Γραμμή βίντεο

Loading...

ΝΕΑ

Loading...

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Μάριο ντε Αντράντε - Ο Πολύτιμος Χρόνος των Ωρίμων


Ο Πολύτιμος Χρόνος των Ωρίμων



Ένα ποίημα του Μάριοντε Αντράντε 


«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα,ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά,
νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί,
γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.
Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα.
Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο...
μετά βίας για την επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες.
Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...
Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.
Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων...
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ' όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με
τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ...»

Στην "Αγάπη" ο Χρυσός Φοίνικας


Στην "Αγάπη" ο Χρυσός Φοίνικας

27/5/2012 9:01:06 μμ

Δύο στα δύο για τον Μίχαελ Χάνεκε, που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα και με την προηγούμενη ταινία του,  Η Λευκή Κορδέλα  



Συμβατικές και συμβατές με τα γούστα του Προέδρου του φετινού Φεστιβάλ Καννών, Νάνι Μορέτι, οι επιλογές των βραβείων, στα οποία θριάμβευσε ο Μίκαελ Χάνεκε κερδίζοντας τον δεύτερο Χρυσό Φοίνικα της καριέρας του για την συγκλονιστική ταινία "Αγάπη" ("Amour").
H ταινία υπήρξε από τις λίγες φέτος που απέσπασε τη συνολική αποδοχή των απανταχού κριτικών και φαινόταν από νωρίς πως σίγουρα θα κέρδιζε κάποιο από τα σημαντικά βραβεία. Το γεγονός ότι ο Μορέτι άφησε πίσω την παλιά προσωπική του "κόντρα" με τον Χάνεκε δείχνει αφενός τον αντίκτυπο της ταινίας και αφετέρου την έλλειψη άλλων καθολικά ισχυρών υποψηφίων.
Στα υπόλοιπα βραβεία, η γενική εντύπωση είναι αυτή της... βαρεμάρας, αφού (εκτός από τον Χάνεκε) βραβεία δόθηκαν στους επίσης πολλάκις βραβευμένους Κεν Λόουτς (για το ξεκαρδιστικό αλλά λίγο "Angel's Share") αλλά και στον Κάρλος Ρεϊγάδας (για το εξωφρενικά εσωστρεφές "Post Tenebras Lux").
H βράβευση του τελευταίου μοιάζει σχεδόν αστεία, αφού αντιμετώπισε σύσωμη την οργή της κριτικής για την ερμητικά κλειστή παραβολή του, που εκτυλίσσεται σε απομωνομένη περιοχή του Μεξικού και αντλεί έμπνευση από την προσωπική ζωή του σκηνοθέτη. Το γεμάτο όμορφα και μακρόσυρτα πλάνα σινεμά του Ρεϊγάδας αυτή τη φορά δεν έκανε το θαύμα του, αφού αρνήθηκε πεισματικά να ρίξει το πολυπόθητο φως του τίτλου σε μία από τις πιο βαρετές και ναρκισσιστικές ταινίες που έχουν βραβευτεί ποτέ στις Κάννες.
Οι υπόλοιπες εκπλήξεις της βραδιάς ήταν η βράβευση του (συντοπίτη του Μορέτι) Ματέο Γκαρόνε για την σάτιρά του "Reality", που πέρασε και δεν ακούμπησε κοινό και κριτικούς, αλλά και οι βραβεύσεις των δύο Ρουμάνων πρωταγωνιστριών του "Dupa Dealuri", του Μουνγκίου, οι οποίες διαγωνίστηκαν με τις συγκλονιστικές Εμανουέλ Ριβάς ("Amour") και Μαριόν Κοτιγιάρ ("Rust and Bone").
Στις πιο δίκαιες βραβεύσεις της βραδιάς, πέρα από την safe αλλά εξαιρετική "Αγάπη", βρίσκουμε τη Χρυσή Κάμερα για την ταινία "Beasts of the Southern Wild" του Μπεν Τσάιτλιν, αλλά και την Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία του Μαντς Μίκελσεν από το "Κυνήγι" του Βίντερμπεργκ, που έμεινε αδίκως έξω από άλλα βραβεία.
Την ίδια τύχη είχαν και ο συνταρακτικός Ντενίς Λαβάντ από το εξαιρετικά παρακινδυνευμένο και μεγαλειωδώς σουρεαλιστικό (όπως αποδεικνύεται για τα δεδομένα της επιτροπής) "Holy Motors" του Καράξ αλλά και ο Ζακ Οντιάρ και οι πρωταγωνιστές του, που έδωσαν μεγαλειώδεις ερμηνείες στο "Σκουριά και Κόκαλα".
Ο Χάνεκε, αυτός ο μεγάλος σκηνοθέτης, μπαίνει λοιπόν άξια στο κλαμπ των δις βραβευμένων με Φοίνικα δημιουργούς (πλάι στους Νταρντέν), αλλά αυτό δεν αφαιρεί από την απορία για τα υπόλοιπα βραβεία.
Ελπίζουμε η επόμενη επιτροπή να βρει του χρόνου μέσα της λίγη περισσότερη από την τρέλα και το πάθος που βαδίζουν πλάι πλάι με το σινεμά.
Φαίδρα Βόκαλη
Αναλυτικά οι νικητές της βραδιάς:
Χρυσός Φοίνικας: "Amour" του Μίχαελ Χάνεκε
Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής: "Reality" του Ματέο Γκαρόνε
Βραβείο της Επιτροπής: "The Angel's Share" του Κεν Λόουτς
Βραβείο Σκηνοθεσίας: Κάρλος Ρεϊγάδας για το "Post Tenebras Lux"
Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας: Κοσμίνα Στράταν και Κριστίνα Φλουτούρ για το "Beyond the Hills"
Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας: Μαντς Μίκελσεν για το "The Hunt"
Καλύτερου Σεναρίου: "Beyond the Hills" του Κριστιάν Μουνγκίου
Καλύτερη Μικρού Μήκους Ταινία: "Silent" του Λ. Ρεζάν Γιεσιλμπάς
Χρυσή Κάμερα (για Πρωτοεμφανιζόμενο Σκηνοθέτη): Μπεν Τσάιτλιν για το "Beasts of the Southern Wild"
Δείτε τους υπόλοιπους βραβευμένους του φεστιβάλ, από τα παράλληλα τμήματα Ένα Κάποιο ΒλέμμαΔεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών και Εβδομάδα Κριτικής.

Δύο στα δύο για τον Μίχαελ Χάνεκε, που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα και με την προηγούμενη ταινία του,  Η Λευκή Κορδέλα Δύο στα δύο για τον Μίχαελ Χάνεκε, που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα και με την προηγούμενη ταινία του, "Η Λευκή Κορδέλα"
Ο Μίχαελ Χάνεκε φιλά τη σύζυγό του, δευτερόλεπτα αφότου ο Νάνι Μορέτι ανακοίνωσε ότι η  Αγάπη  είναι η μεγάλη νικήτρια της βραδιάςΟ Μίχαελ Χάνεκε φιλά τη σύζυγό του, δευτερόλεπτα αφότου ο Νάνι Μορέτι ανακοίνωσε ότι η "Αγάπη" είναι η μεγάλη νικήτρια της βραδιάς
Η Όντρεϊ Τοτού παραδίδει τον Χρυσό Φοίνικα στον Χάνεκε - δίπλα του η πρωταγωνίστριά του, Εμανουέλ ΡιβάΗ Όντρεϊ Τοτού παραδίδει τον Χρυσό Φοίνικα στον Χάνεκε - δίπλα του η πρωταγωνίστριά του, Εμανουέλ Ριβά
Ο Αμερικανός Μπεν Τσάιτλιν κέρδισε τη Χρυσή Κάμερα για το σκηνοθετικό του ντεμπούτο,  Beasts of the Southern Wild Ο Αμερικανός Μπεν Τσάιτλιν κέρδισε τη Χρυσή Κάμερα για το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, "Beasts of the Southern Wild"
Οι πρωταγωνίστριες του  Beyond the Hills  του Κριστιάν Μουνγκίου, Κριστίνα Φλουτούρ και Κοσμίνα Στράταν, μοιράστηκαν το βραβείο Γυναικείας ΕρμηνείαςΟι πρωταγωνίστριες του "Beyond the Hills" του Κριστιάν Μουνγκίου, Κριστίνα Φλουτούρ και Κοσμίνα Στράταν, μοιράστηκαν το βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας
Ο Ματέο Γκαρόνε τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής, την δεύτερη σημαντικότερη διάκριση της βραδιάςΟ Ματέο Γκαρόνε τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής, την δεύτερη σημαντικότερη διάκριση της βραδιάς
Ο Μαντς Μίκελσεν ποζάρει με το βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας που κέρδισε για το  The Hunt  και ποζάρει με την Γκονγκ ΛιΟ Μαντς Μίκελσεν ποζάρει με το βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας που κέρδισε για το "The Hunt" και ποζάρει με την Γκονγκ Λι
Ο Κριστιάν Μουνγκίου φιλά το χέρι της Ναστάζια Κίνσκι αφότου εκείνη τού έχει απονείμει το βραβείο ΣεναρίουΟ Κριστιάν Μουνγκίου φιλά το χέρι της Ναστάζια Κίνσκι αφότου εκείνη τού έχει απονείμει το βραβείο Σεναρίου
Ο Κάρλος Ρεϊγάδας επί σκηνής για να παραλάβει το βραβείο ΣκηνοθεσίαςΟ Κάρλος Ρεϊγάδας επί σκηνής για να παραλάβει το βραβείο Σκηνοθεσίας
Ο Κεν Λόουτς απέσπασε το Βραβείο της Επιτροπής για το  The Angel's Share Ο Κεν Λόουτς απέσπασε το Βραβείο της Επιτροπής για το "The Angel's Share"
Ο Τούρκος Λ.Ρεζάν Γιεσιλμπάς ήταν ο πρώτος νικητής της βραδιάς για την μικρού μήκους ταινία του,  Silent Ο Τούρκος Λ.Ρεζάν Γιεσιλμπάς ήταν ο πρώτος νικητής της βραδιάς για την μικρού μήκους ταινία του, "Silent"
Η οικοδέσποινα της τελετής λήξης, Μπερενίς ΜπεζόΗ οικοδέσποινα της τελετής λήξης, Μπερενίς Μπεζό
Η κριτική επιτροπή παρακολούθησε από σκηνής την βραδιά, με τον Νάνι Μορέτι να ανακοινώνει προσωπικά τους νικητέςΗ κριτική επιτροπή παρακολούθησε από σκηνής την βραδιά, με τον Νάνι Μορέτι να ανακοινώνει προσωπικά τους νικητές

