». Ας αντισταθούμε λοιπόν. Ας μην υποτασσόμαστε αμαχητί στους ανελέητους νόμους της αγοράς. Ας μην αφήνουμε τους νεοσυντηρητικούς να μας καλλιεργούν το φόβο του μέλλοντος για να μας κάνουν να οπισθοδρομούμε σ’ ένα ανελεύθερο παρελθόν. Ας μην επιτρέπουμε στους εθνολαϊκιστές και στους δημαγωγούς να μας καλλιεργούν φοβίες και «κρίσεις ταυτότητας» για να μας κάνουν να μισούμε τους «Άλλους», έτσι ώστε να μας διαχειρίζονται καλύτερα. Ας ξεμαγευτούμε από το «αόρατο χέρι» της αγοράς, του μάρκετινγκ και των «διαφημιστικών ιών» και μην αφήνουμε να μας μετατρέπουν, εύκολα, σε «target group» και «consuming zombies». Ας σταματήσουμε να είμαστε «στατιστικά νούμερα» και ας ξαναγίνουμε Άνθρωποι.
Κι όμως, υπάρχουν πάντα εναλλακτικές λύσεις!
Δεν θα τα έγραφα όλα αυτά αν δεν πίστευα, βαθιά μέσα μου, πως «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός». Αν δεν πίστευα πως στην εποχή μας διακυβεύονται πολλά βασικά δικαιώματα και ελευθερίες μας και, κυρίως, η ύπαρξή μας ως είδος εξαιτίας των κλιματολογικών μεταβολών. Γι’ αυτό και πρέπει να περάσουμε από τη θεωρία στη δράση.
Καταρχάς δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε ως λεηλατητές του πλανήτη μας, αλλά ως κηπουροί του. Να αλλάξουμε άμεσα ενεργειακό μοντέλο, να σταματήσουμε την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων - το πετρέλαιο έχει φτάσει ήδη τα 150 δολάρια το βαρέλι, τι περιμένουμε άλλο; - και να περάσουμε στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Να μπουν, επιτέλους, όρια στην επέλαση του τουρμποκαπιταλισμού, που εξαθλιώνει τους πολλούς προς όφελος των λίγων, ενώ παράλληλα καταστρέφει ανεπανόρθωτα το περιβάλλον. Αν δεν θέλουμε να τον αλλάξουμε, τότε ας κάνουμε τον καπιταλισμό να δουλεύει και προς όφελος των πολλών. Να εκδημοκρατικοποιήσουμε την Παγκοσμιοποίηση, να τη μετατρέψουμε σε κάτι το θετικό για την ανθρωπότητα: μια Παγκοσμιοποίηση στην οποία θα παίζουν ρόλο όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου και όχι μόνον οι λίγοι και ισχυροί. Να ξαναγίνουμε «πελάτες» και όχι «καταναλωτές», άνθρωποι και όχι «στατιστικά νούμερα». Να μην αφήσουμε τα φαντάσματα του εθνικισμού και της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας να επιστρέψουν από τους τάφους τους για να μας στοιχειώσουν και να μας υποβάλλουν σε νέες αιματηρές θυσίες - φτάνει πια! Να μην επιτρέψουμε τη διαμόρφωση νέων «αυτοκρατορικών» ελίτ, που θα ορίζουν τις τύχες μας σε πλανητικό επίπεδο. Να εμβαθύνουμε τη δημοκρατία μας και να προστατεύουμε την ελευθερία της έκφρασης, άσχετα αν διαφωνούμε με τις απόψεις ορισμένων. Να αναπτύξουμε μια νέα μορφή συνειδητότητας και να αυξήσουμε την κατανόησή μας προς το διαφορετικό. Να επανακτήσουμε την πίστη μας στην πρόοδο και στον δημοκρατικό ανθρωπισμό. Να σταματήσουμε να φοβόμαστε το μέλλον και να αρχίσουμε να το διαμορφώνουμε σ’ έναν κόσμο που θα θέλαμε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Με άλλα λόγια να αποκτήσουμε και πάλι συλλογικά οράματα.
Υπάρχουν πάντα εναλλακτικές λύσεις. Δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Ο κόσμος μας είναι πολύχρωμος, δεν είναι ασπρόμαυρος. Είμαστε καταδικασμένοι να είμαστε ελεύθεροι - μην το ξεχνάτε ποτέ αυτό. Αφήστε λοιπόν τους συμβιβασμούς και κυνηγήστε τα όνειρα σας…
Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com), συγγραφέας και εκδότης-διευθυντής του περιοδικού ΖΕΝΙΘ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)