Πικάσο, ελληνική αρχαιότητα και πέντε πόρνες


Πικάσο, ελληνική αρχαιότητα και πέντε πόρνες

Πιστεύω πως ο πίνακας που δείχνει το εκπληκτικό ταλέντο του Πικάσο, είναι οι Δεσποινίδες της Αβινιόν. Οι περισσότερες αναλύσεις μιλούν για τη σειρά που φαίνεται να ζωγράφισε ο Πικάσο τα πέντε πρόσωπα: από την πιο συμβατική (τρίτη από αριστερά) στην πιο κυβιστική (κάτω δεξιά). Η τελευταία, μοιάζει πλέον με αφρικανική μάσκα. Είναι σαν να βλέπουμε δηλαδή, καρέ-καρέ τη γέννηση του κυβισμού σε έναν και μόνο πίνακα.


Κι αυτή η εξέλιξη από μόνη της (τρίτη-δεύτερη-πρώτη από αριστερά, πάνω-κάτω δεξιά) θα έφτανε να καταδείξει τη μεγαλοφυία του Πικάσο. Για χρόνια όμως, κανείς δεν αναρωτήθηκε γιατί να είναι πέντε οι γυναίκες ή τι ρόλο παίζει το μικρό τραπέζι μπροστά από τη σύνθεση. Είναι απλώς η εκδοχή του κυβισμού στη νεκρή φύση (εξέλιξη από τον Σεζάν;) Και γιατί να έχει σταφύλια;

Ο Ingo F Walther (ed.) στο βιβλίο Picasso, εμπλέκει στην ιστορία τον Έλληνα Ζεύξη, που θεωρούνταν ο μεγαλύτερος ζωγράφος του αρχαίου κόσμου και πατέρας της πιστής, ‘φωτογραφικής’ ζωγραφικής. Και φυσικά, ήταν η αρχαία ελληνική τέχνη που έθεσε τις αρχές, τις φόρμες και τα πρότυπα στη μετέπειτα ευρωπαϊκή τέχνη. Ήταν και τα πρότυπα από τα οποία ήθελε να ξεφύγει ο Πικάσο.

Σύμφωνα λοιπόν με το μύθο που ο Walther σχετίζει με τις Δεσποινίδες της Αβινιόν, όταν ο Ζεύξις αντιμετώπισε την πρόκληση να ζωγραφίσει την Ωραία Ελένη, πήρε σαν μοντέλα τις πέντε ομορφότερες γυναίκες του Κρότωνα (αχαϊκή αποικία). Συνδύασε τα χαρακτηριστικά τους, ώστε να αγγίξει την τελειότητα μιας ομορφιάς που δεν υπήρχε στη φύση.



Ο δεύτερος σχετικός μύθος, μιλά για την απαράμιλλη τεχνική του Ζεύξη: στο έργο του ‘Παιδί με Σταφύλια’, ζωγράφισε τα σταφύλια τόσο παραστατικά, που τα πουλιά από τον ουρανό κατέβαιναν και τσιμπούσαν τον έργο του.

Πέντε γυναίκες και ένα τραπέζι σταφύλια, όλα παρόντα σε μύθους για τον πατέρα της κλασσικής ζωγραφικής και στις ανατρεπτικές Δεσποινίδες της Αβινιόν. Ο Πικάσο φαίνεται να κάνει συζήτηση με τον αρχαίο κόσμο, να στήνει ένα υπόγειο παιχνίδι με τον υψηλότερο τεχνίτη της κλασικής φόρμας, από την οποία ζητούσε να αποδεσμευτεί.

Ο Πικάσο δεν πούλησε τον πίνακά του, παρά τον κράτησε χρόνια στο ατελιέ του και τον αποκάλεσε ‘εξορκισμό’. Και όταν έγινε γνωστός, ποτέ δεν μίλησε για τους υπόγειους συμβολισμούς του. Άκουγε τις διάφορες αναλύσεις, σιωπώντας για το πανέξυπνο παιχνίδι του. Και αυτό με φέρνει στη μοναξιά του καλλιτέχνη.

Στη δική μου περίπτωση, το κυνήγι της κριτικής δεν έριξε ούτε ένα ορτύκι είχε πει ο Οδ. Ελύτης (που παρεμπιπτόντως, πέρασε αρκετό καιρό με τον Πικάσο).

Αν φτύσω, θα πάρουν το σάλιο μου και θα το εκθέσουν σαν τέχνη έλεγε απαξιωτικά για τους κριτικούς ο Πικάσο την εποχή της παντοδυναμίας του.

Πως να νιώθει ο καλλιτέχνης που ακούει να παρεξηγούν ή να υποτιμούν το έργο του, πόση αυτοπειθαρχεία χρειάζεται για να παραμείνει σιωπηλός! Δύο ακόμα σημαδιακές φράσεις του Πικάσο, από τα οπισθόφυλλα των δύο τόμων του Walther: ‘Δεν ψάχνω, βρίσκω’ και ‘εάν κάτι υπάρχει για να κλαπεί, το κλέβω’.

Ακόμα και μύθους, θα συμπληρώναμε.

Προσωπικά, θα εστίαζα όμως και στο θέμα των πορνών. Γιατί πόρνες; Τα κλασικά θέματα που παίζει ο Πικάσο, εμπεριέχουν σαφώς κι έννοιες όπως ‘αρετή’, ‘ευγένεια’, ‘καθωσπρεπισμός’. Ιδίως στην εποχή του, ιδίως στο καλλιτεχνικό κατεστημένο της Γαλλίας στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι ιμπρεσιονιστές έκαναν το άσχημο ή το προκλητικό όμορφο, αλλά μέχρις ενός σημείου (Olympia και Le Dejeuner sur l’ Herbe του Manet, The Tub, του Degas). Όταν τους φέρνουμε όμως στο μυαλό μας, σκεφτόμαστε κυρίως μαγευτικά απογεύματα στις όχθες του Σηκουάνα και όμορφα ηλιοβασιλέματα.

Να είναι τυχαίο που ο Πικάσο εμφανίζει στον πίνακα-εξορκισμό του πόρνες, και μάλιστα της χειρότερης βαθμίδας: πόρνες της Αβινιόν! Μου φαίνεται πιο πιθανό να προεκτείνει με αυτόν τον τρόπο το σπάσιμο των δεσμών και σε κοινωνικό, ηθικό επίπεδο. Από το πρότυπο της Ωραίας Ελένης και τα λαχταριστά σταφύλια που ξεγελούν τα πουλιά του ουρανού, σε πέντε πόρνες. Απόδειξη, το ότι όσο προχωράει σε πιο πρωτοπωριακές και κυβιστικές μορφές, τόσο πιο ανήθικες τις απεικονίζει. Η τελευταία γυναίκα που ζωγράφισε, (η κάτω δεξιά όπως είπαμε) έχει την πιο χυδαία πόζα. Τόσο που στη χειρότερη περίπτωση, φαίνεται να κάνει τη σωματική της ανάγκη.



Η πιο ‘βρώμικη’ και μακριά από τα κλασικά πρότυπα στάση.

Συνδέοντας τα αισθητικά πρότυπα με την ηθική (είναι δυνατον αυτά τα δύο να είναι ασύνδετα;) ο Πικάσο δεν άφησε τίποτα όρθιο...

Να το πάμε όμως και λίγο παραπέρα: πιθανόν ο Πικάσο να κάνει μια κοινωνική δήλωση συνεπή με τη νέα τέχνη που εισάγει. Να παραλληλίζει, αν θέλετε, τον κυβισμό σαν τεχνοτροπία στη ζωγραφική με την ηθική και τη σκέψη γενικότερα. Είναι γνωστό πως στην κυβιστική τεχνική, το αντικείμενο φαίνεται συγχρόνως από διαφορετικές γωνίες, άρα δεν υπάρχει ‘σωστή’ και ‘λάθος’ οπτική. Με βάση την ίδια φιλοσοφία, θα λέγαμε ότι δεν υπάρχει ‘σωστή’ και ‘λάθος’ ηθική ή κοινωνική οπτική ενός θέματος. Η καθιερωμένη αστική και μικροαστική φιλοσοφία ξεχωρίζει ασφαλώς τους ηθικούς από τους ανήθικους. Σήμερα ξέρουμε όμως πως υπάρχουν κι άλλες οπτικές - ιδίως για εκείνη τη περίοδο. Ποιοί εξωθούσαν τις ΄παραστρατημένες' γυναίκες στην πορνεία μην αφήνοντας περιθώρια επανένταξής τους σε ό,τι άφησαν; Ποιοί ήταν κάθε βράδυ οι πελάτες τους; Κάτω από το φως ‘πολλαπλών ηθικών’ (εφαρμογή του κυβισμού στην κοινωνική ηθική) το τολμηρό παιχνίδι με τον Ζεύξη αποκτά διαφορετικό νόημα. Δεν είναι πλέον ένα ευφάνταστο παιχνίδι τεχνικής - έχουμε ανατρεπτική αξιολόγηση του ίδιου του θέματος. Τη θέση της Ωραίας Ελένης, μιας γυναίκας τόσο πολύτιμης κι αναντικατάστατης ώστε για χάρη της έγινε ένας φοβερός πόλεμος δέκα ετων, παίρνουν οι πιο αναλώσιμεςγυναικείες μορφες: οι πόρνες. Δέκα λεπτά και τελειώσαμε.

Ήθελε πράγματι να πει όλα αυτά ο Πικάσο; μπορεί να αναρωτηθεί κανείς. Σε τελευταία ανάλυση, δεν παίζει ρόλο. Οι αναφορές είναι εκεί, αρκετά πιστευτές για να μην νιώθουμε πως αυθαιρετούμε υπερβολικά (στο κάτω-κάτω δεν υπήρξε τυχαία κορυφαίος καλλιτέχνης του 20ου αιώνα). Αλλά και να μην τις εννοούσε ακριβώς έτσι, τέτοιες δυνατότητες επεκτάσεων ταιριάζουν στα μεγάλα έργα τέχνης. Είτε υπάρχουν συνειδητά εκ μέρους του καλλιτέχνη, είτε όχι.

Μπορεί ο κυβισμός σαν τεχνοτροπία ζωγραφικής να μην αρέσει σε κάποιους – αλλά σαν στάση ζωής, με τις διαφορετικές οπτικές που επιβάλει, μας λέει με νέο τρόπο παλιά πράγματα: ότι δεν υπάρχει απόλυτη αλήθεια.

"Καλύτερα μαντάμ σε κάποιο σχετικό κόσμο παρά Ωραία Ελένη σε κάποιον απόλυτο" μπορεί να μας λέει τελικά ο διάσημος πίνακας. Και να το εννοεί από πολλές απόψεις.

_______________

Για τους μύθους του Ζεύξη εδώ. Οι φωτογραφίες: Zeuxis Choosing Models from among the Beauties of Kroton for his Picture of Helen & Zeuxis Painting a Boy with Grapes.
από τό http://yannish.blogspot.com/2006/12/blog-post.html

Βραβεία για τη Φρυκτωρία


Βραβεία για τη Φρυκτωρία

Τρία βραβεία για τη ΦΡΥΚΤΩΡΙΑ του Β.Τσικάρα, στο 
2ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους "Θ.Μαραγκός",  που έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη, το τριήμερο 18 - 20/5 του 2012. 
Πιο συγκεκριμένα πήρε: 
1. Βραβείο κοινού 
2. Βραβείο μουσικής (Έφη Ράτσου) 
3. Βραβείο ενδυματολογίας (Λίζα Ψωμιάδου) 
 
 

Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

ΤIMAME ΤIΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΕΣ «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»


Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ο Γέρος του Μωριά

Τ   I   M   A   M   E      T  I  Σ      Ε   Θ   Ν   Ε   Γ   Ε   Ρ   Σ   Ι   Ε   Σ

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης 1770-1843

«Όταν αποφασίσαμε να κάμομε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: «που πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά , ως μία βροχή, έπεσε σε όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση».
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Γέρος του ΜοριάΟ ανεπανάληπτος μέγας πολέμαρχος του ιερού Αγώνα, ο θρυλικός κλέφτης, η εξοχότερη πολεμική φυσιογνωμία της νεότερης ιστορίας μας. Μετά την αποτυχία της ορλωφικής επανάστασης, η οικογένειά του αναγκάστηκε να φύγει από το χωριό της το Λιμποβίσι της Καρύταινας, της σημερινής Γορτυνίας, και να καταφύγει στη Μεσσηνία. Τότε γεννήθηκε ο Κολοκοτρώνης, κάτω από ένα δένδρο, στο Ραμαβούνι Μεσσηνίας, τη Δευτέρα του Πάσχα (5-4-1770). Πατέρας του ήταν ο θρυλικός κλέφτης Κωσταντής, που σκοτώθηκε το 1780 κατά την ηρωική έξοδο των Κολοκοτρωναίων από τον πύργο της Καστάνιτσας. Σκοτώθηκαν κι άλλοι πολλοί τότε από το σόι τους. Ο δεκάχρονοςΘοδωρής γλίτωσε με τη μητέρα του Ζαμπιά, το γένος Κωτσάκη, και με το θείο τουΑναγνώστη, που τους πήρε για προστασία.
Αργότερα, το 1785, εγκαταστάθηκαν κοντά στο Λιοντάρι. Μα την ίδια χρονιά οΘοδωρής, δεκαπέντε χρονών παλικάρι, έγινε κλέφτης και μετά αρματωλός στην επαρχία Λιονταρίου. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης με την παλικαριά, την αξιοσύνη του και την εξυπνάδα του γλίτωνε από όλες τις παγίδες που του έστηναν οι Τούρκοι, για να τον ξεκάμουν. Πατρογονικό ήταν το μίσος των Κολοκοτρωναίων προς τον κατακτητή. Ποτέ δεν είχαν συμβιβαστεί με την τυραννία, από την εποχή που ο Μωριάς έπεσε στους Τούρκους. Γιατί οι ρίζες των Κολοκοτρωναίων φτάνουν μέχρι και την Ενετοκρατία. Και μια και δεν κατάφεραν να τον εξοντώσουν, τον έκαμαν από δυο φορές αρματωλό στο Λιοντάρι και στην Καρύταινα και τον αναγνώρισαν δερβέναγα του Μοριά (1787). Τους μισθούς που έπαιρνε τότε, τους μοίραζε σ’ όλα τα καπετανάτα του Μωριά.
Κάποτε όμως οι Τούρκοι θέλησαν να ξεπαστρέψουν την κλεφτουριά. Ο Σoυλτάνος υποχρέωσε τον Πατριάρχη να εκδόσει αφοριστικό έγγραφο (1805), όχι μόνο για τους κλέφτες, μα και για όσους τους έκρυβαν και τους περιέθαλπαν. Και υποχρέωνε το έγγραφο τους Ρωμιούς σαν καλούς ραγιάδες να τους προδίδουν και να τους καταδιώκουν. Αλίμονο σ’ εκείνους που προσέφεραν προστασία στους επικηρυγμένους κλέφτες. Οι Τούρκοι σούβλιζαν ομαδικά τους γιατάκηδες. Έτσι τους έλεγαν, όσους παρείχαν άσυλο στους κλέφτες. Οι διωγμοί άρχισαν το Γενάρη του 1806. Έπεσε μεγάλος φόβος. Όλοι φοβούνταν το μαχαίρι του τυράννου και τις κατάρες του πατριαρχείου. Η κλεφτουριά δέχτηκε τέτοιο κτύπημα, που δεν μπόρεσε να ξανασηκώσει κεφάλι μέχρι το 1821.
Άλλοι χάθηκαν κι άλλοι κατέφυγαν στα Επτάνησα. Ένας απ’ αυτούς ήταν και οΘεόδωρος Κολοκοτρώνης, που κατέφυγε στη Ζάκυνθο τον Μάιο του 1806. Μα και πάλι δεν ησύχασε, μόνο με ένα καραβάκι και όπως αλλιώς μπορούσε πολεμούσε εναντίον των Τούρκων με το ξέσπασμα του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1807). Ύστερα υπηρέτησε στον Αγγλικό στρατό με το βαθμό του Ταγματάρχη. Κατάλοιπο της υπηρεσίας εκείνης ήταν η γνωστή σ’ εμάς εντυπωσιακή περικεφαλαία.
Στη Φιλική Εταιρεία κατηχήθηκε από τον Αναγνωσταρά στη Ζάκυνθο (1818). Εκείνη την εποχή έκανε τον ζωέμπορο και τον χασάπη, για να ζήσει την οικογένειά του, γιατί από το 1816 δεν ήταν πια αξιωματικός των Άγγλων, αφού οι τελευταίοι διέλυσαν τα Ελληνικά τάγματα μετά την ήττα του Ναπολέοντα. Ο Κολοκοτρώνης είχε παντρευτεί είκοσι χρονών την Κατερίνα Καρούτσου, της οποίας τον πατέρα, πρόκριτο Λιονταρίου, είχαν σκοτώσει οι Τούρκοι. Μ’ αυτήν είχε αποκτήσει τρεις γιους και δυο θυγατέρες. Ζούσε ακόμα κι η μάνα του η Ζαμπία. Και ούτε πείνασε η οκταμελής οικογένειά του, ούτε ο ίδιος έγινε βάρος σε κανέναν, αλλά εργαζόταν και εξοικονομούσε τίμια το ψωμί τους. Τώρα πια περίμενε την ώρα του σηκωμού. 

Τον Γενάρη του 1821 από τη Ζάκυνθο πέρασε στην Καρδαμύλη της Μάνης, όπου φιλοξενήθηκε από τον πατρικό του φίλο Παν. Μούρτζινο. Συμφιλίωσε τους Μανιάτες και συνεργάστηκε με τον Νικηταρά, τον Παπαφλέσσα, τον Αναγνωσταρά και άλλους ενόψει της επανάστασης. Στο εξής η δράση του είναι έντονη και συνεχής. Συμμετείχε στην κατάληψη της Καλαμάτας (23 Μαρτίου) και στη συνέχεια πολιόρκησε την Τριπολιτσά, πιστεύοντας πως έπρεπε να πέσει στα χέρια των Ελλήνων η πρωτεύουσα του Μωριά, για να ορθοποδίσει ο αγώνας. Έτσι, παρά την αντίθετη γνώμη του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και άλλων, ξεκίνησε με 300 περίπου εναντίον της Τρίπολης, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο Παπαφλέσσας με τον Νικηταρά.
Η πρώτη μάχη του αγώνα δόθηκε από τον Κολοκοτρώνη έξω από την Καρύταινα (27 Μαρτίου), όπου σκοτώθηκαν ή πνίγηκαν στον Αλφειό ποταμό 500 περίπου από τους Τούρκους, που τρέχανε για να σωθούν στην Τρίπολη. Αλλά στη συνέχεια οι Τούρκοι με γιουρούσια απωθούσαν τους Έλληνες, οι οποίοι σκόρπιζαν εδώ κι εκεί, μαθημένοι στον κλεφτοπόλεμο, χωρίς να πειθαρχούν. Ο Κολοκοτρώνης, ύστερα από πρόταση του Κανέλλου Δεληγιάννη, ανέλαβε να οργανώσει τα γύρω από την Τρίπολη στρατόπεδα, να εμπνεύσει πειθαρχία στα παλικάρια και να σκάψει λαγούμια. Αποτέλεσμα της στρατηγικής του Γέρου ήταν να κερδίσουν οι Έλληνες λαμπρή νίκη στο Βαλτέτσι (12-13 Μαΐου) και κατόπιν στα Δολιανά και στα Βέρβενα. Ο κλοιός γύρω από την Τρίπολη άρχισε να σφίγγει, οργανώθηκε και το στρατόπεδο των Τρικόρφων, έφτασε μετά και ο Δημήτριος Υψηλάντης και η Τρίπολη έπεσε στα χέρια των Ελλήνων στις 23 Σεπτεμβρίου. Εκεί φάνηκαν οι οργανωτικές και στρατηγικές ικανότητες του Κολοκοτρώνη.
«Όταν έμβηκα εις την Τριπολιτσά, με έδειξαν τον Πλάτανο εις το παζάρι όπου εκρέμαγαν τους Έλληνας. Αναστέναξα και είπα: Άϊντε, πόσοι από το σόγι μου και από το έθνος μου εκρεμάσθηκαν εκεί», και διέταξα και το έκοψαν».

Στη συνέχεια ήθελε να πάει στην Πάτρα, με την ελπίδα ότι οι έγκλειστοι στο κάστρο Τουρκαλβανοί θα παραδίδονταν, επειδή μόνο αυτόν εμπιστεύονταν. Όμως, οι άρχοντες της Αχαΐας έγραψαν να μην πάει, επειδή ανησυχούσαν από τις επιτυχίες των στρατιωτικών και ήθελαν να κάμουν κι εκείνοι κάτι. Ο Κολοκοτρώνης τελικά δεν πήγε, μια και απειλούσαν κιόλας, με αποτέλεσμα η Πάτρα να παραμείνει στα χέρια του εχθρού μέχρι το τέλος της επανάστασης. Έτσι φάνηκε η ανικανότητα των πολιτικών στα πεδία της μάχης και ο φθόνος, τον οποίο έτρεφαν προς τους στρατιωτικούς με τα λαμπρά κατορθώματά τους. Γιατί και την επόμενη χρονιά έτρεξε στην πολιορκία της Πάτρας, αλλά η κυβέρνηση που είχε προκύψει από την Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, αντί να τον ενισχύσουν με κάθε τρόπο, του δημιουργούσαν προβλήματα και υπονόμευαν τη στρατηγική του, μέχρι που έληξε άδοξα η πολιορκία της Πάτρας και ο Κολοκοτρώνης αποσύρθηκε προσωρινά στην Τρίπολη. Εν τω μεταξύ είχε καταλάβει την Ακροκόρινθο, χωρίς να νοιαστεί για όσα γίνονταν στην Επίδαυρο από τους πολιτικούς κατά την Α΄ Εθνοσυνέλευση, που ενδιαφέρονταν μόνο για τα αξιώματα και τις υψηλές θέσεις. 

Εκεί όμως όπου ο Κολοκοτρώνης δοξάστηκε σώζοντας την επανάσταση από τη στρατιά του Δράμαλη, ήταν τα Δερβενάκια (26-28 Ιουλίου 1822, Εφάρμοσε τη στρατηγική της καμένης γης στο Άργος και ο Δράμαλης αποφάσισε να επιστρέψει στην Κόρινθο. Και όμως ο Κολοκοτρώνης δεν πίστεψε τον προδότη που ορκιζόταν πως ο Δράμαλης θα προχωρούσε για την Τρίπολη. Ο Γέρος μάζεψε τα παλικάρια, τους μίλησε και τα έκανε να χλιμιντράνε σαν άλογα. Ακολούθησε η λαμπρή νίκη στα Δερβενάκια, τη στιγμή που οι πολιτικοί τρομοκρατημένοι είχανε μπει στα καράβια, για να γλιτώσουν. Αυτή τη δόξα οι πολιτικοί την «αντάμειψαν» στη Β΄ Εθνοσυνέλευση του Άστρους, χαρίζοντας το βαθμό του στρατηγού σε 50 ακόμη ανθρώπους, για να μειώσουν τονΚολοκοτρώνη. Είναι φανερό πως ο Μαυροκορδάτος και οι άλλοι ανησύχησαν τόσο πολύ από τις συνεχείς επιτυχίες των στρατιωτικών και του Κολοκοτρώνη ιδιαίτερα, που δεν τους ενδιέφερε καλά καλά η πορεία του αγώνα όσο η προσωπική τους εξασφάλιση. Αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει ο εμφύλιος πόλεμος (1824), ο οποίος τόσο ζημίωσε την επανάσταση. Ο Κολοκοτρώνης έχασε στον εμφύλιο το γιο τουΠάνο (13-11-1824) και ο ίδιος, συντριμμένος από την απώλεια του γιου του, παραδόθηκε στους εχθρούς του, οι οποίοι τον φυλάκισαν στην Ύδρα (Φεβρ. 1825).Την εποχή εκείνη ξεμπάρκαραν τα στρατεύματα του Ιμπραήμ στο Μωριά. Στη δύσκολη στιγμή ο Κολοκοτρώνης αποφυλακίστηκε, γιατί δεν υπήρχε άλλος τόσο ικανός ν’ αντιμετωπίσει το φοβερό εχθρό, ο οποίος κατέστρεφε τον Μωριά και έσπερνε παντού τον πανικό. Ο λαός κοίταζε πώς να γλιτώσει, εγκαταλείποντας χωριά και πόλεις, και ο Κολοκοτρώνης πάσχιζε μέσα από πολλές δυσκολίες να μαζέψει παλικάρια και να συγκροτήσει στρατό. Αλλά δεν μπορούσε να κτυπήσει τον Ιμπραήμ και περιοριζόταν στην τακτική του κλεφτοπολέμου. Παράλληλα κοίταζε πώς να κρατήσει το ηθικό του πληθυσμού. Γιατί ο κόσμος υπέκυπτε και δήλωνε υποταγή στον Ιμπραήμ. Οπότε ο Γέρος έδωσε μάχη και κατά του προσκυνήματος με το καλό και με το άγριο «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους».
«O Ιμπραΐμης μου επαράγγειλε μια φορά διατί δεν στέκω να πολεμήσωμεν (κατά μέτωπον). Εγώ του αποκρίθηκα, ας πάρη πεντακόσιους, χίλιους, και παίρνω και εγώ άλλους τόσους, και τότε πολεμούμε, ή αν θέλη ας έλθη και να μονομαχήσωμεν οι δύο. Αυτός δεν με αποκρίθηκε εις κανένα. Και αν ήθελε το δεχθή το έκαμνα με όλην την καρδιάν, διότι έλεγα αν χανόμουν, ας πήγαινα, αν τον χαλούσα, εγλύτωνα το έθνος μου». 

Ο Κολοκοτρώνης στάθηκε στο πλευρό του Καποδίστρια όπως και πολλοί άλλοι τίμιοι αγωνιστές και πατριώτες (Νικηταράς, Πλαπούτας, Κανάρης κ.ά.π.). Κι όμως λίγο αργότερα κατηγορήθηκε για συνωμοσία κατά του θρόνου και της αντιβασιλείας, τον συνέλαβαν (Σεπτ. 1833) και τον φυλάκισαν στην Ακροναυπλία. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο με τον Πλαπούτα, που είχε θεωρηθεί συνένοχος. Την απόφαση δεν υπέγραψαν οι έντιμοι δικαστές Γεώργιος Τερτσέτης και Αναστάσιος Πολυζωίδης. Ο κόσμος αγανάκτησε στην είδηση και οι ξένοι δεν τόλμησαν να σκοτώσουν τους αγωνιστές. Η κατακραυγή του πλήθους των απλών Ελλήνων ανάγκασε τον βασιλιά Όθωνα – με το πρόσχημα του γιορτασμού της ενηλικίωσής του– να τους χορηγήσει αμνηστεία (Μάιος 1835). Ο Θ. Κολοκοτρώνης υπαγόρευσε τ’ απομνημονεύματά του στον Γεώργιο Τερτσέτη. Ο ίδιος ήξερε να διαβάζει — αγαπούσε πολύ την ιστορία –, αλλά με δυσκολία έγραφε. Το έργο του διακρίνεται για το κοφτό ύφος και τη συντομία στην έκφραση και είναι πολύτιμη ιστορική πηγή, για πολλούς λόγους, αλλά και διότι όσους τον αδίκησαν και τον έβλαψαν τους κρίνει μεγαλόψυχα χωρίς κανένα πάθος και χωρίς μνησικακία. Γι’ αυτό πιστεύεται ότι είναι γραμμένο αμερόληπτα.
Ο Κολοκοτρώνης υπήρξε ο κορυφαίος του μεγάλου Αγώνα και η συμβολή του στην υπόθεση της ελευθερίας μοναδική και ασύγκριτη. Πέθανε στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου 1843 σε ηλικία 73 ετών από συμφόρηση. Τον έθαψαν στο Α΄ νεκροταφείο της Αθήνας. Τα οστά του σήμερα βρίσκονται στο Ηρώο της Τρίπολης, στο πεδίο του Άρεως.
Πηγές: Οδυσσέα Κουμαδωράκη, « Άργος το πολυδίψιον » Εκδόσεις Εκ Προοιμίου, Άργος 2007. Φωτίου Χρυσανθόπουλου ή Φωτάκου, Πρώτου Υπασπιστού του Θ. Κολοκοτρώνη. « Βίοι Πελοποννησίων Ανδρών », Εν Αθήναις, εκ του τυπογραφείου Π. Δ. Σακελλαρίου 1888 και η ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

«εκ των γραμμάτων γεννάται η προκοπή και λάμπουν τα έθνη» Ρήγας Φερραίος


πετάξτε τα βιβλία και διδάξτε…. πατριδογνωσία

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Ιανουαρίου 24, 2012

«εκ των γραμμάτων γεννάται η προκοπή και λάμπουν τα έθνη»
Ρήγας Φερραίος

Γράφει ο Δ. Νατσιός

Δάσκαλος, Κιλκίς
   «Εις των Φράγκων υποσχέσεις μη στηρίζετε ελπίδας/ Έμπορος ο βασιλεύς των αγοράζει και πωλεί/ Εις των τέκνων σας τας λόγχας και ασπίδας και κοπίδας,/ Εις αυτά, αυτά και μόνον η ελπίς ας στηριχθεί./ Από τους αγρίους Τούρκους και τους πονηρούς Λατίνους/ Όσο δυνατοί κι αν είσθε δεινούς τρέχετε κινδύνους» (Κ.Σαρδέλη «Η Ρωμηοσύνη και ο Φώτης Κόντογλου», εκδ. «Αστήρ», σελ. 47).
   Το ποίημα, το παραπάνω απόσπασμα, δεν είναι γραμμένο, όπως θα περίμενε κανείς, από Ρωμηό. Είναι του λόρδου Βύρωνα από το έργο του «Δον Ζουάν». Δυστυχώς το μόνο που διδάσκει η ιστορία είναι ότι κανείς δεν διδάσκεται απ’ αυτήν. Οι Λατίνοι, οι Φραγκογερμανοί είναι πονηροί, γράφει ο ποιητής, τα δάνειά τους, η μνημονιακή φρίκη, τα φάρμακά τους, μας εξοντώνουν. «Τρία πράγματα εχάλασαν την Ρωμανίαν όλην, ο φθόνος, η φιλαργυρία και η κενή ελπίδα», έλεγε ένας παροιμιακός λόγος των χρόνων της Άλωσης της Πόλης. Ας προσέξουμε την «κενή ελπίδα», τα «λόγια τα παχιά», τα «λιθάρια στον τουρβά», όπως έλεγε ο Μακρυγιάννης. Το ζητούμενο σήμερα είναι ο απεγκλωβισμός, η απελευθέρωσή μας από το καταδιεφθαρμένο κομματικό κράτος, η καινή, και όχι η κενή, ελπίδα. Πού να την βρούμε όμως, πώς θα απεκδυθούμε το ξεραμένο φιδόδερμα του κενού, της θλίψης, της παραίτησης;
   Κάθε πρωί μπαίνω στην τάξη και έχω ενώπιόν μου 25 παιδιά. Πρόσωπα φωτεινά, δροσερές ελπίδες, γέλια τραγανιστά, όλο φως η αίθουσα. (Μα και η λέξη αίθουσα, φως σημαίνει. Εκπληκτικά τα παιχνιδίσματα της γλώσσας μας. Το αρχαίο ρήμα αίθω, σημαίνω καίω, φωτίζω, ανάβω. Από το ρήμα αυτό παράγεται η αίθουσα).
   Σκέφτομαι, όλοι μας περιμένουμε τον Ένα, τον χαρισματικό, τον ηγέτη «για να μας βγάλει από την κρίση». Εις μάτην. «Το της πόλεως ήθος ομοιούται τοις άρχουσι». Μας κατάντησαν σαν τα μούτρα τους, από μπακίρι, χρυσό δεν βγάζεις. Αλλού βρίσκεται η λύση. Γυρίζω πίσω, μνημονεύω Διονύσιο Σολωμό. Το 1842, την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Ανάστασης του Γένους, γράφει σε γράμμα του στον Τερτσέτη, τον απομνημονευματογράφο του Κολοκοτρώνη: «Είναι 21 χρόνια που σαν σήμερα η Ελλάδα έσπασε τις αλυσίδες. Η μέρα αυτή του Ευαγγελισμού είναι μέρα για χαρά και δάκρυα. Χαρά για τα μελλούμενα, δάκρυα για την σκλαβιά την περασμένη. Και για το σήμερα τι να πω; Η διαφθορά είναι τόσο γενική κι έχει ρίζες τόσο βαθιές, που σε κάνει να σαστίζεις. Μόνο όταν τα αίτια της διαφθοράς εξολοθρευτούν πέρα για πέρα, θα μπορέσουμε να έχουμε μιαν ηθική αναγέννηση. Τότε το μέλλον μας θα είναι μεγάλο, όταν όλα στηριχτούν στην ηθική, όταν θριαμβεύσει η δικαιοσύνη, όταν τα γράμματα καλλιεργηθούν, όχι για μάταιη επίδειξη. (σ.σ.: οι «νεόπλουτοι της μάθησης» όπως έλεγε ο Σεφέρης), παρά για όφελος του λαού, που έχει ανάγκη από Παιδεία και από μόρφωση εθνική. Τότε θα έχουμε – ή μάλλον θα έχουν τα παιδιά μας – μιαν ηθική αναγέννηση και το μέλλον της πατρίδας μας θα είναι μεγάλο».
   Σκέφτομαι, μες στην τάξη, έχοντας μπροστά μου την αθωότητα του παραδείσου, τα παιδιά, ότι από εδώ, την τάξη, πρέπει να αρχίσει το ανέβασμα. Απαραίτητη προϋπόθεση η αίσθηση του Χρέους. Στην πατρίδα ανήκουμε, δεν μας ανήκει. Η ιθαγένεια είναι δάνειο, που όσο το υπηρετείς και το αποπληρώνεις, κάθε στιγμή της ζωή σου, συμβάλλεις στην «τεκνογονία της αρετής». Είναι «ζυγός χρηστός και φορτίον ελαφρόν» η διακονία της πατρίδας.
   Έχω πάντα κατά νου ότι ζούμε, έχει ειπωθεί από τον Χατζηδάκι, μια νέα Τουρκοκρατία, ύπουλη και δολερή. Ο εξευρωπαϊσμός μας ήταν το καλλιτεχνικό όνομα της νέας δουλείας. Η παιδεία, η διδαχή ημών των δασκάλων, να λάβει την μορφή του «Κρυφού Σχολειού». Δεν είναι ώρα για πολλές γραμματικές, φλυαρίες των άχρηστων βιβλίων, ανούσιες παπαγαλίες. Ας πεταχτούν στην άκρη τα βιβλία και ας μιλήσει η καρδιά. Παλιά υπήρχε ένα μάθημα, που το έλεγαν «πατριδογνωσία». Αυτό δεν θέλουν σήμερα οι μαθητές μας; Να γνωρίσουν την πατρίδα τους. Αυτό που βλέπουμε και βλέπουν τα άγουρα μάτια σήμερα δεν είναι ο τόπος μας, «αλλά ένας εφιάλτης με ελάχιστα φωτεινά διαλείμματα, γεμάτα με μια πολύ βαριά νοσταλγία. Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου τίποτε δεν είναι πιο πικρό», γράφει με πίκρα ανείπωτη ο Σεφέρης.
   Το μάθημα της «Πατριδογνωσίας», η νοσταλγία του τόπου, να γίνει νόστος («νόστιμο ήμαρ»), να γυρίσουμε πίσω, να επιστρέψουμε, «ελθόντες εις εαυτόν», στο ένδοξο καλυβάκι μας και να πιάσουμε το νήμα από την αρχή. Στο Δημοτικό σχολείο μπορεί να γίνει αυτό. Προλαβαίνουμε. Οι ψυχές των μικρών παιδιών δεν έχουν σακατευτεί από τα δηλητήρια που «χάλασαν» τις γενιές της «Αλλαγής». Αφήσαμε τόσα χρόνια την παιδεία, την μόρφωση των Ελλήνων στα χέρια της ψευτοπροοδευτικής λέπρας, των σαλταδόρων και καταντήσαμε ρεντίκολο της Οικουμένης. Η λεγόμενη κρίση είναι συνέπεια μιας ορισμένης παιδείας.
   Εφ’ όσον αυτή η Παιδεία του χαβαλέ, της κατάληψης, του ασύλου, της μετριοκρατίας των εκπαιδευτικών ευθύνεται γιά την φρίκη, οφείλουμε να την πετάξουμε εκεί που ανήκει: στον υπόνομο της ιστορίας. (Όσοι διετέλεσαν υπουργοί Παιδείας, τα τελευταία 30-40 χρόνια, θέλουν… κρέμασμα).
Ξέρω, εκ πείρας, ότι το να διδάσκεις σήμερα, «ψυχή και Χριστό»,
εν μέσω της ιδεολογικής τρομοκρατίας, που ασκούν οι αριστερόφωνοι συνδικαλιστές, είναι δύσκολο. Στοχοποιείσαι. Η συνταγή γνωστή: «Εξόντωση διά της γραφικότητας». Μα θέλει αρετή και τόλμη η ελεύθερη διδασκαλία. «Ουδείς καθεύδων έστησεν τρόπαιον» (Μ.Βασίλειος) Ας τσιρίζουν οι… παιδοκτόνοι. (Παιδοκτόνους ονομάζει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τους γονείς και διδασκάλους, πουν αμελούν την σωστή αγωγή των παιδιών. «Τούτους εγώ… και αυτών των παιδοκτόνων χείρους είναι φαίην αν». Και από παιδοκτόνους χειρότεροι… ΕΠΕ 24, 468 «προς πιστόν πατέρα»).
Αυτή η παιδοκτονία, η μη ανατροφή και μόρφωση των παιδιών με τα «παλιά, δικά μας πλούτη» (Παλαμάς), πρέπει, εσχάτη ώρα εστί, πρέπει να σταματήσει. Η γνώμη του αγίου Χρυσοστόμου έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από της κάθε ανθυπομετριότητας που τάχα και υπουργεί την εκπαίδευση.
Επαναλαμβάνω: πετάξτε, όσοι πιστοί, όσοι φιλότιμοι δάσκαλοι, τα βιβλία για μία ώρα την ημέρα στην άκρη. Διδάσκουμε στα παιδιά τι χάσαμε, τι έχουμε, τι μας πρέπει. Δεν φοβόμαστε την… σκόνη της ιστορίας. «Ουκ έδωκεν ημίν ο Θεός πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως». (Τιμ. 1,7). Να πιάσουμε πάλι την διήγηση από την αρχή, να τους διδάξουμε δύο ονόματα: Ελλάς και ελευθερία. Να αποστηθίσουν, ή καλύτερα, «να εσωστηθίσουν», όπως έλεγε ο μακαριστός Γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης, αυτά τα δύο «μαθήματα».
από το: http://olympia.gr/2012/01/24/%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%BE%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CE%B9%CE%B4%CE%AC%CE%BE%CF%84%CE%B5-%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B4/#more-121205

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

ΓΡΑΦΗ 7.270 ΕΤΩΝ. ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΑ - ΓΙ' ΑΥΤΟ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΝ!

Πέμπτη, 15 Μάρτιος 2012 20:52

Γράφει ο συγγραφέας Γιώργος Εχέδωρος.
Το πρώτο γραπτό κείμενο στην Ευρώπη - Το 1998 ο καθηγητής κ. Γ. Χουρμουζιάδης δήλωσε πως είναι αδύνατη η δημοσίευση του κειμένου του Δισπηλιού που ήρθε στο φως το 1994, λόγω του ότι η ξύλινη επιγραφή ...καταστράφηκε.
Το περίεργο είναι πως 7. 258 χρόνια περίμενε η ...επιγραφή για να τη δει ο κ. καθηγητής και μόλις την είδε ...κονιορτοποιήθηκε.
Είναι εμφανές πως η όποια επίσημη δημοσίευσή της θα ανέτρεπε όλο το ...ιστορικό σκηνικό περί ανακάλυψης της γραφής, της αποτύπωσης της έναρθρης φωνής του ανθρώπου με γράμματα (και όχι με ιδεογράμματα) και μάλιστα στο γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας, στο γεωγραφικό χώρο της Ευρώπης...
Θα ανατρέπονταν δηλαδή η θεωρία πως οι Έλληνες- όπως μας διδάσκουν- έλαβαν και αυτοί, το φως εξ ...ανατολάς ( από βαβυλώνιους, σουμέριους, φοίνικες κλπ. !!) και θα έπρεπε να καλύψουν το μεγάλο κενό των τεσσάρων χιλιάδων χρόνων, όταν δηλαδή, οι ανατολικοί λαοί εκφράζονταν με ιδεογράμματα, οι Έλληνες έγραφαν με συλλαβές όπως σήμερα...
Είναι καταφανές ότι αυτό δηλώνει πρώιμο στάδιο σκέψης και πολιτισμού.
Σύμφωνα με τη σημερινή θεωρία - αυτή που διδάσκεται και στα ελληνικά σχολεία - οι Έλληνες έμαθαν γραφή περί το 800 π.Χ. από τους ...Φοίνικες.
Εκείνο που δεν μπορούν να μας εξηγήσουν πως είναι δυνατόν η ελληνική γλώσσα να έχει 800.000 λήμματα, πρώτη γλώσσα στον πλανήτη, όταν η αμέσως επόμενη έχει 250.000 λήμματα.
Πως είναι δυνατόν να γράφηκαν τα Ομηρικά έπη περί το 800 π.Χ. όταν δηλαδή έμαθαν να γράφουν οι Έλληνες; Παρουσιάστηκαν ξαφνικά οι αρχαίοι Έλληνες στο ιστορικό προσκήνιο τον 8ο αιώνα π.Χ., με γλώσσα εκατοντάδων χιλιάδων λημμάτων, που για να δημιουργηθεί απαιτείται γλωσσική προϊστορία τουλάχιστον 10.000 ετών (σύμφωνα με επίσημη αμερικανική γλωσσολογική έκθεση).

Η αγγλική γλώσσα είναι 1.600 ετών και έχει 48% ελληνικές λέξεις με σύνολο λημμάτων 240.000. Η γερμανική είναι 1.700 ετών και έχει 250.000 λήμματα με ελληνικές λέξεις 46%.
Η ομηρική γλώσσα τι ηλικία έχει;
Έμαθαν να γράφουν οι Έλληνες από τους ανατολικούς λαούς και ξαφνικά έγραψαν τα ομηρικά έπη που έχουν ιστορικό βάθος τριών χιλιάδων ετών;
Τι είναι αυτό που φοβίζει τους ιστορικούς; Μήπως γιατί δεν χάθηκαν στη σκόνη της ιστορίας και οι Έλληνες όπως οι Χαναναίοι, οι Σουμέριοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Φοίνικες κλπ.; Μήπως η αλήθεια, η πραγματικότητα, αποτελεί εμπόδιο και φόβος στα σχέδια κάποιων ‘εκλεκτών’ που επιδιώκουν την τύφλωση των λαών; -
Τι γράφει το δημοσίευμα πριν δεκαπέντε χρόνια :
Το παλιότερο οργανωμένο γραπτό κείμενο που βρέθηκε στη γη της Ευρώπης και χρονολογείται πριν από 7.254 χρόνια(!) από σήμερα αποκαλύφθηκε στη λίμνη της Καστοριάς.Το παλιότερο οργανωμένο γραπτό κείμενο που βρέθηκε στη γη της Ευρώπης και χρονολογείται πριν από 7.254 χρόνια(!) από σήμερα αποκαλύφθηκε στη λίμνη της Καστοριάς.
Είναι μια ξύλινη πινακίδα με άγνωστο μήνυμα χαραγμένο
από ένα νεολιθικό ψαρά ή έμπορο λιμνιαίου προϊστορικού οικισμού στο Δισπηλιό Καστοριάς, γραμμένο δύο χιλιάδες χρόνια πριν από τα γραπτά ευρήματα των Σουμερίων και τέσσερις χιλιάδες χρόνια πριν από τις κρητομυκηναϊκές πήλινες πινακίδες της γραμμικής γραφής.
Τη συγκλονιστική ανακοίνωση έκανε χθες στη διάρκεια του αρχαιολογικού συνεδρίου για το φετινό ανασκαφικό έργο στη Βόρεια Ελλάδα ο καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ κ. Γιώργος Χουρμουζιάδης, που αποκάλυψε το ντοκουμέντο στη διάρκεια ανασκαφικής έρευνας το περασμένο καλοκαίρι.

Η ξύλινη πινακίδα με την επιγραφή χρονολογήθηκε επακριβώς με τη μέθοδο του άνθρακα-14 στον «Δημόκριτο» στο 5260 (!) π.Χ., δηλαδή στο τέλος της μέσης νεολιθικής περιόδου.
Ο κ. Χουρμουζιάδης με επιστημονικά επιχειρήματα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα χαράγματα της επιγραφής, που είναι οργανωμένα σε στίχους, δεν πρέπει να είναι διακοσμητικά, αλλά «γράμματα» που μπορούν να ενταχθούν στο σύστημα της παλαιοευρωπαϊκής γραφής και μάλιστα στην πρώιμη φάση της.
«Είναι το μοναδικό έγγραφο-εύρημα όπου τα σήματα του δεν έχουν ιδεογραφικό χαρακτήρα (με μορφές ανθρώπων, ζώων, του ήλιου κ.ά.) και παρουσιάζουν προχωρημένο χαρακτήρα αφαίρεσης, άρα είναι προϊόν διανοητικής επεξεργασίας», είπε ο κ. Χουρμουζιάδης. Η ανακοίνωση του μοναδικού προϊστορικού ευρήματος εντυπωσίασε τους αρχαιολόγους-συνέδρους, ενώ ο κ. Χουρμουζιάδης διατύπωσε το ερώτημα: «θα μπορέσουμε, άραγε, να μάθουμε ποτέ αν αυτά τα σήματα ήταν η πρώτη αρχή ενός διηγηματικού λόγου ή του λόγου μιας εξουσίας;»
Πηγή:Articles, Thoughts, Reflections in greek language by the author Giorgos Echedoros

Νυκτερινός Επισκέπτης
και τώρα στο Ζουμί της Υπόθεσης

Ο Κύριος Γιώργος Εχέδωρος καλά κάνει και θέτει το θέμα στο blog του αλλά υπάρχει μία σκοτεινή πλευρά που πρέπει να θίξουμε ,για όσους δεν το ξέρουν ,λέμε οτι ο Αρχαιολόγος Καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 2000 και 2004 εκλέχτηκε βουλευτής με το ΚΚΕ στη Α΄Θεσσαλονίκης............
Ο κ.....Χουρμουζιάδης πρέπει να μας δώσει Εξηγήσεις γιατί η ξύλινη επιγραφή ...καταστράφηκε!!!!!! Το γεγονός της άμεσης απόκρυψης αυτού του κειμένου από το καθηγητή είναι κοινό Μυστικό στον Χώρο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης αλλα και της Αριστεράς !!!!!!! και όποιος εχει αντιρήσεις εδώ είμαστε......

Γιατί Άραγε το έκανε ο κ....Καθηγητής;
Τί πιέσεις δέχτηκε απο ποιους και πια κέντρα;
που βρίσκετε η ξύλινη επιγραφή;
Γιατί Αραγε;......................................................
nightly-visitor
ΠΗΓΗ:http://hellasxg.blogspot.com/2012/03/7270.html
Η πρώτη γραφή της ανθρωπότητας (!)-Επιγραφή Δισπηλιού 7.270 Ετών

Αναρτήθηκε από τον/την vis. στο Οκτωβρίου 12, 2011

(σσ.Κατοικούσαν Φοίνικες στην Καστοριά πριν 7500 χρόνια; Ένα παλιό και πολυδημοσιευμένο άρθρο που αξίζει να ξαναθυμηθούμε)

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος
Το πρώτο γραπτό κείμενο στην Ευρώπη - Το 1998 ο καθηγητής κ. Γ. Χουρμουζιάδης δήλωσε πως είναι αδύνατη η δημοσίευση του κειμένου του Δισπηλιού που ήρθε στο φως το 1994, λόγω του ότι η ξύλινη επιγραφή …καταστράφηκε.

Το περίεργο είναι πως 7. 258 χρόνια περίμενε η …επιγραφή για να τη δει ο κ. καθηγητής και μόλις την είδε …κονιορτοποιήθηκε.
Είναι εμφανές πως η όποια επίσημη δημοσίευσή της θα ανέτρεπε όλο το …ιστορικό σκηνικό περί ανακάλυψης της γραφής, της αποτύπωσης της έναρθρης φωνής του ανθρώπου με γράμματα (και όχι με ιδεογράμματα) και μάλιστα στο γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας, στο γεωγραφικό χώρο της Ευρώπης…

Θα ανατρέπονταν δηλαδή η θεωρία πως οι Έλληνες- όπως μας διδάσκουν- έλαβαν και αυτοί, το φως εξ …ανατολάς ( από βαβυλώνιους, σουμέριους, φοίνικες κλπ. !!) και θα έπρεπε να καλύψουν το μεγάλο κενό των τεσσάρων χιλιάδων χρόνων, όταν δηλαδή, οι ανατολικοί λαοί εκφράζονταν με ιδεογράμματα, οι Έλληνες έγραφαν με συλλαβές όπως σήμερα… Είναι καταφανές ότι αυτό δηλώνει πρώιμο στάδιο σκέψης και πολιτισμού.

Σύμφωνα με τη σημερινή θεωρία – αυτή που διδάσκεται και στα ελληνικά σχολεία – οι Έλληνες έμαθαν γραφή περί το 800 π.Χ. από τους
…Φοίνικες.

Εκείνο που δεν μπορούν να μας εξηγήσουν πως είναι δυνατόν η ελληνική γλώσσα να έχει 800.000 λήμματα, πρώτη γλώσσα στον πλανήτη, όταν η αμέσως επόμενη έχει 250.000 λήμματα.
Πως είναι δυνατόν να γράφηκαν τα Ομηρικά έπη περί το 800 π.Χ. όταν δηλαδή έμαθαν να γράφουν οι Έλληνες; Παρουσιάστηκαν ξαφνικά οι αρχαίοι Έλληνες στο ιστορικό προσκήνιο τον 8ο αιώνα π.Χ., με γλώσσα εκατοντάδων χιλιάδων λημμάτων, που για να δημιουργηθεί απαιτείται γλωσσική προϊστορία τουλάχιστον 10.000 ετών (σύμφωνα με επίσημη αμερικανική γλωσσολογική έκθεση).

Η αγγλική γλώσσα είναι 1.600 ετών και έχει 48% ελληνικές λέξεις με σύνολο λημμάτων 240.000. Η γερμανική είναι 1.700 ετών και έχει 250.000 λήμματα με ελληνικές λέξεις 46%.
Η ομηρική γλώσσα τι ηλικία έχει;

Έμαθαν να γράφουν οι Έλληνες από τους ανατολικούς λαούς και ξαφνικά έγραψαν τα ομηρικά έπη που έχουν ιστορικό βάθος τριών χιλιάδων ετών;

Τι είναι αυτό που φοβίζει τους ιστορικούς; Μήπως γιατί δεν χάθηκαν στη σκόνη της ιστορίας και οι Έλληνες όπως οι Χαναναίοι, οι Σουμέριοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Φοίνικες κλπ.; Μήπως η αλήθεια, η πραγματικότητα, αποτελεί εμπόδιο και φόβος στα σχέδια κάποιων ‘εκλεκτών’ που επιδιώκουν την τύφλωση των λαών; -
Τι γράφει το δημοσίευμα πριν δεκαπέντε χρόνια:

Το παλιότερο οργανωμένο γραπτό κείμενο που βρέθηκε στη γη της Ευρώπης και χρονολογείται πριν από 7.254 χρόνια(!) από σήμερα αποκαλύφθηκε στη λίμνη της Καστοριάς.Το παλιότερο οργανωμένο γραπτό κείμενο που βρέθηκε στη γη της Ευρώπης και χρονολογείται πριν από 7.254 χρόνια(!) από σήμερα αποκαλύφθηκε στη λίμνη της Καστοριάς.

Είναι μια ξύλινη πινακίδα με άγνωστο μήνυμα χαραγμένο
από ένα νεολιθικό ψαρά ή έμπορο λιμνιαίου προϊστορικού οικισμού στο Δισπηλιό Καστοριάς, γραμμένο δύο χιλιάδες χρόνια πριν από τα γραπτά ευρήματα των Σουμερίων και τέσσερις χιλιάδες χρόνια πριν από τις κρητομυκηναϊκές πήλινες πινακίδες της γραμμικής γραφής.

Τη συγκλονιστική ανακοίνωση έκανε χθες στη διάρκεια του αρχαιολογικού συνεδρίου για το φετινό ανασκαφικό έργο στη Βόρεια Ελλάδα ο καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ κ. Γιώργος Χουρμουζιάδης, που αποκάλυψε το ντοκουμέντο στη διάρκεια ανασκαφικής έρευνας το περασμένο καλοκαίρι.

Η ξύλινη πινακίδα με την επιγραφή χρονολογήθηκε επακριβώς με τη μέθοδο του άνθρακα-14 στον «Δημόκριτο» στο 5260 (!) π.Χ., δηλαδή στο τέλος της μέσης νεολιθικής περιόδου.

Ο κ. Χουρμουζιάδης με επιστημονικά επιχειρήματα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα χαράγματα της επιγραφής, που είναι οργανωμένα σε στίχους, δεν πρέπει να είναι διακοσμητικά, αλλά «γράμματα» που μπορούν να ενταχθούν στο σύστημα της παλαιοευρωπαϊκής γραφής και μάλιστα στην πρώιμη φάση της.

«Είναι το μοναδικό έγγραφο-εύρημα όπου τα σήματα του δεν έχουν ιδεογραφικό χαρακτήρα (με μορφές ανθρώπων, ζώων, του ήλιου κ.ά.) και παρουσιάζουν προχωρημένο χαρακτήρα αφαίρεσης, άρα είναι προϊόν διανοητικής επεξεργασίας», είπε ο κ. Χουρμουζιάδης.

Η ανακοίνωση του μοναδικού προϊστορικού ευρήματος εντυπωσίασε τους αρχαιολόγους-συνέδρους, ενώ ο κ. Χουρμουζιάδης διατύπωσε το ερώτημα: «θα μπορέσουμε, άραγε, να μάθουμε ποτέ αν αυτά τα σήματα ήταν η πρώτη αρχή ενός διηγηματικού λόγου ή του λόγου μιας εξουσίας;».

Δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα»15.02.1994- http://www.echedoros-a.gr/

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

«Κανένας πολιτικός δεν έχει δικαίωμα να συγχαρεί το γιο μου».


Ο πατέρας του πρωταθλητή μας Χονδροκούκη.



«Κανένας πολιτικός δεν έχει δικαίωμα να συγχαρεί το γιο μου».

Αυτό τόνισε ο Κυριάκος Χονδροκούκης, πατέρας του Δημήτρη που μόλις χθες αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στο ύψος. «Η επιτυχία είναι ατομική και της Ομοσπονδίας που παλεύει όπως μπορεί να βοηθήσει τους αθλητές μας» τόνισε χαρακτηριστικά.

Επσήμανε ότι το καλοκαίρι το γήπεδο του Αγίου Κοσμά ήταν κλειστό και δεν μπορούσαν να μπουν να προπονηθούν. «Να μπουν μέσα οι σημερινοί παγκόσμιοι πρωταθλητές» είπε.

«Οι πόρτες ήταν κλειστές. Ακούμε πράγματα που ανατριχιάζουμε. Κλείνουν γήπεδα.

Καταργούνται τα πάντα σήμερα. Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Τα πάντα δεν είναι οικονομικά. Η πολιτεία θα μπορούσε να κάνει πράγματα που δεν έχουν οικονομικό αντίκρισμα, τα οποία όμως θα μπορούσε να είχε κάνει για να διευκολύνει τους αθλητές μας.

Κανένας πολιτικός δεν έχει δικαίωμα να συγχαρεί κάποιον αθλητή.

Η επιτυχία είναι ατομική και της Ομοσπονδίας που παλεύει όπως μπορεί να βοηθήσει τους αθλητές μας» υπογράμμισε.


Πηγή: http://the-true-here.blogspot.com/2012/03/blog-post_2995.html#ixzz1p20K5cix

Τουρκική βόμβα: "Ο Γ.Παπανδρέου συζήτησε με Ερντογάν συνεκμετάλλευση του Αιγαίου"



13-03-2012 14:09:01

Αποκαλύψεις για την αντεθνική και ενδοτική πολιτική που ακουλουθήθηκε επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου έναντι της Τουρκίας έρχονται από την γειτονική χώρα, με την ομολογία του υπουργού Ενέργειας της Τουρκίας, Τανέρ Γιλντίζ, ότι ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχαν συζητήσει για την συνεκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών του Αιγαίου κατά την πρόσφατη επίχκεψη του δεύτερου στην Ελλάδα!

"Ναι είχε συζητηθεί το θέμα μεταξύ των Παπανδρέου και Ερντογάν κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού μας στην Ελλάδα. Η Τουρκία είναι ανοιχτή σε τέτοιες προτάσεις (!), αν υπάρξουν κοινά σχέδια" είπε σε μία αποκάλυψη που φωτίζει αρκετά για τις ημέρες και τα έργα του Γιώργου Παπανδρέου στο θέμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Από τότε είχαν υπάρξει κάποιες διαρροές ότι συζητούνταν πολύ περισσότερα πράγματα από αυτά που αφορούσαν την απλή "βελτίωση" των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά όταν θα έφτανε στο σημείο να αποδεχθεί την εκχώρηση των ελληνικών δικαιωμάτων εξόρυξης στο Αιγαίο και βέβαια την παραίτηση επέκτασης των εθνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, αυτό πρώτη φορά λέγεται και μάλιστα από τουρκικά χείλη.

Υπενθυμίζεται ότι όπως έχει αποκαλύψει το defencenet.gr, η αμερικανική Shell είχε δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την συνεκμετάλλευση του ελληνικού Αιγαίου από Ελλάδα και Τουρκία. Οι μοναδικές περιοχές στο Βόρειο Αιγαίο που η Τουρκία έχει δικαίωμα να κάνει έρευνες και γεωτρήσεις είναι κοντά στα παράλια της Ανατολικής Θράκης και την Ίμβρο.

Η επίσκεψη -την οποία ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε σπεύσει μάλιστα να χαρακτηρίσει τότε ως ιστορική- είχε πραγματοποιηθεί στις 14 Μαίου του 2010 λίγες εβδομάδες πριν η Ελλάδα υπογράψει το πρώτο μνημόνιο με ΕΕ και ΔΝΤ τον Ιούνιο του ίδιου του έτους, και παραδώσει πρακτικά την εθνική της κυριαρχία στην Τρόικα και τους δανειστές της, ο τότε πρωθυπουργός συζητούσε με τον Erdoğan την περαιτέρω παράδοση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο για την έναρξη «κοινών ερευνών» για πετρελαϊκά κοιτάσματα.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι γνωστές οι δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου το Δεκέμβριο του 2009 ότι «στην Ελλάδα δεν έχουμε πετρέλαιο ή το πετρέλαιο που έχουμε είναι πολύ λίγο».

Τότε εάν ίσχυε αυτό για πια συνεκμετάλλευση συζήτησε με τον Erdoğan σχεδόν έξι μήνες μετά; Να συνεκμεταλλευτούν τι; Το πετρέλαιο που δεν υπήρχε; Έτσι δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: Είτε ο Τούρκος υπουργός λέει ψέματα είτε ο Έλληνας πρωθυπουργός έλεγε ψέματα όταν ισχυριζόταν πως στο Αιγαίο δεν υπάρχει πετρέλαιο. Το ποιος λέει αλήθεια και το ποιος όχι θεωρούμε ότι είναι προφανές. Άλλωστε ο Τούρκος υπουργός δεν είχε κανένα λόγο στη συγκεκριμένη περίπτωση να πει κάτι το αναληθές.

Επίσης στις δηλώσεις που που έγιναν στην Αττάλεια, ο Γιλντίζ αναφέρθηκε και στις έρευνες στην ΑΟΖ Κύπρου.

«Ολοι οι δρόμοι οδηγούν στην Τουρκία ως προς τη μεταφορά του πετρελαίου και του φυσικού αερίου στην Ευρώπη» είπε και σημείωσε ότι «το Ισραήλ πρέπει να ζητήσει συγνώμη», ενώ ανέφερε ότι «εάν δεν είχε συμβεί το επεισόδιο στο Μαβί Μαρμαρά, θα στηρίζαμε κι εμείς το σχέδιο αυτό», εννοώντας τη μεταφορά του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

Ο Γιλντίζ είπε «δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί το σχέδιο αυτό, εάν το Ισραήλ δεν ζητήσει συγνώμη».



Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

από το:http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=36583&Itemid=139

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

Μέσω των smart phones η NSA υποκλέπτει τα πάντα...


Ο κατάσκοπος της τσέπης μας: Μέσω των smart phones η NSA υποκλέπτει τα πάντα...ΕκτύπωσηE-mail
06-03-2012 01:49:39



Εξαιρετικά ανησυχητικά νέα σε ότι αφορά την δράση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, βασικά της NSA και δευτερευόντως της CIA με αντικείμενο τα λεγόμενα smart phones. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε ο γερουσιαστής της Νέας Υόρκης, Τσάρλς Σάμερ, και η εφημερίδα N.Y.Times,  τα κινητά τηλέφωνα τύπου smartphones Apple και Android  είναι στην ουσία κινητοί σταθμοί παρακολούθησης πολιτών:
Βάσει συγκεκριμένου σειριακού αριθμού ο οποίος είναι καταχωρημένος υποχρεωτικά στις υπηρεσίες των ΗΠΑ, γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή που είναι ο κάτοχος του τηλεφώνου, φυσικά μπορούν να παρακολουθήσουν τις συνομιλίες οποιουδήποτε, μπορούν να χρησιμοποιήσουν το τηλέφωνο ως μέσο υποκλοπής ανοίγοντας τα μικρόφωνά του και να υποκλέψουν την συνομιλία, ακόμα και μέσω μιας νέας εφαρμογής να … υποκλέψουν το δακτυλικό αποτύπωμά του!
Πρόκειται για μια νέα εφαρμογή που ο ανυποψίαστος κάτοχος θεωρεί ότι πρόκειται για ένα από παιχνίδι, όπου βάζοντας το δακτυλό του, το κινητό θα μαντέψει … τη διάθεση έχει εκείνη την στιγμή! Στην πραγματικότητα σκανάρει το δακτυλικό του αποτύπωμα το οποίο υποκλέπτεται και μεταβιβάζεται μέσω του διαδικτύου που είναι συνδεδεμένα όλα smart phones, στις υπηρεσίες!
Επίσης πολύ εύκολα μπορούν να υποκλαπούν τόσο οι φωτογραφίες, όσο και ο κατάλογος των διευθύνσεων και τηλεφώνων που έχει αποθηκεύσει ο κάτοχος.
Ο γερουσιαστής Τ.Σάμερ απαίτησε να διαταχθεί έρευνα για όλες αυτές τις εφαρμογές των κινητών τηλεφώνων τύπου smartphones Apple και Android μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να υποκλαπούν προσωπικά δεδομένα.
Η παρέμβαση του Γερουσιαστή ακολούθησε το δημοσίευμα της εφημερίδας Τάιμς της Νέας Υόρκης, στο οποίο τονιζόταν ότι οι εφαρμογές iPhone και Android, που κατεβάζουν οι χρήστες, βοηθούν ώστε να αποκτηθεί πρόσβαση σε δεδομένα άλλων χρηστών. Ο Σάμερ ζήτησε από την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου (FTC) να δρομολογήσει έρευνες για τις δυνατότητες των εφαρμογών αυτών.
«Όποτε κάποιος παίρνει μία φωτογραφία με το προσωπικό κινητό του τηλέφωνο, αυτή θα πρέπει να παραμένει προσωπική», τόνισε ο Γερουσιαστής, έπειτα από την επιστολή που κατέθεσε στην FTC, στην οποία καυτηριάζει.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr